Ο θεατρικός επιχειρηματίας Αλέξανδρος Παρίσης για όλους και για όλα: «Αν μιλούσα για τον Πέτρο, θα ταρακουνούσα το σύμπαν»
- Από τον Νίκο Νικόλιζα
«Του Φιλιππίδη τού την είχαν στήσει. Φιλιππίδης δεν ξαναβγαίνει σε ταλέντο, να τους πείτε “χαιρετίσματα”. Μόνο ο Τάγαρης μπορεί να τον αναστήσει πάλι και να τον κάνει μέγα. Η Βλαχοπούλου ήταν σφιχτή με τα οικονομικά της. Τον Χατζηχρήστο εγώ τον βρήκα σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση σε ένα υπόγειο, στη Λιοσίων, και τον φιλοξένησα τρία χρόνια στο ξενοδοχείο “Παρκ”. Ο Ψάλτης καλό παιδί, αλλά γυναικάς και ατομιστής. Ο Μουστάκας είχε την καρδιά ενός μικρού παιδιού, αλλά τον “έφαγε” ο τζόγος. Ο Βέγγος ήταν άλλη πάστα ανθρώπου. Αν δεν είχαμε δουλειά στο θέατρο, απαιτούσε και δεν πληρωνόταν. Οταν ο Σπυρόπουλος είχε σχέση με τη Λιάνη, μαζί τρώγαμε στη βίλα της Εκάλης».
Ο Αλέξανδρος Παρίσης δεν είναι απλώς μέρος της ιστορίας του ελληνικού θεάτρου. Είναι το ίδιο το θέατρο. Κάποτε εμείς οι δημοσιογράφοι που κάναμε και θέατρο λέγαμε ότι έχουμε δύο κολοσσούς στο θέατρο: τον Βαγγέλη Λιβαδά και τον Αλέξανδρο Παρίση. Ο Παρίσης πλέον είναι ο τελευταίος εν ζωή θεατρικός επιχειρηματίας που είχε την τύχη και την τιμή να συνεργαστεί για τελευταία φορά με όλα τα ιερά τέρατα του ελληνικού θεάτρου. Μετά άρχισε η δύση της ζωής τους και της επαγγελματικής τους καριέρας.
Μένει μόνιμα εδώ και χρόνια στην Κεφαλλονιά, έχοντας παραδώσει τα ηνία στους νεότερους θεατρικούς επιχειρηματίες, όπως είναι τα αδέρφια Τάγαρη. «Σε παρακαλώ να γράψεις δυο καλά λόγια γι’ αυτά τα παιδιά, γιατί δεν υπάρχει άπορος καλλιτέχνης που να μην τον φροντίζουν οι αδερφοί Τάγαρη. Ακόμα και άστεγοι που πεθαίνουν, τα δύο αδέρφια πηγαίνουν και τους κάνουν δωρεάν την κηδεία» μου λέει συγκινημένος, λίγο προτού αρχίσει τις υπέροχες αφηγήσεις του.
Επί μία τετραετία ήταν βουλευτής της Ν.Δ. στον νομό Κεφαλληνίας και αμέσως μετά έγινε δήμαρχος όλου του νησιού για πολλά χρόνια, κάνοντας πολλά έργα ουσίας, αφού όπως τονίζει: «Αγαπώ τον τόπο μου και μένω εδώ. Είναι δυνατόν να μη δίνω την ψυχή μου;»
Πλέον, ο ίδιος εκπροσωπεί την Κεφαλλονιά στην ΚΕΔΚΕ και μεταφέρει τα προβλήματα των Ιονίων Νήσων. Αν ο Παρίσης αποφασίσει να μιλήσει για όλα τα ιερά τέρατα με τα οποία συνεργάστηκε, σίγουρα θα σου βγάλει ειδήσεις που θα παίζουν για ημέρες στα sites. Και αυτό έκανε με την «Espresso», αποφάσισε να μιλήσει για όλα.
Πλέον, μόνιμος κάτοικος Κεφαλλονιάς, κύριε Παρίση;
Σχεδόν μόνιμα, γιατί κάθε δεκαπέντε ημέρες πρέπει να βρίσκομαι στην Αθήνα, με σκοπό να εκπροσωπώ τα νησιά μας στην ΚΕΔΚΕ. Τα νησιά έχουν πάντα ανάγκες και πρέπει να είμαστε μπροστάρηδες στη λύση των προβλημάτων.
Πριν από λίγα εικοσιτετράωρα έφυγε από τη ζωή και η Μαρινέλλα. Είχατε συνεργαστεί;
Αν ο Καζαντζίδης, που ήταν και πολύ φίλος μου, άκουγε τη Μαρινέλλα, θα είχε κάνει πολλαπλάσια καριέρα και θα είχε όλη την Ελλάδα δική του από ακίνητα. Η Μαρινέλλα ήταν πολύ μπροστά για την εποχή της. Είχε παντρευτεί τον «αδερφό» μου, τον Βοσκόπουλο, με τον οποίο έκαναν και τεράστια καριέρα μαζί. Η Μαρινέλλα δεν ήταν μόνο το διαμάντι του ελληνικού τραγουδιού, είχε και χρυσή καρδιά. Επαιρνε το αυτοκίνητο και πήγαινε και μοίραζε τρόφιμα σε φτωχές οικογένειες, χωρίς να το μάθει κανείς. Δυστυχώς, χώρισε από τον Τόλη για δικούς τους λόγους, αν και ήταν πολύ ταιριαστοί. Απλώς, τον Τόλη δεν τον ενδιέφεραν τα χρήματα. Οι γυναίκες του έκαναν κουμάντο στα χρήματά του. Εκείνος δεν είχε ιδέα καθόλου από οικονομικά.
