Ο "δράκος" που κάνει θαύματα!

ΡΕΠΟΡΤΑΖ
Φωτογραφία αρχείου από τη δίκη σε δεύτερο βαθμό του Σπύρου Μπέσκου στις 12 Δεκεμβρίου του 1991. Ο φυσικοθεραπευτής με τα «χρυσά χέρια» απολογείται ενώπιον Θεού και ανθρώπων για το βιασμό και το στραγγαλισμό δύο γυναικών στην Πάρνηθα.

Ο "δράκος" που κάνει θαύματα!

Εχουν περάσει είκοσι πέντε ολόκληρα χρόνια από τότε που καταδικάστηκε σε δύο φορές ισόβια για το βιασμό και το στραγγαλισμό δύο γυναικών στην Πάρνηθα, αλλά και για δεκατέσσερις ακόμη απόπειρες. Συγκλονισμένη ήταν τότε η κοινή γνώμη από την αποκάλυψη ότι ο «δράκος» που προκαλούσε το φόβο και τον τρόμο σε ανυποψίαστες κοπέλες ήταν όχι μόνο ένας πολίτης υπεράνω πάσης υποψίας, αλλά κι ένας άριστος οικογενειάρχης, πατέρας ενός τρίχρονου (γεννήθηκε το 1983) κοριτσιού και ένας από τους πιο ικανούς φυσιοθεραπευτές.

Ο Σπύρος Μπέσκος, νέος, εμφανίσιμος και επιτυχημένος στη «νορμάλ» ζωή του, κυριεύτηκε από την παράνοια του βιαστή δολοφόνου. Μετά από δυόμισι δεκαετίες βασανιστικής αυτοκάθαρσης στις φυλακές Κορυδαλλού αποφυλακίστηκε πριν από ένα μήνα με βούλευμα του αρμόδιου δικαστικού συμβουλίου Πειραιά και παραδόθηκε «εξαγνισμένος» στην κοινωνία.

Ωστόσο, ακόμα και σήμερα συνεχίζει να ζητάει συγγνώμη για το μεγάλο και άδικο πόνο που προκάλεσε αλλά, όπως δηλώνει στην «Espresso», «έφτασα στο μηδέν, πόνεσα κι εγώ πίσω από τα κάγκελα και εύχομαι να μην περάσει ποτέ κανείς αυτό που πέρασα».   

Η άριστη και άμεμπτη διαγωγή που επέδειξε όλα αυτά τα χρόνια μέσα στη φυλακή (χωρίς να υποπέσει ούτε μία φορά σε πειθαρχικό παράπτωμα, αφού οι υπεύθυνοι των φυλακών πιστοποιούσαν ότι επρόκειτο για υπόδειγμα κρατουμένου) παράλληλα με την ειλικρινή του μεταμέλεια έπεισαν τους τρεις πλημμελειοδίκες οι οποίοι έκριναν την αίτησή του ότι είναι έτοιμος για την κοινωνική του επανένταξη. Ο Σπύρος Μπέσκος, ο «θαυματουργός» φυσικοθεραπευτής μιλά για την αγάπη και την εμπιστοσύνη που του έδειξε ο κόσμος, αλλά και η σημερινή σύντροφός του που βρίσκεται στο πλευρό του. «Η γυναίκα αυτή ασφαλώς με έχει στηρίξει πολύ. Είναι μια δυνατή παρουσία στη ζωή μου και είναι ευτύχημα που με αγκάλιασε, όπως με αγκάλιασαν οι άνθρωποι που έρχονται στο φυσικοθεραπευτήριο για να τους κάνω καλά» λέει σε μία από τις ελάχιστες εξομολογήσεις του σε δημοσιογράφο μιλώντας για την εδώ και πολλά χρόνια ενάρετη ζωή του. Ο έκπτωτος άγγελος επέστρεψε μαζί με τις μνήμες του για όλα όσα έπραξε, για τα οποία δεν τρέφει την αυταπάτη ότι οι άλλοι δεν θυμούνται. «Εκανα αδιανόητα πράγματα. Δεν έχω ελαφρυντικά και δεν ζήτησα ποτέ άλλοθι. Το βλέπω στους ανθρώπους που με περιστοιχίζουν. Την ώρα που σε εκτιμάνε και σε αγαπάνε νιώθουν σαν κι εμένα άσχημα, γιατί το καλό τούς θυμίζει και το κακό που έπραξα, το μαύρο, το φόβο που σκόρπισα τότε».

