Από μεγιστάνας έγινε κλοσάρ

ΚΟΣΜΟΣ

Από μεγιστάνας έγινε κλοσάρ

Ο Πολ Κάλεν θα μπορούσε μια μέρα να γίνει σαν τον Πολ Αλεν, έναν από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου. Η εταιρεία πώλησης λογισμικού υπολογιστών που είχε έδειχνε να πηγαίνει από το καλό στο καλύτερο και όλα έμοιαζαν να τον οδηγούν στα μεγάλα χρηματιστήρια του κόσμου και στα μεγάλα σαλόνια των βαθύπλουτων διάσημων αυτού του πλανήτη. Κι όμως, σήμερα αποτελεί παρελθόν η χλιδάτη ζωή του.

Ζούσε σε έπαυλη, με ιδιωτική φρουρά, είχε δυο πανάκριβα αυτοκίνητα και πήγαινε πάντα στα καλύτερα resorts για να κάνει τις διακοπές του. Φυσικά, ταξίδευε πάντα πρώτη θέση. Και τώρα, τρία χρόνια αργότερα, ζει σαν ζητιάνος. Τα βράδια κοιμάται κάτω από τ’ αστέρια και, αντί να τον σκεπάζουν πουπουλένια παπλώματα, χρησιμοποιεί χαρτόκουτα και πλαστικές σακούλες για να προστατευτεί από το κρύο - κι είναι έντονο όταν κοιμάσαι κάτω από γέφυρες ποταμών. Δεν φορά πια κοστούμια και σατέν πιτζάμες. Παλιά ρούχα, τα οποία βρίσκει στα σκουπίδια ή παίρνει από φιλάνθρωπους, αποτελούν την γκαρνταρόμπα του.

Ολα πήγαιναν καλά μέχρι το 2004. Η εταιρεία του είχε μεγάλους πελάτες. Ωστόσο, τα πράγματα άλλαξαν. Οι παραγγελίες άρχισαν να μειώνονται, ενώ οι οικονομικές υποχρεώσεις του να μην καλύπτονται. Ετσι, πριν από ένα χρόνο ο Κάλεν τα έχασε όλα. Αν και οι νέοι ιδιοκτήτες της εταιρείας τον κράτησαν, δίνοντάς του μια θέση και μισθό, οι εξελίξεις δεν τον ευνόησαν και έχασε ακόμα και αυτή τη δουλειά, καθώς η εταιρεία άλλαξε έδρα, οπότε δεν μπορούσε να ακολουθήσει.

Η ανεργία έφερε γκρίνια και η σύντροφός του και μητέρα του επτάχρονου γιου τους τον εγκατέλειψε. Παράλληλα, αναγκάστηκε να πουλήσει την έπαυλή του. Με τα χρήματα από την έπαυλη νοίκιαζε εδώ κι εκεί σπίτια. Οταν όμως κι αυτά τέλειωσαν, κανένας δεν θέλησε να του προσφέρει στέγη. Ζει όπου βρει, αρκεί να βρίσκεται κοντά στην έπαυλή του.

Οσο για τους συγγενείς του και τους φίλους του, πλέον δεν τον γνωρίζει κανείς. Ο Πολ δεν θέλει να βλέπει τον γιο του όχι επειδή δεν τον αγαπάει, αλλά επειδή προσπαθεί να τον προστατεύσει. «Συνήθιζα να του προσφέρω τα πάντα. Τον πήγαινα μόνος μου στο σχολείο. Τώρα, όμως, δεν μπορώ να του δώσω τίποτα. Θα του ράγιζε την καρδιά να με δει έτσι» λέει, εξηγώντας τους λόγους που τον κρατούν μακριά από τον γιο του.

Οσο για το κράτος, αρνείται να τον βοηθήσει. Η κοινωνική πρόνοια απέρριψε το αίτημά του για ένα βοήθημα, υποστηρίζοντας ότι το γεγονός πως τον πέταξαν έξω από το σπίτι που νοίκιαζε οφείλεται στο ότι δεν πλήρωνε το ενοίκιο. Αρα, έγινε επίτηδες άστεγος, οπότε δεν υπάρχει λόγος να λαμβάνει βοήθημα.


Φωτ. 1: Mόλις πριν από τέσσερα χρόνια ο Κάλεν είχε τα πάντα και χαμογελούσε για την τύχη του. Τώρα δεν έχει πια τίποτα.

Φωτ. 2: Σήμερα η καθημερινή ζωή του είναι κάτω από γέφυρες και ανάμεσα σε σκουπίδια.

Φωτ. 3: Αυτή είναι μόνο μια γωνιά της έπαυλης στην οποία έμενε ο Πολ Κάλεν, όταν ακόμα ήταν πλούσιος. Τώρα ανήκει σε άλλους.

Φωτ. 4: Τα πανάκριβα κοστούμια του αντικαταστάθηκαν με φτωχικά και παλιά ρούχα, που βρίσκει ακόμα και σε κάδους απορριμμάτων.