Εσείς είχατε παντρευτεί την τραγουδίστρια Μαίρη Αλεξοπούλου, που τα παράτησε όλα κι έγινε καλόγρια…
Βέβαια. Αλλο εκπληκτικό πλάσμα η Μαίρη. Ξέρεις ότι καθημερινά έφτιαχνε φαγητό για 60 άπορες οικογένειες και όταν δεν την έφταναν τα χρήματα, μου τηλεφωνούσε και της έστελνα, προκειμένου να μη μείνει κανένας χωρίς φαγητό;
Στάθης Ψάλτης, άλλο κεφάλαιο στη ζωή σας…
Καλό παιδί ο Στάθης και μεγάλο ταλέντο. Χαμός γινόταν τότε, την εποχή της βιντεοκασέτας. Γυναικάς και ατομιστής, όμως!
Και ο Σωτήρης Μουστάκας, όμως, σας σημάδεψε ως συνεργάτης…
Πάνω από 20 χρόνια ήμασταν μαζί. Ψυχούλα, άγιος άνθρωπος. Ο Σωτήρης ήταν μεγάλη ιστορία για το θέατρο. Τεράστιος ηθοποιός. Τον έφαγε ο καρκίνος και το πάθος του για τον τζόγο. Ηταν άρρωστος με τον τζόγο και όλο τού το έλεγα: Σωτήρη, το καζίνο σε κανέναν δεν έδωσε λεφτά. Μόνο πήρε. Επαιρνε από μένα τις προκαταβολές για τις παραστάσεις και την επόμενη ημέρα δεν είχε ούτε μία δραχμή. Μια φορά τον απήγαγαν οι τοκογλύφοι που είχε δανειστεί για να παίξει και μου τον έφεραν στο γραφείο. Ξαφνιάστηκα. Μου είπαν: «Αν δεν πάρουμε τα χρήματα που μας χρωστάει, δεν θα παίξει το βράδυ στο θέατρο». Και αναγκάστηκα και τα έδωσα εγώ τα λεφτά για να τον αφήσουν ελεύθερο.
Με τον Χατζηχρήστο συνεργαστήκατε;
Τον Κώστα τον βρήκα να ζει σε ένα υπόγειο κάπου στη Λιοσίων. Τον πήρα και πήγαμε και μέναμε μαζί στο ξενοδοχείο «Παρκ» για τρία χρόνια. Μετά τον ανέλαβε ο Δημήτρης Θεοφίλου, που έχει τον Μαγεμένο Αυλό, και του έδωσε παράταση ζωής!
Συνεργάτης σας υπήρξε και ο μεγάλος Χάρρυ Κλυνν…
Μορφή μεγάλη ο Χάρρυ. Αλλά δύσκολος στις συνεργασίες του. Ηταν και τελειομανής και τα ήθελε όλα δικά του στην παράσταση. Αφησε εποχή ο Κλυνν στο θέατρο, όταν συνεργαστήκαμε!
Ο Κώστας Βουτσάς πώς ήταν ως άνθρωπος;
Ο Κώστας ήταν καλός άνθρωπος, αλλά πολύ γυναικάς, ρε παιδί μου! Ολα τα λεφτά του πήγαιναν στις γυναίκες. Ομως, ήταν ψυχούλα!
Θανάσης Βέγγος!
Τον βάζω πάνω απ’ όλους. Η καλύτερη ψυχή απ’ όλους τους ηθοποιούς. Θυμάμαι δεν πηγαίναμε καλά στο Ακροπόλ και απαιτούσε να μην πάρει τα χρήματα που είχε συμφωνήσει. Και τελικά δεν τα έπαιρνε. Μιλάμε για Ανθρωπο, με κεφαλαία γράμματα!
Βγάλατε χρήματα από τα θέατρα;
Εχασα πολλά λεφτά από τα θέατρα εγώ, Νίκο. Γιατί ανεβάζαμε υπερπαραγωγές, οι οποίες δεν μπορούσαν να σου φέρουν τόσα έσοδα που να καλυφθούν όσα έχεις ξοδέψει. Ας πούμε, η «Μάλα» με τη Βίσση και η «Θεοδώρα» με τη Ντενίση ήταν οι πιο ακριβές παραγωγές που έγιναν ποτέ στο θέατρο. Ηταν αδύνατον, λοιπόν, να βγάλω τα σπασμένα.