Εχει αναλάβει το βάρος των πράξεών του, το οποίο παραμένει μέσα του ως ιερή υποχρέωση να το μετουσιώσει σε καλό. «Δεν έγινα τυχαία φυσικοθεραπευτής. Είχα πάντα την ανάγκη να κάνω καλό. Λίγο πριν γίνουν όλα αυτά ήμουν κάτι. Σε αυτό το κάτι επέστρεψα και αφιέρωσα τον εαυτό μου όχι μόνο για να βοηθήσω τους ανθρώπους, αλλά και από βαθύτερη δική μου ανάγκη, ανάγκη της ψυχής μου. Ολοι οι άνθρωποι μπορεί να υποπέσουν σε σφάλματα κάποια στιγμή, χωρίς να μπορούν να δώσουν εξήγηση γι’ αυτά. Εγώ όσο μου ανήκει ακόμα η ζωή μου θα προσπαθήσω για το καλό. Πες το εξιλέωση, πες το όπως θες, δεν με ενδιαφέρει». 

Για τις γυναίκες που κακομεταχειρίστηκε και τσαλαπάτησε, εκτός από τις δύο ζωές που αφαίρεσε, ο Σπύρος Μπέσκος αυτομαστιγώθηκε παράλληλα με τη σκληρή τιμωρία της φυλακής που του επέβαλε ο νόμος.

«Οι γυναίκες είναι για μένα σπουδαίο πράγμα. Τις αδίκησα και αυτό αποτελεί ισόβια μομφή για μένα...» λέει. «Μέσα στη φυλακή ένιωσα την ανάγκη να μιλήσω με κάτι ανώτερο και στη συνέχεια να συνομιλήσω με τον εαυτό μου. Εάν δεν πίστευα στο Θεό, δεν θα τα είχα καταφέρει. Μέσα στην απόγνωσή μου η πίστη μου στο Θεό και η προσπάθεια που κατέβαλα με βοήθησαν να μπορώ σήμερα να προσφέρω ελεύθερα περισσότερα πράγματα στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Δεν το κάνω από αγαθοεργία, αλλά ούτε και για τα χρήματα. Τα χρήματα δεν με ενδιαφέρουν. Δεν υπάρχει για εμένα μεγαλύτερη αγαλλίαση από το να διαπιστώνω ότι με τη βοήθειά μου θεραπεύονται άνθρωποι που δοκίμασαν για χρόνια το σωματικό πόνο» λέει ο πρώην ισοβίτης.

Ο Σπύρος Μπέσκος ένιωσε μέσα στη φυλακή την απόλυτη συντριβή, αναγνωρίζοντας τις πράξεις του, και σήμερα ελεύθερος δίνει πλέον χέρι βοηθείας σε όποιον έχει ανάγκη. Ο «θαυματουργός» θεραπευτής μαζί με όλους εκείνους που τον πίστεψαν βεβαιώνει ότι τον «δράκο της παραλίας» τον πήρε η... παλίρροια και τον εξαφάνισε! Οι υπέρμαχοι του σωφρονιστικού συστήματος μιλούν για κατάκτηση, μία από τις ελάχιστες που έχει να επιδείξει η χώρα μας σε αντίστοιχες περιπτώσεις. 


Ο βαρυποινίτης που σήκωσε από την αναπηρική καρέκλα το παιδί ενός δεσμοφύλακα!

