Ποια Μακεδονία; Πάνω από τις ρουλέτες των Σκοπιανών τα ξεχνάνε όλα

COVER STORY
Αποστολή της «Espresso» στο «Λας Βέγκας των Βαλκανίων»!

Ποια Μακεδονία; Πάνω από τις ρουλέτες των Σκοπιανών τα ξεχνάνε όλα

❱❱ Τη μια μέρα στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης και την άλλη «ξεζούμισμα» μισθών και συντάξεων στη Γευγελή
❱❱ Το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας πέρασαν τα σύνορα σχεδόν 13.000 για τζόγο και ψώνια

Από τον
Βαγγέλη Στολάκη

Την ώρα που η Θεσσαλονίκη ζει ακόμη στον παλμό του συλλαλητηρίου για τη Μακεδονία και «βράζει» για την απαίτηση της ΠΓΔΜ να της αναγνωριστεί μια εθνική ταυτότητα που δεν της ανήκει, περίπου 70 χιλιόμετρα πιο μακριά οι σύγχρονοι «μακεδονομάχοι» καταθέτουν μισθούς, συντάξεις, επιδόματα αλληλεγγύης και αγροτικές επιδοτήσεις στις πράσινες τσόχες και τις ρουλέτες των καζίνων της Γευγελής στα Σκόπια!

Μόλις λίγα μέτρα από τον μεθοριακό σταθμό των Ευζώνων, χιλιάδες Μακεδόνες -και όχι μόνο- περνούν καθημερινά τα σύνορα για να παίξουν το βιος τους στους «ναούς» του τζόγου. Η περιοχή, που χαρακτηρίζεται από πολλούς «Λας Βέγκας των Βαλκανίων», αποτελεί τη «βαριά βιομηχανία» της γειτονικής χώρας και έχει ρημάξει την οικονομία της Μακεδονίας. Η «Espresso» βρέθηκε εκεί και κατέγραψε μαρτυρίες και εικόνες που προκαλούν το κοινό αίσθημα.

Μικροί και μεγάλοι, οικογενειάρχες, εργένηδες, ακόμη και άτομα με αναπηρία, άλλοι με τα αυτοκίνητα ή τα αγροτικά τους, άλλοι με λεωφορεία ή ακόμη και με ταξί, περνούν τα σύνορα για να δοκιμάσουν την τύχη τους, έστω και με μόλις πέντε ευρώ στην τσέπη! Αλλωστε, για τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης και του Κιλκίς η ρουλέτα, το μπλακ τζακ και τα ζάρια σε συνδυασμό με το δωρεάν φαγητό, τα φθηνά τσιγάρα και τη βενζίνη, τη δωρεάν διασκέδαση και τα οικονομικά είδη της καθημερινότητας, αποτελούν τρόπο ζωής.

Σύνορα

Μόνο το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας βγήκαν από την Ελλάδα με προορισμό τη γειτονική Γευγελή των περίπου 30.000 κατοίκων σχεδόν 13.000 Ελληνες! Το Σάββατο πέρασαν τα σύνορα 4.450 συμπατριώτες μας, την Κυριακή 4.370 και την Καθαρά Δευτέρα 4.260. Αυτή η ροή των Ελλήνων προς τα Σκόπια για τζόγο και ψώνια είναι καθημερινό φαινόμενο για τους κατοίκους του νομού Κιλκίς.

Είναι χαρακτηριστικό ότι χωριά και κωμοπόλεις, όπως η Γουμένισσα, η Αξιούπολη, το Πολύκαστρο, ο Αγιος Πέτρος, ο Εύρωπος και τα Κουφάλια, κυριολεκτικά ερημώνουν τις ημέρες και τις ώρες που τα καζίνα κάνουν κληρώσεις, οι οποίες αρχίζουν αργά το απόγευμα και ολοκληρώνονται τις πρώτες πρωινές ώρες. Τα δεκάδες χιλιάδες ευρώ και τα αυτοκίνητα που κληρώνονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα (σχεδόν κάθε εβδομάδα) σίγουρα δεν αφήνουν ασυγκίνητους τους κατοίκους περιοχών όπου η ανεργία χτυπάει κόκκινο και καμία παραγωγική μονάδα δεν έχει μείνει όρθια! Οι τοπικοί παράγοντες της περιοχής κάνουν λόγο για μια «άρρωστη κοινωνία που έχει εθιστεί στον τζόγο τα τελευταία 15 χρόνια», όταν δηλαδή έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα καζίνα στη Γευγελή.

