Η ευκαιρία στον Καραμανλή

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Η ευκαιρία στον Καραμανλή

Ηταν μια γλυκιά νύχτα η χθεσινή για τον Καραμανλή! Το happy end σε ένα θρίλερ. Επί της ουσίας, ο πρωθυπουργός έπεσε από την... Ακρόπολη και στάθηκε όρθιος (με λίγες γρατσουνιές) μετά από 3,5 χρόνια αδράνειας σε κρίσιμα ζητήματα. Το 2004 ο ελληνικός λαός (ακόμα και αυτοί που δεν ψήφισαν Ν.Δ.) πίστεψε σε υποσχέσεις που οι περισσότερες δεν τηρήθηκαν και σε δεσμεύσεις που κάποιες αποδείχτηκαν «φούσκες» στο πολιτικό χρηματιστήριο. Τα μεγάλα λόγια περί μεταρρυθμίσεων «ξεχάστηκαν» σταδιακά και οι «όρκοι» για πιο σύγχρονο και αποτελεσματικό κράτος άρχισαν να εκπληρώνονται μόλις στο... παραπέντε με φόντο τους μαύρους καπνούς από τα καμένα χωριά της Ηλείας.

Μια κρίσιμη τετραετία (αμέσως μετά τη λαμπρή διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα) πήγε σχεδόν χαμένη γιατί το κόμμα που ανέλαβε την εξουσία δεν είχε τα στελέχη (ας μη γελιόμαστε!) για να διοικήσει με προοπτική, ούτε τη διάθεση, όπως φάνηκε, για να συγκρουστεί με τα συμφέροντα που με τόση ένταση κατήγγειλε όσο καιρό βρισκόταν στην αντιπολίτευση! Οι «πύραυλοι» για τους «νταβατζήδες» ήταν... μάλλον παιδικές ρουκέτες για την Ανάσταση και οι εξαγγελίες για την ενίσχυση των χαμηλών εισοδημάτων (εδικά των συνταξιούχων) γράφτηκαν -μετά την απομάκρυνση των ψηφοφόρων από το ταμείο- στα παλαιότερα των υποδημάτων εκείνων που υποτίθεται πως είχαν αναλάβει να υλοποιήσουν τις αποφάσεις!

Και πέρναγαν οι εβδομάδες και οι μήνες, έσκαγαν... σκάνδαλα, μικρά και μεγάλα, οι πολιτικοί αντίπαλοι «ούρλιαζαν» στη Βουλή και οι απογοητευμένοι πολίτες δήλωναν έτοιμοι να παρούν εκδίκηση για όλα όσα δεν έγιναν. Μέχρι που η πύρινη λαίλαπα χτύπησε αναπάντεχα την πόρτα μας! Αυτό το καταραμένο πενθήμερο μιας φωτιάς που κατάπινε ανθρώπους, ζωάκια, σπίτια, δάση και καλλιέργειες - και που όλος ο μηχανισμός συνελήφθη να... χασμουριέται τις πρώτες δραματικές ώρες της εθνικής τραγωδίας. Κι εκεί συνέβη το θαύμα! Ο Καραμανλής ξύπνησε ξαφνικά τρομαγμένος και μαζί του πετάχτηκαν σαν ελατήρια από τους δερμάτινους καναπέδες τους όλοι οι άλλοι που θα έπρεπε να ξενυχτάνε στα συντονιστικά όργανα και τα μέτωπα των πυρκαγιών! Από όποια πλευρά και αν το δει κανείς, αυτή η απίστευτη καταστροφή έβγαλε βίαια την κυβέρνηση από το λήθαργο - έστω και με πολύ μεγάλη καθυστέρηση! Η γενική κινητοποίηση που ακολούθησε (με τα όποια προβλήματα) απέδειξε ότι όλο αυτό το διάστημα της χλιαρής διακυβέρνησης «δεν υπήρχε δεν μπορώ, υπήρχε δεν θέλω», με ό,τι -δυστυχώς ή ευτυχώς- αυτό συνεπάγεται. Και απέδειξε επίσης ότι κανείς και τίποτα δεν μπορεί να εμποδίσει μια κυβέρνηση που θέλει να προσφέρει αυτά που πρέπει κι επιθυμεί, στον κόσμο που έχει ανάγκη.

Ο κυρίαρχος (έτσι δεν τον λένε;) λαός που προσήλθε χθες στις κάλπες έδωσε μία ακόμη ευκαιρία στον πρωθυπουργό προσωπικά. Στο χέρι του είναι (με πολύ απλές κινήσεις) να την εκμεταλλευτεί για το καλό της Ελλάδας, που όλοι -ανεξαρτήτως τι ψηφίζουμε- ονειρευόμαστε...


Και το πικρό μήνυμα στον Γιώργο

Γιατί έχασε ο Γιώργος; Γιατί προφανώς δεν έπεισε τους «πολλούς» ότι το ΠΑΣΟΚ άλλαξε, όπως ο ίδιος είχε υποσχεθεί, όταν πήρε το δαχτυλίδι της διαδοχής από τον Σημίτη! Οι νέες δομές που εξήγγειλε δεν λειτούργησαν, τα φθαρμένα -από είκοσι χρόνια εξουσίας- πρόσωπα δεν αποστρατεύτηκαν, η «άμεση δημοκρατία» που είχε γίνει σλόγκαν τις πρώτες του μέρες στο τιμόνι της Χαριλάου Τρικούπη παραπέμφθηκε στις καλένδες του... Internet! Τα συνθήματα με άρωμα ’81 στις μεγάλες συγκεντρώσεις δεν συγκίνησαν τους «αναποφάσιστους» και μάλλον δεν βοήθησε καθόλου προς αυτήν την κατεύθυνση το come back του Κώστα Λαλιώτη στη «βιτρίνα» της ενημέρωσης.

Η προεκλογική «φασαρία» με την υποψηφιότητα της Φώφης Γεννηματά σίγουρα έκανε ζημιά ως προς τη... σοβαρότητα του Κινήματος. Ο Παπανδρέου μπήκε ατυχώς στη συζήτηση της «ασύμμετρης απειλής» βλέποντας το δέντρο και χάνοντας το δάσος στο θέμα των πυρκαγιών, κι έχασε την μπάλα όταν η κυβέρνηση άρχισε να μοιράζει τα πρώτα τριχίλιαρα στις πληγείσες περιοχές! Από αύριο λογικά θα χυθούν τόνοι μελάνι για να αναλυθεί η νέα οδυνηρή ήττα και πώς αυτή θα γίνει ίσως η αφορμή για την επιστροφή στην εξουσία ενός ΠΑΣΟΚ χωρίς αγκυλώσεις, χωρίς «σκουριασμένα» τσιτάτα, χωρίς παλιομοδίτικα σποτ (όπως αυτά που είδαμε τις τελευταίες μέρες), χωρίς ξύλινη γλώσσα. Μακάρι η χθεσινή πίκρα να της βγει σε καλό της παράταξης που ουσιαστικά έγραψε τις πιο πολλές σελίδες στην ιστορία της μεταπολίτευσης ανατρέποντας το κατεστημένο τοπίο...

ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΟΥΛΙΝΟΣ