Οι Ελληνες "μάγοι" των special effects στου Ζωγράφου

ΡΕΠΟΡΤΑΖ
Ο Ρούλης και ο Γιώργος Αλαχούζος με ένα από τα... αγριεμένα παιδιά τους.

Οι Ελληνες "μάγοι" των special effects στου Ζωγράφου

«Κάθε χρόνο φτιάχνουμε 80-100 λίτρα αίμα. Συνήθως είναι πυκνό, για να αλείφεται εύκολα, αλλά όταν προορίζεται για εκτόξευση είναι πιο αραιό. Οταν φτιάχνεις αίμα, η διαδικασία είναι αρκετά απλή, αν και λίγο... σπαστική! Η μεγαλύτερη ταλαιπωρία είναι στο να το μαζέψεις, αφού πάει παντού, γεμίζουν οι πάγκοι και γίνονται όλα χάλια. Κολλάει αρκετά, αλλά ευτυχώς καθαρίζει εύκολα».

Οχι, δεν πρόκειται για απόσπασμα συνέντευξης κάποιου επίδοξου... βαμπίρ ούτε του θρυλικού κόμη Δράκουλα, αφού -για όσους πιθανόν δεν το γνωρίζουν- δεν είναι οι μόνοι που ασχολούνται και... ζουν από το αίμα. Σε έναν από τους πιο μεγάλους δήμους της Αθήνας, στου Ζωγράφου, έχει στηθεί ένα ολόκληρο εργαστήρι παραγωγής «αίματος» και όχι μόνο. Πρόκειται για τους αδερφούς Αλαχούζους, τον Γιώργο και τον Ρούλη, που για περισσότερα από είκοσι χρόνια τροφοδοτούν τα μεγάλα κινηματογραφικά και τηλεοπτικά studio άλλοτε με... φρεσκότατο αίμα και άλλοτε με υπηρεσίες make up, αλλά και με special effects, που κυριολεκτικά κόβουν την ανάσα.

Οπως μας λέει ο Γιώργος: «Μεγάλωσα στην Αυστραλία και από μικρός έβλεπα ταινίες τρόμου και φαντασίας. Θυμάμαι ακόμη τη θρυλική ασπρόμαυρη ταινία του ’54, “Creature from the black lagoon”, που ήταν σταθμός στον κινηματογράφο, αφού πρωταγωνιστής ήταν το πρώτο ολόσωμο τέρας στην ιστορία της μεγάλης οθόνης. Είχα έμφυτο ταλέντο στη ζωγραφική και τη γλυπτική και έτσι αποφάσισα να το ψάξω περισσότερο. Hταν η εποχή που δεν μπορούσαμε να δούμε το “Κουρδιστό Πορτοκάλι”, αφού ήταν απαγορευμένο».

Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 οι αδελφοί Αλαχούζοι επιστρέφουν στην Ελλάδα, ωστόσο η κατάσταση -σε ό,τι αφορά τα special effects- είναι ακόμη σε πρωτόγονα επίπεδα. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1986, συνεργάζονται με τον Κώστα Φέρρη στην ταινία «Oh Babylon» και όπως χαρακτηριστικά μας λένε: «Σε σχέση με σήμερα, η δουλειά μας ήταν ερασιτεχνική, αλλά αρκετά εντυπωσιακή, αφού επιμεληθήκαμε τα παλουκώματα, τους αποκεφαλισμούς και κάποιες παραμορφώσεις μικρών παιδιών. Ετσι, αρχίσαμε να γινόμαστε γνωστοί από στόμα σε στόμα, αφού τότε δεν είχαμε τις απαραίτητες γνωριμίες. Τώρα πλέον έχουμε επικοινωνία και συνεργασία με σχεδόν όλα τα μεγάλα εργαστήρια του εξωτερικού. Εξω τα πράγματα είναι πιο προχωρημένα και τα budget τεράστια. Φέτος βρεθήκαμε με τον μακιγιέρ του “Apocalypto”, τον Βιτόριο Σολντάνο, που για όσους δεν το γνωρίζουν είναι μισός Ελληνας και μιλάει λίγα ελληνικά. Να φανταστείς πως είχε στη διάθεσή του 200-300 άτομα μακιγιέρ, σε καθημερινή βάση, στο γύρισμα. Αλλά και εμείς είμαστε on set, όταν το γύρισμα το απαιτεί. Στην “Ανατομία ενός εγκλήματος” ήμασταν παρόντες σε όλα τα γυρίσματα, αφού τα στήναμε όλα εμείς».

