Ο δικτάτορας που δεν έχει ούτε έναν φίλο

ΡΕΠΟΡΤΑΖ
Δεν έκανε ποτέ οικογένεια, δεν απέκτησε παιδιά, εγγόνια, ούτε φίλους...

Ο δικτάτορας που δεν έχει ούτε έναν φίλο

Δεν θα βρεις πολλούς ανθρώπους, ακόμα και ανάμεσα στους παλιούς του συναγωνιστές, που θα πούνε έναν καλό λόγο για τον επονομαζόμενο και «αόρατο δικτάτορα», τον Δημήτρη Ιωαννίδη, που πριν από λίγες μέρες έκανε αίτηση για τρίμηνη διακοπή της ποινής του για να νοσηλευθεί στο Κρατικό Νοσοκομείο της Νίκαιας με καρκίνο στο κεφάλι, στην προχωρημένη ηλικία των ογδόντα έξι ετών.

Γι’ αυτούς που τον θυμούνται από παλιά και τον αντέκρουσαν είναι φυσικό. Ο (πρώην ταξίαρχος) Ιωαννίδης ευθύνεται για τη φυλάκιση και τους βασανισμούς πολλών ατόμων που διαφωνούσαν με τις απόψεις του κρατούντος τότε καθεστώτος. Αλλά και στις τάξεις των υποστηρικτών της 21ης Απριλίου δεν ήταν καθόλου συμπαθής και αγαπητός. Δεν είναι τυχαίο πως όταν βρίσκονταν κρατούμενοι στις φυλακές οι καταδικασθέντες για την επταετία αλλά και για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου τον απέφευγαν και δεν του μιλούσαν.

Επί τριάντα τέσσερα ολόκληρα χρόνια ο Ιωαννίδης βιώνει μόνος του τη δοκιμασία του εγκλεισμού του στις φυλακές Κορυδαλλού. Δεν του έλεγε μια καλημέρα κανείς. Και το τελευταίο διάστημα, όταν σε ολόκληρη πτέρυγα των φυλακών εκρατούντο πλέον οι δύο που δεν είχαν καταθέσει αίτηση χάριτος, δηλαδή ο Ιωαννίδης και ο Ντερτιλής, ο τελευταίος απέφευγε να απευθύνει τον λόγο στον «σκύλο της ΕΣΑ», όπως τον έλεγαν κάποτε οι εξεγερμένοι φοιτητές.

Και πώς να γινόταν διαφορετικά! Ο μακαρίτης πια δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος θεωρούσε ότι ο Ιωαννίδης τον είχε προδώσει. Ποιος δεν θυμάται το περιστατικό που αρκετοί είχαν καταγράψει ιστορικά, όταν λίγες μέρες πριν από την εξέγερση του Πολυτεχνείου ο Παπαδόπουλος είχε ρωτήσει τον Ιωαννίδη (που ήταν επικεφαλής τότε της πανίσχυρης Στρατιωτικής Αστυνομίας, η οποία τρομοκρατούσε όλη την κοινωνία) αν αληθεύει ότι απεργάζεται σχέδια για να τον ανατρέψει. «Φυσικά και όχι» ήταν η λιτή απάντηση του σκοτεινού αξιωματικού. Ομως του έλεγε ψέματα, αφού τον... έριξε εκμεταλλευόμενος τη λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου και στην «Προεδρία της Δημοκρατίας» τοποθέτησε ως μαριονέτα τον αντιστράτηγο Φαίδωνα Γκιζίκη και στην πρωθυπουργία μια ασημαντότητα, τον Αδαμάντιο Ανδρουτσόπουλο.

Ο «αόρατος δικτάτορας» έκανε στόχο της ζωής του να επιβάλει ένα «καθαρό και έντιμο» καθεστώς, μακριά από τη «φαυλότητα» των πολιτικών και τον «εκμαυλισμό» των κομμουνιστών στην ελληνική κοινωνία. Και το χειρότερο είναι ότι για κάποιο διάστημα κατάφερε να γίνει ο εφιάλτης κάθε πολίτη που ήθελε να ζήσει ελεύθερος. Αλλά ο ίδιος έμεινε αμετανόητος. Ακόμα και όταν μετά την πτώση της χούντας καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά, δεν δέχτηκε ποτέ ότι μπορεί να έκανε λάθος στις επιλογές του. Γι’ αυτό και έμεινε τριάντα τέσσερα συναπτά έτη στη φυλακή, χωρίς ποτέ μέχρι τώρα να ζητήσει την αποφυλάκισή του, που θα μπορούσε να είχε πετύχει μόνο και μόνο αν είχε επικαλεσθεί ανήκεστο βλάβη, όπως είχαν κάνει αρκετοί άλλοι από τους παλιούς συντρόφους του, βλέπε Στυλιανός Παττακός, ο οποίος παραμένει ζωντανός και ελεύθερος εις βαθύτατον γήρας, αφού αισίως έχει φθάσει στο 97ο έτος της ηλικίας του.

