"Έτσι δολοφόνησαν στη σκοπιά τον γιο μου"

ΡΕΠΟΡΤΑΖ
Ο πατέρας του δόκιμου Δημήτρη Σούρα σπάει για πρώτη φορά τη σιωπή του και μιλά για όλους και για

"Έτσι δολοφόνησαν στη σκοπιά τον γιο μου"


Με τρεμάμενη φωνή κάθεται και μονολογεί πάνω από τον τάφο του αδικοχαμένου 21χρονου γιου του. Τα λόγια βγαίνουν από το στόμα του σαν κοφτερές λεπίδες. Λόγια βαριά, κουβέντες θυμωμένες, φράσεις που προκαλούν ανατριχίλα...

«Δόκιμε Δημήτρη... Εσύ έπρεπε να γίνεις το ορόσημο για να ξεσκεπαστούν οι ανίκανοι μιζαδόροι. Κάθε πέμπτη ημέρα της εβδομάδας χτυπούν τα τύμπανα. Γιορτή στον Εβρο, χαρά μεγάλη. Τους χάλασες τη συνταγή, τη μοιρασιά, αετέ. Γι' αυτό αποφάσισαν οι μιζαδόροι, θρασύδειλοι να σε επικηρύξουν, να σε δολοφονήσουν, οι άνανδροι μέσα στην πάλη και τον εξευτελισμό. Φωνάζεις, αετέ, “βοήθεια, πατέρα”, αλλά από μένα δεν πρόκειται να ξεγλιστρήσουν, αετέ μου. Ορκο βαρύ έχω κάνει».

Ποια λόγια να παρηγορήσουν τον πατέρα που έχασε τον γιο... Ποιος μπορεί να δώσει κουράγιο στον Νίκο Σούρα που είδε το παλικάρι του, τον έφεδρο αξιωματικό Δημήτρη να κείτεται νεκρός, δύο δρασκελιές απόσταση από το φυλάκιο 12 του Εβρου... Ο ίδιος δεν μπορεί να βγάλει από μέσα του το βάρος που κουβαλά από την παραμονή Πρωτοχρονιάς του 2006. Ζωντανός-νεκρός εδώ κι ενάμιση χρόνο, χωρίς να πιστεύει ότι υπάρχει η βούληση να αποδοθεί στρατιωτική δικαιοσύνη και ξεχασμένος από την Πολιτεία, το μοναδικό πράγμα που επιθυμεί είναι να λάμψει η αλήθεια.

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι γνωρίζει ποιος δολοφόνησε τον γιο του. «Ξέρω το όνομά του, αλλά δεν μπορώ να σας το αποκαλύψω ακόμη. Πάντως, μέχρι και σήμερα τον κρατάνε εκεί πάνω για αντιπερισπασμό», λέει και προσθέτει: «Αν δεν είχε γίνει η συμπλοκή της Τρίτης, ο Δημήτρης θα ήταν ζωντανός». Τον ρωτάμε τι εννοεί και είναι πραγματικός χείμαρρος: «Δύο μέρες προτού εξαφανιστεί, ο Δημήτρης βγήκε για περίπολο. Γύρω στις εννιά το βράδυ έπεσε πάνω σε λαθρεμπόρους ναρκωτικών και ακολούθησε άγριο κυνηγητό. Εγινε ανταλλαγή πυροβολισμών και πρέπει να έπιασε δυο-τρεις. Δεν αποκλείεται να σκότωσε και κάποιον. Από τότε του την είχαν στημένη».

Τα όσα μας αφηγείται -αν πράγματι είναι έτσι- προκαλούν ανατριχίλα! Από τη μια η τιμητική άδεια και από την άλλη οι υαλωμένες σφαίρες, συνθέτουν, σύμφωνα με τον τραγικό πατέρα, το παζλ της δολοφονίας. «Εκείνο το βράδυ του δώσανε τιμητική άδεια. Ο γιος μου ζήτησε σφαίρες. Του δώσανε υαλωμένες. Δηλαδή, ανοίξανε το μολύβι και βγάλανε το μπαρούτι. Ετσι, όταν πήγε μόνος του να παραλάβει την τελευταία σκοπιά από το παρατηρητήριο του την πέσανε. Είπε: “Αλτ, τις ει;” και κανονικά θα έπρεπε να ακούσει το σύνθημα “Λουλούδι” και το παρασύνθημα “Θάνατος”. Δεν έγινε κάτι τέτοιο. Ορμησαν πάνω του. Ο Δημήτρης πήγε να φυλαχτεί, αλλά το όπλο ήταν άσφαιρο. Ηταν πολλά άτομα και ανάμεσά τους ένας-δύο αξιωματικοί. Πρέπει να έπεσε αναίσθητος, αλλά φοβήθηκαν ότι αν τον πάνε στο νοσοκομείο και συνερχόταν, θα μαρτυρούσε. Ετσι, ένας αξιωματικός τον πυροβόλησε από πίσω».