Ωστόσο, οι πολλές ώρες δουλειάς (το ρεκόρ τους είναι εξήντα τέσσερις ώρες συνεχόμενες, με μικρά διαλείμματα για ύπνο) καθιστούν αδύνατη την παρουσία τους σε όλα τα γυρίσματα. Οπως ακριβώς συνέβη την περίοδο που ετοίμαζαν τα κεφάλια των αγαλμάτων που χρησιμοποιήθηκαν στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας και παράλληλα δούλευαν για την ταινία «Το κακό». Ο Γιώργος θυμάται πως «δεν προλαβαίναμε να πάμε, ήμασταν κυριολεκτικά πνιγμένοι! Πήγαμε μόνο στη σκηνή της ταβέρνας, εκεί που γίνεται η μεγάλη σφαγή. Φέτος, αν όλα πάνε καλά, θα ετοιμάσουμε “Το κακό Νο 2”, που προβλέπεται ακόμη πιο δυνατό».

Οι αδελφοί Αλαχούζοι συνεργάζονται φέτος με τους συντελεστές της τηλεοπτικής σειράς «Γοργόνες», καθώς έχουν κατασκευάσει τις ουρές που φοράνε η Λίνα Σακκά και η Αγγελική Λάμπρη. Για την κατασκευή τους χρειάστηκε ένας μήνας δουλειά και το βάρος τους φθάνει τα δώδεκα κιλά για την καθεμία. Μέσα στο νερό, βέβαια, το βάρος μηδενίζεται και οι γοργόνες κολυμπάνε βολίδα.


«Βάζουμε βότκα στο αίμα για να είναι πιο γλυκό...»

Ο Γιώργος Αλαχούζος διαθέτει μια από τις μεγαλύτερες συλλογές βιβλίων στην Ευρώπη (με θέματα special effects), ενώ πειραματίζεται καθημερινά με νέα υλικά, τα οποία προμηθεύεται από το εξωτερικό, αφού είναι αδύνατο να τα βρει στην Ελλάδα. Ωστόσο, μερικές συνταγές είναι all time classic και δεν επιδέχονται αμφισβήτηση.

«Η συνταγή για το αίμα ανήκει στον κορυφαίο μακιγιέρ και δάσκαλό μου Ντικ Σμιθ και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1971 στον “Νονό”. Μερικές φορές συμπληρώνουμε αλκοόλ (βότκα), για να είναι πιο γλυκό, αφού μπορεί να μπει στο στόμα κάποιου ηθοποιού. Ομως, δεν είναι το αίμα αυτό που τρομάζει, αλλά η σκηνοθεσία και η ατμόσφαιρα. Οπως στον “Εξορκιστή” του ’73 που δεν είχε αίμα, αλλά ήταν πολύ δυνατή ταινία. Αν “λούσεις” κάποιον με... 500 κιλά αίμα, ο θεατής δεν θα τρομάξει, αλλά θα αηδιάσει. Πάντως, δεν έχει άσχημη γεύση».

Ωστόσο, όταν τον ρωτάμε για το αν θα μπορούσε να κυκλοφορήσει σε μορφή... αναψυκτικού, βάζει τα γέλια και μας λέει πως «όχι, με τίποτα. Δεν νομίζω πως θα τους άρεσε. Και αν γινόταν, πάλι δεν θα συνέφερε, λόγω κόστους. Είναι πιο φθηνό να αγοράσεις ένα μπουκάλι αλκοόλ, παρά να κατασκευάσεις αίμα».