Ο Ιωαννίδης όμως, ο οποίος δεν έκανε ποτέ του οικογένεια και δεν έχει παιδιά ή εγγόνια δικά του, ούτε φυσικά φίλους, παρά μόνο μία 80χρονη αδελφή που συνεχίζει να ενδιαφέρεται γι’ αυτόν και τον γαμπρό του, γνωστό κλινικάρχη (στο κέντρο της Αθήνας, κοντά στην αμερικανική πρεσβεία), δεν είχε ποτέ κίνητρο να επιδιώξει την έξοδό του από τον Κορυδαλλό.

Ακόμα και τώρα που είναι κοντά στο βιολογικό του τέλος και βαριά ασθενής δεν ζητεί χάρη αλλά την προσωρινή διακοπή της ποινής του για να πάει στο νοσοκομείο. Παραμένει αμετανόητος και σκληρός μέχρι τέλους. Αλλά η Δημοκρατία (που δεν φοβάται και ούτε εκδικείται) δεν έχει κανέναν λόγο να συνεχίζει να κρατάει στη φυλακή αυτό το πεισματάρικο γεροντάκι, που τώρα αποτελεί πλέον απειλή μόνο για τον εαυτό του. Και σε αυτό συμφωνούν ακόμα και αυτοί που βασανίστηκαν από τον ίδιο κραταιό κάποτε δικτάτορα.


«Με είχε βάλει σε ένα σακί και με πετούσε στη θάλασσα»

Γεννημένος το 1923 από μια αστική οικογένεια των Αθηνών, ο Δημήτρης Ιωαννίδης έδειξε από μικρός ότι θα ακολουθούσε έναν σκληρό και μοναχικό βίο. Κάποιοι έλεγαν ότι θα γίνει παπάς. Προτίμησε τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Και όταν νεαρός αξιωματικός βρέθηκε στη Μακρόνησο, δεν έχασε ευκαιρία να δείξει το αληθινό του πρόσωπο στους εκεί κρατουμένους, που έχουν πολλά να διηγηθούν για τον απίστευτο χαρακτήρα του.

Ολα όσα λένε αυτοί τον γνώρισαν από την καλή και από την ανάποδη είναι ανατριχιαστικά. Μας λέει εξόριστος στη Μακρόνησο εκείνα τα δύσκολα χρόνια της μετεμφυλιακής περιόδου: «Ο Ιωαννίδης με βασάνιζε μία ολόκληρη νύχτα. Με είχε βάλει μέσα σε ένα σακί, ήμουνα δεν ήμουνα είκοσι τριών είκοσι τεσσάρων ετών, και με πετούσε μέσα στην αγριεμένη θάλασσα μέχρι να κοντέψω να πνιγώ. Και τότε με τραβούσε να πάρω μιαν ανάσα και με ξανάριχνε. Εγώ ήμουν τυχερός. Δεν πνίγηκα. Δεν χτύπησα στα βράχια. Δεν έμεινα παράλυτος, όπως κάποιοι άλλοι λιγότερο τυχεροί. Αλλά η οδυνηρή εμπειρία εκείνης της νύχτας έμεινε ανεξίτηλη στη μνήμη. Ακόμα και τώρα, τόσες δεκαετίες μετά, πετάγομαι ιδρωμένος στον ύπνο μου και φωνάζω από τους εφιάλτες που βλέπω».


«Το μόνο καλό που έκανε...»

Κανείς δεν έχει να πει κάτι καλό ή θετικό για τον Ιωαννίδη. Ακόμα και οι υποτιθέμενοι φίλοι του τον πείραζαν για τη λιτή αλλά ταυτόχρονα αυστηρή ζωή του. Δεν είχε κάνει οικογένεια και δεν είχε παντρευτεί ποτέ, τον αποκαλούσαν ειρωνικά μάλιστα «αρσακειάδα».

«Τι καλό θα μπορούσα να θυμηθώ για τον Δημήτρη;» αναρωτιέται κάποιος παλιός συστρατιώτης του, «ήταν τόσο δυσάρεστος, που ακόμα και τόσα χρόνια μετά ελάχιστα μπορώ να φέρω στο μυαλό μου που να μη με απωθούν. Υποθέτω ότι το μόνο θετικό που έκανε ήταν να φτιάξει τον δρόμο πάνω από τα Τουρκοβούνια, που βοήθησαν την κυκλοφορία περιφερειακά της Αθήνας. Αλλά και αυτόν τον έκανε για να μπορεί ο ίδιος να μετακινείται ευκολότερα από το σπίτι του που βρισκόταν κάτω από το Γαλάτσι, στην περιοχή της Κυπριάδου, προς το υπουργείο Εθνικής Αμυνας».

Φαντασθείτε τη γνώμη των... μη φίλων του. Ο Ιωαννίδης στο όνομα των «εχθρών της πατρίδας» και του «κομμουνιστικού κινδύνου» ήταν ένας σκληρός πολέμιος κάθε λαϊκής ελευθερίας και προσωπικά βασανιστής όσων είχαν την ατυχία να διαφωνούν μαζί του.


