Δυσοίωνες προβλέψεις για τα δάση από επιστήμονες

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Δυσοίωνες προβλέψεις για τα δάση από επιστήμονες

Δυσοίωνες είναι οι εκτιμήσεις των επιστημόνων για το μέλλον των καμένων περιοχών στην Πελοπόννησο, καθώς -όπως δηλώνουν- η αποκατάσταση δασών στις μεσογειακές περιοχές είναι σχεδόν αδύνατη. Τον Αύγουστο του 2000, έπειτα από τη μεγάλη πυρκαγιά που κατέστρεψε τη Σάμο, έφθασε επί τόπου μια ομάδα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο του Μίνστερ για να μελετήσει τις δυνατότητες αποτροπής καταστροφικών πυρκαγιών.

Η μελέτη των τριών επιστημόνων Γιούργκεν Εντενφελντ, Γεράσιμου Κατσαρού και Ματίας Ρέμερτ, υπό την εποπτεία του Κάι Πάγκενκοπφ, δημοσιεύτηκε την ίδια χρονιά και επισήμαινε τους κινδύνους για ολόκληρη τη χώρα.

Ο επικεφαλής του προγράμματος Κάι Πάγκενκοπφ, ειδικός στην οικολογία του τοπίου, εκτιμά ότι οι επιπτώσεις της τότε πυρκαγιάς της Σάμου είναι συγκρίσιμες με τις σημερινές στην Πελοπόννησο και την Εύβοια.

«Οι συνέπειες θα είναι, ασφαλώς, παρόμοιες. Διαπιστώσαμε τότε, και θα διαπιστωθεί και σε αυτές τις πυρκαγιές, σοβαρές επιπτώσεις τόσο στο οικονομικοκοινωνικό όσο και στο οικολογικό επίπεδο. Οι συνέπειες για τους ελαιοπαραγωγούς και τους αμπελουργούς θα είναι σοβαρές, έως και τραγικές».

Στο ερώτημα πόσα χρόνια χρειάζεται για να αποκατασταθεί ένα οικοσύστημα που αποτελείται κυρίως από πεύκα, κυπαρίσσια, ελαιώνες και αμπέλια, ο Γερμανός ειδικός διευκρίνισε: «Βεβαίως εξαρτάται από την τοπογραφία, αλλά ισχύει πάντα ότι εάν εξαφανιστεί ένα δάσος από πυρκαγιά, είναι δύσκολο να αποκατασταθεί το ίδιο ακριβώς στον ίδιο χώρο».

Και ο Γερμανός επιστήμονας εξηγεί: «Παρατηρήσαμε επανειλημμένα στις μεσογειακές περιοχές ότι εκεί όπου παλαιότερα υπήρχε δάσος έπειτα από φωτιές δεν αναπτύσσονται παρά μόνον πόες, θάμνοι και φρύγανα. Επιπλέον, οι κατεστραμμένες από τις πυρκαγιές αγροτικές καλλιέργειες είναι ένα σοβαρό πρόβλημα. Π.χ., οι καμένοι ελαιώνες είναι δυνατόν, ασφαλώς κατά περίπτωση, να ξαναδώσουν καρπό μόνον έπειτα από είκοσι ή είκοσι πέντε χρόνια. Κάτι που είναι για την αγροτική οικονομία και κυρίως για τους αγρότες που καλλιεργούν ελιές μεγάλη καταστροφή, διότι τουλάχιστον επί μια δεκαετία δεν θα έχουν καθόλου εισοδήματα από τους ελαιώνες».

ΕΛΕΝΑ ΣΟΛΩΜΟΥ