Ο καλύτερος δημόσιος υπάλληλος του κόσμου είναι Ελληνας

ΡΕΠΟΡΤΑΖ
«Ξέρω ότι η βράβευσή μου αποτέλεσε ένα φάρο για τους νέους δημοσίους υπαλλήλους» λέει στην «Espresso» ο Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Ο καλύτερος δημόσιος υπάλληλος του κόσμου είναι Ελληνας

Κόντρα σε όλα τα αρνητικά στερεότυπα των τελευταίων ετών, ο καλύτερος δημόσιος υπάλληλος του κόσμου είναι Ελληνας και είναι καθηγητής στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Ο λόγος για τον 53χρονο Παναγιώτη Καρκατσούλη, που πρόσφατα τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Δημόσιας Διοίκησης, το οποίο θα παραλάβει στις 2 Μαρτίου στο Λας Βέγκας από την Αμερικανική Εταιρία Δημόσιας Διοίκησης.

Την ώρα που οι δημόσιοι υπάλληλοι κατηγορούνται για μεγάλη μερίδα των δεινών που έχουν πλήξει τη χώρα μας, ένας Ελληνας δημόσιος λειτουργός λαμβάνει αυτή τη μεγάλη διάκριση από την Αμερικανική Εταιρία Διοικητικής Επιστήμης. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κύριος Καρκατσούλης ήταν εκ των βασικών συγγραφέων της έκθεσης που συνέταξε το 2009 ο ΟΟΣΑ για την πρόοδο, τις αδυναμίες και το μέλλον των πολιτικών μείωσης της γραφειοκρατίας στη Γερμανία. Εκθεση που παρέλαβε από τον κύριο Ανχελ Γκουρία, γενικό γραμματέα του ΟΟΣΑ, η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ!

Το λάφυρο

Ο Παναγιώτης Καρκατσούλης γεννήθηκε στη δεκαετία του ’50 και μεγάλωσε σε μία από τις πιο όμορφες περιοχές της Αθήνας, τον Κολωνό, και ήταν γιος εμπόρου: «Από τον πατέρα μου έμαθα ότι η εργατικότητα και η υπομονή αποτελούν τις πιο σπουδαίες αρετές ενός ανθρώπου που έχει υψηλούς στόχους. Τα παιδικά μου χρόνια τα θυμάμαι με μια γλύκα, όπως και τη γειτονιά μου». Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και Κοινωνιολογία του Δικαίου στο Bielefeld (Γερμανία).

Εργάζεται αδιάλειπτα από το 1989 ως καθηγητής στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και από το 1991 ως ειδικός επιστήμονας για θέματα δημόσιας διοίκησης και καλής νομοθέτησης στο υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. Εμπειρογνώμονας του ΟΟΣΑ, εθνικός εκπρόσωπος στον ίδιο οργανισμό και σύμβουλος πολλών κυβερνήσεων (Γεωργία, Κόσοβο, Συρία, Ουζμπεκιστάν κ.ά.) για θέματα χρηστής διακυβέρνησης, τιμήθηκε πρώτη φορά από την Αμερικανική Εταιρεία Διοικητικής Επιστήμης το 2003 με το βραβείο «Peter Boorsma» για τις πολυετείς προσπάθειές του για την ενίσχυση της αριστείας στη διοικητική θεωρία και πρακτική.

Στο ερώτημα τι σημαίνει καλός δημόσιος υπάλληλος ο κύριος Καρκατσούλης απαντά κατηγορηματικά: «Καλός δημόσιος υπάλληλος είναι εκείνος που δεν κάνει απλώς καλά τη δουλειά του, δηλαδή, εφαρμόζει τον νόμο και τις διατάξεις, αλλά εκείνος που αγωνιά για τον συνταξιούχο, που ζητάει βοήθεια στο ασφαλιστικό ταμείο, που συμπληρώνει την αίτηση για εκείνον τον συμπολίτη που δεν μπορεί. Καλός δημόσιος υπάλληλος είναι, μ’ άλλα λόγια, εκείνος που νοιάζεται τόσο για τους άλλους, τους «απέξω», όσο και για τους συναδέλφους του. Καλός δημόσιος υπάλληλος είναι εκείνος που δουλεύει συνειδητά για το κράτος και είναι περήφανος γι’ αυτό».

