EBU GoGo: Γιαγιάδες κανίβαλοι

ΡΕΠΟΡΤΑΖ
ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

EBU GoGo: Γιαγιάδες κανίβαλοι

«Στο ινδονησιακό νησί Φλόρες, κάποιες μεσόκοπες κυρίες ήταν ξακουστές για πολλούς αιώνες. Γνωστές ως “γιαγιάδες που τρώνε σάρκες”, μοιάζουν σαν μικρά τριχωτά πλάσματα, κάτι σαν ξωτικά που ζουν σε σπηλιές στα δάση». Αυτή η περιγραφή ανήκει στον συγγραφέα Nury Vittachi, ο οποίος δημοσίευσε ένα άρθρο στο «Reader's Digest Asia» το 2008 που κατάφερε να εξιτάρει τη φαντασία πολλών αναγνωστών.

ΑΠΟ ΤΟΝ 
ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΑΝΤΩΝΑΚΗ 

Με αφορμή έναν μικροσκοπικό άνθρωπο που εντοπίστηκε κοντά στην Μπάντα Ατσέχ, στο βόρειο άκρο του νησιού της Σουμάτρας, ανασαλεύτηκαν παλιοί θρύλοι της Ινδονησίας. Αν και ο όρος «γιαγιάδες κανίβαλοι» μπορεί να είναι μια έκφραση ή πεποίθηση δραματοποιημένη, αυτό δεν καθιστά τον θρύλο λιγότερο εντυπωσιακό.

Ιστορίες

Περαιτέρω έρευνα αποκαλύπτει πιο συναρπαστικές ιστορίες. Θρύλοι για αυτές τις «γιαγιάδες» υπάρχουν από πολύ παλαιότερα, κατά την περίοδο της πρόωρης δυτικής εξερεύνησης από τους Πορτογάλους το 1511. Οι εξερευνητές είχαν ακούσει ότι υπήρχε μια φυλή άγριων ανδρών και γυναικών που έκλεβε τρόφιμα και απήγε παιδιά. Τα μέλη της φυλής είχαν την τάση να μουρμουρίζουν το ένα στο άλλο και μπορούσαν να επαναλάβουν ακούγοντας από μακριά τους ψιθύρους των χωρικών. Λέγεται επίσης ότι μπορούσαν να αναρριχηθούν μέσα σε ένα λεπτό στα πιο ψηλά δέντρα ή να τα ρίξουν κάτω κόβοντάς τα με απίστευτη ταχύτητα. Κανείς τους, όμως, δεν τους είχε δει να κρατούν λίθινα εργαλεία ή κάτι παρόμοιο για να το πράξουν. Ενα άλλο καταπληκτικό χαρακτηριστικό τους ήταν η φημισμένη ικανότητά τους να καταπίνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα, συμπεριλαμβανομένων κονιαμάτων για το χτίσιμο, ρυζιού, μικρών σκυλιών και χοιριδίων, αλλά και μικρών παιδιών που απήγαν.

Οι ντόπιοι πίστευαν ότι ήταν πνεύματα. Οι ιστορίες για τα «EBU GoGo» (έτσι ονομάζονταν τα πλάσματα της φυλής), σύμφωνα με την άποψη ορισμένων, ήταν «κατασκευασμένες» για να κρατήσουν σε ασφαλή σημεία τα παιδιά στο νησί Φλόρες. Ωστόσο, τα απολιθώματα που βρέθηκαν «δείχνουν» ότι αυτά τα πλάσματα θα μπορούσαν να ήταν πραγματικά και να έχουν ζήσει μαζί με τους χωρικούς στο Φλόρες για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ο μύθος των «Φλόρες Χόμπιτ»

Το νησί Φλόρες είναι μία από τις νησιωτικές επαρχίες της Ινδονησίας. Οι τρεις μεγάλες φυλές στο Φλόρες είναι οι Nagekeo, Bajawa και Riung. Καθεμιά από αυτές τις φυλές έχει τις δικές της παραδόσεις, που συλλογικά έχουν επιβιώσει εδώ και εκατοντάδες χρόνια και εξακολουθούν να διατηρούνται μέχρι σήμερα.

Το 2003, οι αρχαιολόγοι βρήκαν στοιχεία μιας αρχαίας φυλής μικρών ανθρώπων «σαν Hobbit» στο νησί Φλόρες, στην άλλη πλευρά του αρχιπελάγους. Ονόμασαν το είδος «Homo floresiensis» και πιστεύεται ότι είχαν ύψος γύρω στο 1 μέτρο και 50 εκατοστά και έζησαν πριν από περίπου 50.000 χρόνια.

Απολιθώματα του «Φλόρες Χόμπιτ» έδειξαν πως ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που είχαν μικρό εγκέφαλο και δεν είχαν σχεδόν καθόλου πιγούνι. Για γενιές, οι ιθαγενείς του Φλόρες, ιδιαίτερα η φυλή Nagekeo, διατηρούσαν την παράξενη ιστορία μιας απομονωμένης φυλής που αναφέρεται σε «περίπου πενήντα μικρούς ανθρώπους» οι οποίοι κατοικούσαν σε μια σπηλιά, κοντά σε ένα από τα ηφαίστεια του νησιού, ακριβώς έξω από το παλιό χωριό Ua. Τα πρόσωπά τους έμοιαζαν με μαϊμούς και είχαν μεγάλους κυνόδοντες. Παρά το γεγονός ότι ήταν μικροσκοπικοί, ήταν εξαιρετικά δυνατοί και ταχύτατοι δρομείς. Ποτέ δεν χρησιμοποιούσαν εργαλεία ή όπλα και δεν είχαν χρησιμοποιήσει ποτέ τη φωτιά για να μαγειρέψουν, προτιμώντας να τρώνε ωμά τα τρόφιμα. Για πολλές γενιές ζούσαν μαζί με τους κατοίκους του χωριού.

Οπως ήταν σύνηθες εκείνη την εποχή, οι άνθρωποι του Φλόρες οργάνωναν γιορτές είτε για τελετές είτε απλά για να διασκεδάσουν. Σε πολλές περιπτώσεις καλούσαν τους περίεργους γείτονές τους να συμμετάσχουν. Κατά τη διάρκεια των γιορτών, οι μικροί άνθρωποι χόρευαν και γελούσαν μιλώντας στη δική τους, ιδιότυπη γλώσσα, γευόμενοι το φαγητό και το ποτό των χωρικών με ιδιόμορφο τρόπο. Ο θρύλος αυτών των πλασμάτων διατηρείται μέχρι σήμερα, με πολλούς ερευνητές να προσπαθούν να μάθουν ακόμη περισσότερα στοιχεία για εκείνα!

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