Η οργή που δικαιολογημένα βγαίνει από το στόμα του τραγικού πατέρα, για όσους καταλαβαίνουν, φανερώνει πολλά για την κατάσταση που επικρατεί στον Εβρο, μια περιοχή που διεθνείς μελέτες εμφανίζουν ως νούμερο ένα πύλη ναρκωτικών στην Ελλάδα. Οργή που αγγίζει και τον ίδιο τον υπουργό Εθνικής Αμυνας Ευάγγελο Μεϊμαράκη. «Πριν από περίπου ένα χρόνο ζητήσαμε συνάντηση και μας παρέπεμψε στον ιδιαίτερό του...», ξεσπά ο 60χρονος άνδρας που αναφέρεται και στη συνάντηση που είχε και με τον αρχηγό του ΓΕΣ αντιστράτηγο Δημήτριο Γράψα. «Δεν ήθελε να παραδεχτεί ότι εκεί πάνω οι έμποροι ναρκωτικών χτυπάνε συνθηματικά τα τύμπανα. Από την άλλη, τι να το κάνω όταν έναν ταξίαρχο που έχει στο ενεργητικό του το “λευκό φέρετρο” του γιου μου τον κάνουν αντιστράτηγο και τον μεταθέτουν σε νησί; Αυτός είναι ο Ελληνικός Στρατός;»

Καταλήγοντας, ο Νίκος Σούρας εξομολογείται το αυτονόητο: «Μοναδική μου επιθυμία είναι να δικαστούν ο δολοφόνος του γιου μου και όλοι αυτοί που τον καλύπτουν. Αν δεν μεριμνήσουν οι αρμόδιοι, θα ανέβω εγώ ο ίδιος, θα βρω και θα φέρω το κεφάλι του δολοφόνου», λέει...

Δίνουν τρεις διαφορετικές ημερομηνίες θανάτου!

Η «συσκότιση» που επικρατεί σχετικά με το θάνατο του νεαρού δόκιμου απεικονίζεται και στα πιστοποιητικά θανάτου που εξέδωσαν οι αρμόδιες υπηρεσίες. Η ληξιαρχική πράξη θανάτου του δήμου Αιδηψού αρχικά αναγράφει ότι ο 21χρονος Δημήτρης ξεψύχησε στις 25 Δεκεμβρίου 2005. Στη συνέχεια κι επειδή προφανώς οι αρμόδιοι αντιλήφθηκαν ότι πρόκειται περί ορθογραφικού (!) λάθους, το διόρθωσαν παρουσιάζοντας ως ημερομηνία θανάτου την 29η Δεκεμβρίου 2005.

Πού στηρίχθηκαν; Στην πιστοποίηση που εξέδωσε ιατροδικαστής της Ξάνθης, ο οποίος αναγράφει ότι ο 21χρονος τελικά «αυτοκτόνησε» στις 16.30 της 29ης Δεκεμβρίου 2005! Προφανώς, ο εν λόγω υπάλληλος του υπουργείου Δικαιοσύνης είχε το... κληρονομικό χάρισμα, καθώς προέβλεψε το θάνατο του 21χρονου δύο μέρες πριν από την εύρεση του πτώματος και τη στιγμή που: Αρχιζαν οι... πυρετώδεις αναζητήσεις, οι τραγικοί γονείς πληροφορούνταν την εξαφάνιση του γιου τους και οι αρμόδιοι διέδιδαν ότι «κυκλοφορεί επικίνδυνος δόκιμος». Σαν... κερασάκι στην τούρτα έρχεται το έγγραφο της Στρατολογίας που αναφέρει ως ημερομηνία θανάτου την 31η Δεκεμβρίου 2005. «Τελικά, θα μας πει κάποιος πότε σκότωσαν το παλικάρι;», αναρωτιέται ο τραγικός πατέρας Νίκος Σούρας...