Αλήθεια, ο Σεφερλής γιατί πάει καλά στα θέατρα και, επίσης, γιατί τον χτυπούν συνεχώς;
Ο Μάρκος είναι πιστός εργάτης του θεάτρου. Δουλεύει μήνες για ένα έργο. Επίσης, στην Ελλάδα χτυπάνε πάντα όσους δουλεύουν και γεμίζουν τα θέατρα. Τους αποτυχημένους ποιος να τους χτυπήσει!
Εσείς συνεργαστήκατε και με τον Πέτρο Φιλιππίδη…
Ο Πέτρος είναι από τους πολύ καλούς ηθοποιούς και άδικα τον κατηγόρησαν, τον πήγαν στα δικαστήρια και τον διαπόμπευσαν. Δεν μίλησα μαζί του, ούτε μίλησα δημοσίως για όλα όσα τράβηξε ο Πέτρος. Αν μιλούσα, θα ταρακουνούσα το σύμπαν με όσα θα έλεγα. Τον Φιλιππίδη τον είχα μαζί μου χρόνια ολόκληρα και ξέρω τι άνθρωπος είναι. Του την είχαν στημένη.
Αν σας καλούσε για μάρτυρα στις δίκες, θα πηγαίνατε;
Δεν θα ήθελα να πάω, γιατί σας είπα, θα ταρακουνούσα το σύμπαν, καθώς εγώ μιλάω με την καρδιά. Επίσης, τον Πέτρο τον ξέρω καλύτερα από τον καθέναν που βγαίνει και λέει ό,τι λέει…
Ο πρόεδρος του ΤΑΣΕΗ Σπύρος Μπιμπίλας είχε πάρει τότε όλη την υπόθεση πάνω του με το #MeToo…
Δεν θα ήθελα να απαντήσω επ’ αυτού. Αλλά εδώ πήγαν να μπλέξουν ακόμα και τον Κώστα Σπυρόπουλο, που δεν υπάρχει καλύτερο παιδί από αυτόν. Ενα χρυσό πλάσμα. Δέκα χρόνια ήμασταν μαζί συνεργάτες. Οταν ήταν με τη Λιάνη, με καλούσαν και έτρωγα στη βίλα της Εκάλης.
Και κάτι τελευταίο, τελικά η Βλαχοπούλου ήταν τσιγκούνα;
Ηταν αρκετά σφιχτή, η συγχωρεμένη. Οταν πηγαίναμε με τον Βουτσά και τον σύζυγό της, τον Γιώργο Λαφαζάνη, να φάμε σε κανένα ταβερνάκι, με έπιανε και μου έλεγε: «Τώρα, Παρίση, μην αρχίσεις να λες με ποιους ήμουν και με ποιους δεν ήμουν στο παρελθόν, γιατί ζηλεύει ο Γιώργος».
Τι μήνυμα θα θέλατε να στείλετε ως παλιός θεατρικός επιχειρηματίας στα νέα παιδιά;
Καταρχάς, υπάρχουν εξαιρετικά νέα ταλέντα και δεν πρέπει να μένουν άπραγα. Να το προσπαθούν, να πατάνε πάνω στις παλιές αξίες και να προχωράνε. Ο κόσμος έχει ανάγκη το θέατρο και τους καλούς ηθοποιούς!
«Ο Καζαντζίδης θα γέμιζε κάθε μέρα το Καλλιμάρμαρο»
Καζαντζίδης ή Βοσκόπουλος πιστεύετε ότι ήταν μεγαλύτεροι σταρ;
Αν η Βίσση γέμισε δύο φορές το Καλλιμάρμαρο, ο Καζαντζίδης, αν το αποφάσιζε, κάθε ημέρα θα ήταν γεμάτο. Το εκτόπισμα του Καζαντζίδη δεν το είχε κανένας. Και η φίλη μου η Βίσση, που συνεργαστήκαμε εκπληκτικά, έχει το ίδιο φανατικό κοινό με τους παλιούς σταρ. Οσο αντέχει το λαρύγγι της Βίσση, να ξέρετε πως θα γεμίζει στάδια. Εχει το «άστρο» κι είναι και καλόψυχο παιδί.
Τι θυμάστε εσείς από τον Βοσκόπουλο;
Αν αποφασίσω να μιλήσω για τον αδερφό Τόλη, θα πρέπει να γράψω βιβλίο. Καταρχάς, εγώ του γνώρισα την Γκερέκου. Μόλις είχε χωρίσει από την Παπαδημητρίου και ένα βράδυ πηγαίνουμε στα μπουζούκια, στον Παπαργυρόπουλο. Ηταν εκεί η Γκερέκου κι έτσι τους γνώρισα. Η Αντζελα ήταν η μόνη γυναίκα που του στάθηκε βράχος. Τέτοιος άνθρωπος σαν την Γκερέκου γεννιέται μια φορά στα 100 χρόνια. Ηταν το απόλυτο στήριγμα του Τόλη, μέχρι που έφυγε από τη ζωή. Στάθηκε με αξιοπρέπεια και στέκεται ακόμα απέναντι στο όνομα του Τόλη. Ο Τόλης ήταν ένα μεγάλο αυτόφωτο αστέρι, που δεν μπορεί να ξαναβγεί!