Ζαν Μαρί Λεπέν: «Ανέβηκα γυμνός στον Παρθενώνα»

ΚΟΣΜΟΣ

Ζαν Μαρί Λεπέν: «Ανέβηκα γυμνός στον Παρθενώνα»

❱❱ Ο Ζαν Μαρί Λεπέν εξιστορεί τα νεανικά του κατορθώματα σε βιβλίο που κυκλοφορεί σήμερα

Τον γυμνό τουρισμό του σε αρχαία αξιοθέατα της Ελλάδας, την αδυναμία του στο τραγούδι αλλά και το πόσο αδιαφορεί για την κακή του φήμη αποκαλύπτει στα απομνημονεύματά του που κυκλοφορούν σήμερα στη Γαλλία ο ιδρυτής του Εθνικού Μετώπου της Γαλλίας Ζαν Μαρί Λεπέν. 

Στις 400 σελίδες του βιβλίου με τίτλο «Fils de la Nation» («Γιος του έθνους»), ο πολιτικός εξιστορεί με λεπτομέρειες μια διαμονή του στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια των σπουδών του, όπου κατά τη διάρκεια επίσκεψης στον ναό του Δία στην Αρχαία Ολυμπία ζεστάθηκε. «Κατευθυνόμουν προς το στάδιο. Γδύθηκα και πήρα θέση στην αφετηρία, όπως οι αθλητές δύο χιλιάδες χρόνια νωρίτερα, γυμνός όπως ταίριαζε» αναφέρει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι τη μέρα που το έκανε δεν υπήρχαν θεατές, στους οποίους επιτρεπόταν να παρακολουθούν τους αγώνες αυτούς στην αρχαιότητα.

Αίσθηση ελευθερίας

Καθώς αυτή η αίσθηση της ελευθερίας τού άρεσε, αλλά και επειδή ήταν ιδιαίτερα υπερήφανος για το νεανικό του κορμί, είπε να επαναλάβει την εμπειρία αυτή και στην Αθήνα. «Σκαρφάλωσα σχεδόν τρέχοντας προς τον Παρθενώνα. Ημουν μόνος, γι' άλλη μια φορά, και για ακόμα μια φορά γδύθηκα. Μετά τσίμπησα τις ελιές μου και έφαγα το καρπούζι μου, τη φλούδα από το οποίο πέταξα κάτω από έναν θάμνο» περιγράφει ο Λεπέν, που δεν διστάζει να αφιερώσει μεγάλο κομμάτι του βιβλίου που έχει ξεπουλήσει ήδη από τις προπωλήσεις στην ερωτική ζωή του.
Ετσι, αφού αναφέρει εν τάχει την απώλεια της παρθενίας του τον Αύγουστο του 1944 από μια γειτόνισσα, κάνει μια καταγραφή των πολλών ερωτικών εμπειριών του κατά τη νιότη του.

«Ημουν ένας σίγουρος εραστής. Εκείνους τους καιρούς, κατά τους οποίους δεν υπήρχε το μπλε χάπι, ήταν κεφαλαιώδες προσόν και αυτά τα κορίτσια τα συζητούν μεταξύ τους» εξηγεί για το σουξέ του. Τέλος, στο κεφάλαιο με τίτλο «Η ευτυχία τραγουδώντας», ο Ζαν Μαρί Λεπέν αναφέρει ότι τραγουδάει παντού, αλλά και ότι το ρεπερτόριο που του αρέσει δεν έχει όρια. «Εχω τραγουδήσει το ρεπερτόριο των μπολσεβίκων, αναρχικά τραγούδια, άλλα των SS, αλλά αυτό δεν με κάνει ούτε κομμουνιστή, ούτε αναρχικό, ούτε ναζί» λέει ο ιστορικός ηγέτης του γαλλικού εθνικιστικού κόμματος, που ακούει και Σελίν Ντιόν.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