Σε όλες τις προηγούμενες αιτήσεις του για την υφ' όρους απόλυσή του ο Σπύρος Μπέσκος παρουσιαζόταν αυτοπροσώπως στο δικαστικό συμβούλιο συνοδευόμενος από επιστολές και βεβαιώσεις τόσο των αρμοδίων των φυλακών όσο και των ανθρώπων που τους προσφέρει τις υπηρεσίες του στο φυσικοθεραπευτήριό του στην Ηλιούπολη. Ο πρώην ισοβίτης τα τελευταία χρόνια είχε κερδίσει το ευεργέτημα της «ημιελεύθερης διαβίωσης» στις φυλακές Κορυδαλλού. Το ελεύθερο πρόγραμμά του ξεκινούσε το πρωί, που έφευγε από τη φυλακή και παρουσιαζόταν ξανά στις 7.30 το απόγευμα στον Κορυδαλλό, από Δευτέρα έως Παρασκευή. Πήγαινε στο φυσικοθεραπευτήριό του στην Ηλιούπολη, όπου τον περίμενε ένα φορτωμένο πρόγραμμα από αρρώστους κάθε ηλικίας που τον επισκέπτονταν για να τους βοηθήσει στα κινητικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Ολοι εκείνοι που επιζητούσαν και επιζητούν τη θεραπεία μέσα από τα χέρια του, άνθρωποι από την Αθήνα και από κάθε μέρος της Ελλάδας, συγγενείς και φίλοι των σωφρονιστικών υπαλλήλων που τον ζούσαν από κοντά τον στήριξαν στις αιτήσεις του για την αποφυλάκισή του χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό. Σε δεκάδες ένορκες μαρτυρίες τους μιλούσαν για έναν «αναντικατάστατο φυσικοθεραπευτή», διαβεβαιώνοντας τους δικαστές ότι ο Σπύρος Μπέσκος «είναι ένας άνθρωπος χρήσιμος στην κοινωνία, γιατί πραγματικά προσφέρει στον κόσμο που υποφέρει, θεραπεύοντας πολύ δύσκολες περιπτώσεις». 

Η αρχή έγινε πριν από πολλά χρόνια μέσα στη φυλακή, όπου ο βαρυποινίτης έσωσε το παιδί ενός δεσμοφύλακα που ήταν καταδικασμένο να μην περπατήσει ποτέ. Εκτοτε η φήμη του ως «θαυματουργού φυσικοθεραπευτή» οδήγησε πολλούς κρατουμένους στο κελί του να του ζητούν βοήθεια. Για πολλά χρόνια, στη φυλακή με την άδεια του διευθυντή λειτουργούσε, μέσα σε μια μικρή αποθήκη, ένα υποτυπώδες θεραπευτήριο, όπου ο ισοβίτης δεχόταν ανθρώπους με προβλήματα εκτός φυλακής. Ξεκίνησε με οκταήμερες άδειες και παρουσίαζε άψογη εικόνα κρατουμένου στην τήρηση των όρων επιστροφής στη φυλακή. Στις εκθέσεις των κρατουμένων οι πίνακες ζωγραφικής του αποσπούν πολλά βραβεία. Ο Σπύρος Μπέσκος, τόσο μέσα από τους πίνακές του όσο και με τις πράξεις του, ποτέ δεν σταματά να ζητά συγγνώμη για ό,τι έκανε. Μάλιστα, στη δίκη του στο Εφετείο το 1991 ο Σπύρος Μπέσκος παραιτήθηκε της απολογίας του, λέγοντας στους δικαστές ότι θεωρούσε «τόσο αποτρόπαιες τις πράξεις του, που δεν άξιζαν οποιαδήποτε εξωραϊστική εξήγηση».

Ηδη από τον πρώτο χρόνο κράτησής του στη φυλακή άρχισε να αναλογίζεται τι είχε πράξει και παρακάλεσε τον τότε ιερέα των φυλακών Κορυδαλλού να βρει τα θύματα και τις οικογένειές τους και να τους μεταφέρει τη σπαρακτική του συγγνώμη. Σε μία από τις τελευταίες αιτήσεις αποφυλάκισής του φέρεται να είχε πει ο ίδιος στους δικαστές ότι έχει κάνει αυτοανάλυση και δεν μπορεί να διανοηθεί ότι θα ξανάκανε ποτέ τέτοια πράγματα.


ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΑ

Φωτογραφία αρχείου από τη δίκη σε δεύτερο βαθμό του Σπύρου Μπέσκου στις 12 Δεκεμβρίου του 1991. Ο φυσικοθεραπευτής με τα «χρυσά χέρια» απολογείται ενώπιον Θεού και ανθρώπων για το βιασμό και το στραγγαλισμό δύο γυναικών στην Πάρνηθα.
Ο Σπύρος Μπέσκος με σκυμμένο το κεφάλι και σταυρωμένα τα δάχτυλά του ακούει τις εναντίον του μαρτυρικές καταθέσεις. Σήμερα ο Μπέσκος δηλώνει χωρίς περιστροφές ότι έκανε αδιανόητα πράγματα χωρίς να έχει ελαφρυντικά και να αναζητεί άλλοθι.