Η πραγματικότητα είναι σκληρή. Μπορεί από τη μια οι Ελληνες να συγκεντρώνονται στα συλλαλητήρια, διεκδικώντας να μη χρησιμοποιηθεί ο όρος «Μακεδονία» στη σύνθετη ονομασία του γειτονικού κρατιδίου, όμως από την άλλη ενισχύουν καθημερινά την τοπική οικονομία του με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, ξεχνώντας το μείζον εθνικό θέμα! Μάλιστα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που κατέβηκαν στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης με βενζίνη που έβαλαν στα... Σκόπια, πληρώνοντας μόλις 1,10 ευρώ το λίτρο!

Συμβιβασμός

«Ολοι συμβιβάζονται, γιατί περνούν καλά!» παραδέχεται ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Κιλκίς Γιώργος Ιωαννίδης και συμπληρώνει ότι ο συμβιβασμός είναι αμοιβαίος: «Οι Σκοπιανοί δεν συζητούν για το Μακεδονικό ούτε όμως και οι Ελληνες, που πηγαίνουν εκεί για δωρεάν φαγητό και φτηνή ζωή». Ο Βασίλης, τον οποίο εντοπίσαμε στο «Kings» το πρωί της περασμένης Τρίτης, ήταν βιοτέχνης στο Κιλκίς και μετέφερε την έδρα και την παραγωγή της επιχείρησής του στα Σκόπια.

Οπως μάθαμε, ο Ελληνας επιχειρηματίας -απασχολεί περίπου 40 εργαζομένους από τα Σκόπια- είναι καθημερινός παίκτης στο συγκεκριμένο καζίνο. Το επισκέπτεται το πρωί και φεύγει λίγο μετά το μεσημέρι, για να επιστρέψει νωρίς το βράδυ, όταν σερβίρεται το γεύμα και αρχίζουν οι κληρώσεις των 50 και των 100 ευρώ κάθε ώρα!

Λίγο πιο πέρα υπάρχει στάση λεωφορείων. Είναι το σημείο συνάντησης των Ελλήνων που μεταφέρονται στην περιοχή με πούλμαν από διάφορες περιοχές της Κεντρικής Μακεδονίας, τη Λάρισα, την Ορεστιάδα, ακόμη και την Αθήνα! Τα δρομολόγια είναι καθημερινά, ξεκινούν από το πρωί και συνεχίζονται έως το βράδυ. Από τη στάση οι Ελληνες μεταφέρονται με μίνι βαν των καζίνων εκεί, αλλά και με ταξί, που κοστίζει μόλις 5 ευρώ, αν το πάρεις πριν από τα σύνορα, και 1,70 ευρώ, αν το πάρεις εντός Γευγελής.

Τα φρουτάκια

Οι υπάλληλοι των «ναών του τζόγου» μιλούν άπταιστα ελληνικά (αποτελεί βασική προϋπόθεση για την πρόσληψή τους σε μια θέση που αμείβεται με περίπου 200 ευρώ τον μήνα) και έχουν αποκτήσει οικειότητα και φιλικές σχέσεις με τους περισσότερους Ελληνες παίκτες. Οι τελευταίοι, αφού χαιρετήσουν έναν έναν τους εργαζομένους στην είσοδο, παίρνουν θέσεις στα «φρουτάκια», στις ρουλέτες και στα τραπέζια του μπλακ τζακ και του Texas hold'em.