Οπως εξηγεί ο Παναγιώτης Καρκατσούλης, επί σειρά πολλών δεκαετιών ο ελληνικός δημόσιος τομέας αποτελούσε το λάφυρο του νικητή των εκλογών: «Το ότι το λάφυρο ήταν υποθηκευμένο, αυτό ήταν το βρόμικο μυστικό που αρκετοί πολιτικοί το έκρυβαν και πολλοί πολίτες δήθεν δεν το ήξεραν. Επίσης υπάρχουν πολλές ομάδες συμφερόντων, οι οποίες, ελλείψει μιας εθνικής αστικής τάξης, συνθέτουν ένα παράσιτο στο σώμα της ελληνικής οικονομίας».

Τα φωτεινά παραδείγματα και οι θρασείς

Ομως από το Δημόσιο πέρασαν και φωτεινά παραδείγματα ανθρώπων που, όπως λέει, έκαναν προσπάθειες να μεταρρυθμίσουν το τοπίο: «Θα αρκεστώ να αναφέρω έναν, τον Αλέκο Παπαδόπουλο. Πολιτικός με όραμα, διορατικότητα, μεγάλη επιμονή και υπομονή, πέτυχε να αφήσει από τα υπουργεία όπου πέρασε σημαντικό έργο. Μπορώ να σας αναφέρω και άλλα πρόσωπα, όπως ο Βασίλης Ανδρονόπουλος, ο κορυφαίος, για εμένα, δημόσιος λειτουργός των τελευταίων σαράντα-πενήντα χρόνων. Γενικός διευθυντής του υπουργείου Προεδρίας, φωτισμένος, εργατικός πέραν του δέοντος, υποστηρικτικός στις προσπάθειες των νέων, σπουδαίος άνθρωπος, με σοφία επαγγελματική και μεγάλο εσωτερικό πλούτο».

Στον αντίποδα, συνάντησε και περιπτώσεις αγενέστατων δημοσίων υπαλλήλων που αμαυρώνουν, όπως λέει, τις φιλότιμες προσπάθειες των περισσοτέρων: «Θυμάμαι έναν κλητήρα, από τις ορδές των κομματικών στρατών, να κάθεται με τα πόδια πάνω στο τραπέζι και στην παρατήρηση του γενικού γραμματέα να κατεβάσει τα πόδια του, η απάντηση ήταν “και τι θα μου κάνεις; Πειθαρχικό; Εσύ θα φύγεις κι εγώ θα μείνω».

Ομως απέναντι σ’ αυτά τα αρνητικά συναισθήματα μετρούσαν πάντοτε περισσότερο τα θετικά. Τι να πρωτοθυμηθώ; Ατέλειωτα ξενύχτια για την πρώτη μεγάλη έρευνα της οργανωτικής δομής στα μέσα της δεκαετίας του ’90 με τους σπουδαστές μου, μερόνυχτα ατελείωτα για τα ΚΕΠ με τον σπουδαίο, οραματικό Σταύρο Μπένο, ατελείωτα Σαββατοκύριακα για να στηθεί το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα “Διοικητική Μεταρρύθμιση”… Ξέρω ότι η βράβευσή μου αποτέλεσε για πολλούς νέους Ελληνες δημοσίους υπαλλήλους ένα φάρο, ένα σηματοδότη που μπορούν κι αυτοί να φτάσουν - και υπό την έννοια αυτή, το βραβείο το ίδιο είναι μια σπουδαία στιγμή στη διοικητική ανάπτυξη της χώρας μας».


ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΤΟΥΝΑΣ

«Ξέρω ότι η βράβευσή μου αποτέλεσε ένα φάρο για τους νέους δημοσίους υπαλλήλους» λέει στην «Espresso» ο Παναγιώτης Καρκατσούλης.
Στιγμιότυπο από παλιότερη βράβευσή του, από την κυβέρνηση της Ινδονησίας.
Αυτός είναι ο καλύτερος δημόσιος υπάλληλος του κόσμου! Ο καθηγητής Παναγιώτης Καρκατσούλης τιμήθηκε με το ανώτερο βραβείο της Αμερικανικής Εταιρίας Δημόσιας Διοίκησης.