Που βρίσκονται οι άλλοι "Απριλιανοί"

+ ΓΕΩΡΓ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Ποινή θανάτου και ισόβια κάθειρξη (απεβίωσε 27 Ιουνίου του 1999).
ΝΙΚ. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ: Ποινή θανάτου και ισόβια κάθειρξη (βρίσκεται εκτός φυλακής λόγω διακοπής εκτέλεσης της ποινής του για λόγους υγείας από τις 13/2/1987).
ΣΤ. ΠΑΤΤΑΚΟΣ: Ποινή θανάτου και ισόβια κάθειρξη (βρίσκεται εκτός φυλακής λόγω διακοπής εκτέλεσης της ποινής του για λόγους υγείας από τις 28/9/1990).
ΓΡ. ΣΠΑΝΤΙΔΑΚΗΣ: Ποινή θανάτου και ισόβια κάθειρξη (βρίσκεται εκτός φυλακής λόγω διακοπής εκτέλεσης της ποινής του για λόγους υγείας από τις 13/2/1987).
+ Γ. ΖΩΙΤΑΚΗΣ: Ισόβια κάθειρξη και ποινή 10 χρόνων (βρισκόταν εκτός φυλακής λόγω διακοπής εκτέλεσης της ποινής του για λόγους υγείας από τις 5/7/1988, απεβίωσε).
+ ΟΔ. ΑΓΓΕΛΗΣ: Κάθειρξη 20 χρόνων (αυτοκτόνησε μέσα στη φυλακή στις 22/3/1987).
ΔΗΜ. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: Ισόβια κάθειρξη και ποινή 10 χρόνων (σοβαρά ασθενής, έχει κάνει αίτηση για τρίμηνη αποφυλάκιση).
Ι. ΛΑΔΑΣ: Ισόβια κάθειρξη και ποινή 10 χρόνων (βρίσκεται εκτός φυλακής λόγω διακοπής εκτέλεσης της ποινής του για λόγους υγείας από τις 30/9/1988).
+ ΑΝΤ. ΛΕΚΚΑΣ: Ισόβια κάθειρξη και ποινή 10 χρόνων (βρισκόταν εκτός φυλακής λόγω διακοπής εκτέλεσης της ποινής του για λόγους υγείας από τις 22/7/1980, απεβίωσε).
ΜΙΧ. ΡΟΥΦΟΓΑΛΗΣ: Ισόβια κάθειρξη και ποινή 10 χρόνων (βρίσκεται εκτός φυλακής λόγω διακοπής εκτέλεσης της ποινής του για λόγους υγείας από τις 11/3/1988).
+ ΚΩΝ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Ισόβια κάθειρξη και ποινή 10 χρόνων (απεβίωσε τον Απρίλιο του 1999).
+ ΜΙΧ. ΜΠΑΛΟΠΟΥΛΟΣ: Ισόβια κάθειρξη και ποινή 10 χρόνων (απεβίωσε στις 3/3/1978).
ΔΗΜ. ΣΤΑΜΑΤΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Ποινή 5 χρόνων (αποφυλακίστηκε στις 7/4/1977).
ΣΤ. ΚΑΡΑΜΠΕΡΗΣ: Κάθειρξη 15 χρόνων (αποφυλακίστηκε με όρους στις 21/1/1990).
+ ΝΙΚ. ΓΚΑΝΤΩΝΑΣ: Κάθειρξη 15 χρόνων (αποφυλακίστηκε με όρους στις 27/3/1986 απεβίωσε).
ΕΥΑΓΓ. ΤΣΑΚΑΣ: Κάθειρξη 8 χρόνων.
ΝΙΚ. ΝΤΕΡΤΙΛΗΣ: Ισόβια κάθειρξη (κρατείται).
Ν. ΧΑΤΖΗΖΗΣΗΣ: Ποινή κάθειρξης 23 χρόνων (αποφυλακίστηκε με όρους στις 11/7/1994).
Θ. ΘΕΟΦΙΛΟΓΙΑΝΝΑΚΟΣ: Ποινή κάθειρξης 20 χρόνων (βρίσκεται εκτός φυλακής λόγω διακοπής εκτέλεσης της ποινής του από τις 9/9/1992).
ΑΝ. ΣΠΑΝΟΣ: Ποινή κάθειρξης 20 χρόνων (αποφυλακίστηκε με όρους στις 27/4/1987).
Γ. ΤΣΑΛΛΑΣ: Ποινή κάθειρξης 15 χρόνων (αποφυλακίστηκε λόγω λήξης της ποινής του στις 9/3/1991).
Δ. ΚΟΦΑΣ: Ποινή κάθειρξης 7 χρόνων.
ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ: Ποινή κάθειρξης 6 χρόνων.
ΠΕΤΡΟΥ: Ποινή κάθειρξης 6 χρόνων.
ΠΕΤΑΛΑΣ: Ποινή 4 χρόνων.
ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ: Ποινή 2 χρόνων.
ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ποινή 2 χρόνων.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΝΑΝΟΣ

Δεν έκανε ποτέ οικογένεια, δεν απέκτησε παιδιά, εγγόνια, ούτε φίλους...
Ο Δημήτρης Ιωαννίδης απολογείται στο δικαστήριο για τους πρωταίτιους της 21ης Απριλίου.
Αμετανόητος και σκληρός.