Για ώρες ατελείωτες τζογάρουν και δεν σταματούν παρά μόνο όταν τα φώτα κλείσουν. Τότε με κατεβασμένα κεφάλια και με μάτια πρησμένα από την κούραση και το ξενύχτι παίρνουν τον δρόμο της επιστροφής. Οι περισσότεροι άφραγκοι, μια και έχουν χάσει τα πάντα... Είναι σχεδόν βέβαιο ότι η επόμενη μέρα θα τους βρει ξανά εκεί. Γι' αυτή τη μερίδα των συμπατριωτών μας, άλλωστε, δεν έχει καμία σημασία αν οι Σκοπιανοί τούς ξεζουμίζουν. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι ο τζόγος και το κυνήγι της θεάς Τύχης. Το ζήτημα της ονομασίας γι’ αυτούς είναι «ψιλά γράμματα»...

Διαβάστε παρακάτω τη συνέχεια: 

ΟΥΡΕΣ ΣΤΟ ΤΕΛΩΝΕΙΟ, ΟΤΑΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η γειτονική Γευγελή αναπτύσσεται και ζει εξαιτίας των Ελλήνων της βόρειας Ελλάδας.

Εκτός από τα καζίνα και τα φτηνά βενζινάδικα, τα φτηνά οπτικά, τα σούπερ μάρκετ που πωλούν τα ίδια προϊόντα στο ένα τρίτο της ελληνικής τιμής, οι φούρνοι και τα ζαχαροπλαστεία που πωλούν προϊόντα όσο στην Ελλάδα κοστίζει μία... τσίχλα και ίσως λιγότερο, αποτελούν αναμφίβολα πόλο έλξης. Κάπως έτσι τα Σαββατοκύριακα επικρατεί το αδιαχώρητο στο τελωνείο, με τις ουρές των αυτοκινήτων να φτάνουν και τα δύο χιλιόμετρα. Αντίστοιχη είναι η εικόνα και τις καθημερινές, το πρώτο δεκαήμερο κάθε μήνα, όταν οι τραπεζικοί λογαριασμοί γεμίζουν με συντάξεις και μισθούς.

«Κουλοχέρηδες» με δηνάρια

Μάλιστα, δεν είναι λίγοι οι Ελληνες, οι οποίοι επιλέγουν «κουλοχέρηδες» και ρουλέτες που λειτουργούν με δηνάρια, γιατί είναι πιο φτηνά και τους δίνουν τη δυνατότητα να παίζουν περισσότερη ώρα με τα ίδια χρήματα.

Ο ανταγωνισμός για το ποιο καζίνο θα έχει περισσότερους πελάτες είναι μεγάλος μεταξύ των επενδυτών της περιοχής και τους αναγκάζει να σκαρφίζονται τρόπους για επέκταση των δραστηριοτήτων τους. Ο Τούρκος ιδιοκτήτης δεκάδων καζίνων και πεντάστερων ξενοδοχείων σε όλον τον κόσμο Σούντι Οζκάν, η εικόνα του οποίου δεσπόζει στην είσοδο του Princess Casino που λειτουργεί από το 2010, μετέτρεψε έναν χώρο -στο παρελθόν λειτουργούσε εκεί κατάστημα duty free, στη «νεκρή» ζώνη Ελλάδας - Σκοπίων- σε ένα μικρό καζίνο με εστιατόριο λίγων τραπεζιών, το Kings, το οποίο μάλιστα είναι το πρώτο που συναντά κάποιος μόλις περάσει τα σύνορα.

Γιώργος Γιάντσης: Οι ρουλέτες γεμίζουν και τα χωριά μας αδειάζουν

«Ερχομαι στα Σκόπια ακόμη και δύο φορές την ημέρα, κυρίως για διασκέδαση! Με πολύ λίγα ευρώ παίζω, βάζω βενζίνη και τρώω μεσημεριανό και βραδινό» παραδέχεται ο Γιώργος Γιάντσης και σχολιάζει: «Μετά τις 8 το απόγευμα, τα καζίνα γεμίζουν και τα χωριά μας αδειάζουν. Μιλάμε για νεκρές πόλεις».