«Μου έχουν ζητήσει απίστευτα πράγματα»

Οι αλλοιώσεις προσώπων (π.χ. γερασμένα) και η κατασκευή animatronics (όπως ο ροζ εξωγήινος στο διαφημιστικό της Vodafone που μιλούσε κανονικά) είναι η ειδικότητά τους και, όπως είναι λογικό, πολλοί είναι οι φίλοι -και όχι μόνο- που τους έχουν ζητήσει... βοήθεια κατά καιρούς. Οπως μας λέει ο Γιώργος Αλαχούζος, πριν από χρόνια χρησιμοποιούσαν τα effect τους για να κάνουν πλάκες.
«Οταν ήμουν πιτσιρικάς, είχα φτιάξει ένα... έγκαυμα στο χέρι ενός φίλου, με αποτέλεσμα να κατατρομάξουν οι καθηγητές της σχολής του και να εξασφαλίσει μια πολύ καλή άδεια. Τώρα που το σκέφτομαι, αν κάποιος αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα (ψυχικό ή υγείας), μπορεί να πάθει ζημιά».

Πέρα από τις φάρσες όμως, τους αδελφούς Αλαχούζους τους έχουν κατά καιρούς προσεγγίσει και για πιο... περίεργα πράγματα.
«Αλλος ήθελε αλλοίωση προσώπου για παρακολούθηση, μια κοπέλα ήθελε να της “στραπατσάρω” το πρόσωπο για να τραβήξει φωτογραφίες και να τις χρησιμοποιήσει δικαστικά εναντίον του αγοριού της (τον οποίο θα κατηγορούσε για ξυλοδαρμό), ενώ άλλος ήθελε ψεύτικο αφτί για να μην είναι ορατό το ακουστικό παρακολούθησης. Υπήρχε ακόμη και μια περίπτωση που μου ζητούσαν να κάνω προσθετική πατούσας, ώστε να δώσω extra ύψος (γύρω στους τρεις επιπλέον πόντους) σε μια κοπέλα που ήθελε να περάσει κάποιες εξετάσεις, αλλά που θα κοβόταν, αφού ήταν πιο κοντή από το κατώτατο όριο!» λέει ο Γιώργος και προσθέτει: «Δεν ασχολούμαι με τέτοια πράγματα, αφού δεν είμαι διατεθειμένος να ρισκάρω είκοσι χρόνια καριέρας. Το όνειρό μου είναι να γυρίσω μια δική μου ταινία, κάτι εντελώς διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Μια ταινία που θα έχει να πει κάτι, και όχι ένα straight splatter με έναν serial killer που βγαίνει στο δρόμο και κατακρεουργεί τον κόσμο. Παρ’ όλα αυτά, εδώ ενδιαφέρονται μόνο για love stories και κωμωδίες. Ποιος ξέρει, ίσως όταν περάσουν τα χρόνια να ασχοληθώ με κατασκευή τεχνητών μελών για ανάπηρους, όπως κάνουν πολλοί συνάδελφοι στο εξωτερικό. Αλλωστε, τα υλικά που χρησιμοποιούμε ακόμη και στα effects (όπως η σιλικόνη, που είναι παρόμοια με αυτή που χρησιμοποιούν για εμφύτευση στήθους) είναι όλα ιατρικά. Ισως κάποια στιγμή μπορέσουμε και εμείς να βοηθήσουμε τον κόσμο που έχει ανάγκη».


ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΞΙΩΤΗΣ
ΦΩΤ. ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΦΕΪΘΦΟΥΛ

Ο Ρούλης και ο Γιώργος Αλαχούζος με ένα από τα... αγριεμένα παιδιά τους.
Οι δημιουργίες των αδελφών για τη φαντασμαγορική έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων έκλεψαν την παράσταση.
 Πριν και μετά. Oχι, δεν πρόκειται για μάσκα, αλλά για… σιλικονάτη γήρανση made in Alahouzos Studio, που είχε πρωταγωνιστήσει σε διαφημιστικό σποτάκι γνωστής μάρκας αυτοκινήτων.
Μάσκες για όλα τα γούστα και όλους τους ρόλους.