Η Δήμητρα Κατσαφάδου βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Πρωταγωνιστές» με τον Σταύρο Θεοδωράκη και μίλησε ανοιχτά για τη ζωή της, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και τα όνειρά της.
Αναφερόμενη στα παιδικά της χρόνια, περιέγραψε τις απαιτήσεις που δεχόταν αλλά και τις δύσκολες στιγμές στο σχολείο: «Στο σχολείο διάβαζα πολύ κι έφαγα πολύ bullying για αυτό, ότι ήμουν φυτό. Η μαμά μου μου έβαζε πολύ ψηλά τον πήχη. Μια φορά ισοφάρισα με μια συμμαθήτριά μου και δεν μου είπε μπράβο λόγω αυτού. Στα ήθη της Μάνης επιβάλλονται οι πρωτιές. Δεν θα άλλαζα με τίποτα την διαπαιδαγώγηση της μητέρας μου».
Μιλώντας για τις σπουδές της, αποκάλυψε πως άλλαξε πορεία την τελευταία στιγμή: «Ήθελα να γίνω φιλόλογος, αλλά τελευταία στιγμή άλλαξα γιατί το ήθελε ο πατέρας μου που ήταν γιατρός. Δεν πέρασα για πολύ λίγο στην Ιατρική Αλεξανδρούπολης και πέρασα στο Χημικό. Ήθελα να κάνω μια δική μου χημεία. Δεν θέλω να εμπορευματοποιήσω το προϊόν μου γιατί είναι το παιδί μου. Δεν θέλω να ανοιχτώ έξω».
Στη συνέχεια, περιέγραψε πώς ξεκίνησε η επαγγελματική της πορεία, σε μια πολύ δύσκολη περίοδο της ζωής της: «Στο Μενίδι ξεκίνησαν όλα. Έφτασα στην άκρη του γκρεμού. Ήμουν πολύ μόνη. Εκεί ξεκίνησα τις κρέμες για τις γυναίκες στόμα με στόμα. Μια κυρία μου παρήγγειλε πάρα πολλά κι έβγαλα χρήματα. Εγώ τις πήγαινα στα σπίτια. Αργότερα νοίκιασα κατάστημα στην Αγία Παρασκευή. Εγώ πάω για την υστεροφημία, όχι για τα λεφτά».
Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις αλλαγές που έφερε η επιτυχία στις σχέσεις της: «Στην επιτυχία έμειναν λίγοι άνθρωποι. Οι φίλοι παρέμειναν ελάχιστοι. Ότι αφού δεν μπορώ να σε φτάσω και να γίνω εσύ, δεν μπορώ να σε αγαπήσω τόσο για να μείνω δίπλα σου. Πολλές φορές με έχουν μειώσει, ότι είναι άλλος μπροστά. Εγώ δεν έχω οικογένεια με λεφτά. Όποιος θέλει ας έρθει να με γνωρίσει πώς είμαι».
Μιλώντας για την ψυχική της υγεία, ήταν ιδιαίτερα ειλικρινής: «Έχω περάσει καταθλιπτικές περιόδους, κρίσεις άγχους. Το μηχάνημα ρέταρε γιατί ήμουν one woman show. Αυτή η αγάπη που βιώνω δεν έχει σύνορα. Και να φύγω αύριο, θα είμαι χορτάτη. Η κατάθλιψη δεν φεύγει ποτέ, ειδικά σε καλλιτέχνες. Ένας άνθρωπος έχει αυτές τις καλλιτεχνικές πλευρές, έχει και το τίμημα. Στο παρελθόν έχω κάνει αντικαταθλιπτική αγωγή. Η απώλεια του αδελφικού μου φίλου το πυροδότησε».
Κλείνοντας, μίλησε με πάθος για το μεγάλο της όραμα, τη δημιουργία ογκολογικού νοσοκομείου: «Λάμπω όταν αναφέρομαι σε αυτά τα πράγματα. Θέλω να δω την ταμπέλα να γράφει Δήμητρα Κατσαφάδου και ας πεθάνω. Εγώ ιδανικά θα ήθελα να εξαλειφθεί ο καρκίνος, αλλά επειδή δεν μπορούμε να φτάσουμε εκεί, θα ήθελα να απαλύνουμε τον πόνο. Να μην στοιβάζονται, να είναι ευτυχισμένοι και να κάνουν μια μικρή θεραπεία με τα πιο εξελιγμένα μηχανήματα που θα τους παρέχουμε».