Οπως εξομολογείται, τους Ελληνες δεν τους αγγίζει το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων! «Τους ενδιαφέρει μόνο το καζίνο! Μπροστά στην καλοπέραση δεν υπολογίζουν κάτι άλλο. Μπορεί να τρέχουν στα συλλαλητήρια, αλλά, όταν έρχονται στο καζίνο, τα ξεχνούν όλα. Ξέρω πολλούς που πήγαν στα συλλαλητήρια και την επόμενη μέρα ήρθαν να παίξουν!» αποκαλύπτει.

Γρηγόρης και Χαρούλα: Δεν θα σταματήσω να έρχομαι, ακόμα κι αν “περάσει” το όνομα!»

Ο Γρηγόρης και η Χαρούλα παίζουν στα καζίνα της περιοχής τα τελευταία 15 χρόνια. Επιλέγουν τα μικρά που λειτουργούν με δηνάρια, γιατί «είναι... φτηνότερη η ριξιά»!

«Κανείς δεν συζητά το Μακεδονικό, όταν βρίσκεται στην τσόχα» λέει ο Γρηγόρης. «Ερχομαι εδώ και είμαι άρχοντας. Τρώω και διασκεδάζω, ακόμη και χωρίς να έχω ούτε ένα ευρώ στην τσέπη μου! Κανένας από αυτούς που συζητά το Μακεδονικό δεν μου δίνει εμένα να φάω ή να πιω. Πολλές φορές έρχομαι χωρίς λεφτά και φεύγω με λεφτά!» συμπληρώνει, ενώ η Χαρούλα τονίζει από την πλευρά της: «Δεν θα σταματήσω να έρχομαι, ακόμη κι αν “περάσει” το όνομα!».

Γιάννης Κύρου: Ερχομαι εδώ, γιατί στο Κιλκίς δεν έχουμε τίποτα

Αντίστοιχη με αυτήν του Γιώργου Γιάντση είναι και η άποψη του εκπαιδευτικού Γιάννη Κύρου. «Μετά τη δουλειά έρχομαι εδώ για να περάσει η ώρα. Στο Κιλκίς δεν έχουμε να κάνουμε κάτι και πάω στο καζίνο. Εκεί δεν ασχολούνται με το σκοπιανό ζήτημα. Τα καζίνα είναι “πίτα” κάθε μέρα. Αυτοί που πήγαν στο συλλαλητήριο είναι οι ίδιοι που τα γεμίζουν!» τονίζει και προσθέτει ότι ούτε οι Σκοπιανοί της Γευγελής ασχολούνται με το θέμα.

«Ακόμη και αυτοί δεν ασχολούνται με το όνομα. Μας αγαπάνε και μας βλέπουν θετικά. Εδώ, δεν ασχολείται κανένας με θέματα πολιτικής» υποστηρίζει ο κ. Κύρου.

ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΕΧΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΠΕΛΑΤΕΣ

Σήμερα στη Γευγελή λειτουργούν συνολικά εννέα καζίνο, τέσσερα μεγάλα και πέντε μικρότερα, ενώ αμέσως μετά τον μεθοριακό σταθμό των Ευζώνων κατασκευάζεται ήδη το δέκατο, στο οποίο θα λειτουργεί και ξενοδοχείο. Τα πιο γνωστά καζίνα, στα οποία οι Ελληνες είναι συνήθεις θαμώνες, είναι το Princess, το Flamingo, το Apollonia και το Senator, τουρκικών, σερβικών, σουηδικών και σκοπιανών συμφερόντων αντίστοιχα. Στα δύο πρώτα, που είναι οι μεγάλοι «δίδυμοι πύργοι» του τζόγου, εκτιμάται ότι κάθε χρόνο τζογάρουν περισσότεροι από 1.000.000 Ελληνες! Σε αυτά, όπως και στο Apollonia, οι παίκτες χρησιμοποιούν αποκλειστικά ευρώ, ενώ τα μικρότερα καζίνα -βρίσκονται στο κέντρο της Γευγελής- δέχονται και δηνάρια.

 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