Ο Γιώργος Κωνσταντίνου έδωσε μια εκ βαθέων συνέντευξη στην εκπομπή «Weekend Live» και μίλησε για τη ζωή και την καριέρα του.
«Συνήθως οι καλλιτέχνες είναι μποέμ. Με την καλή έννοια, δεν μιλάμε τώρα για αλητείες, μπουζούκια και τέτοια. Αυτή την ελευθερία πνεύματος, ελευθερία κινήσεων, και γενικά ελευθερία επαγγέλματος. Πάντα ένιωθα πάρα πολύ ελεύθερος. Μετά την Κατοχή βέβαια, μετά από τα τόσα που τραβήξαμε. Και πάντα στη ζωή μου ένιωθα ότι δεν θέλω να δεσμευτώ με την κακή έννοια, σε καμία περίπτωση.
Δεν ήθελα με τίποτα τη δέσμευση στη ζωή μου. Το να είναι ένας άνθρωπος δίπλα σου, μια γυναίκα ή οτιδήποτε, αν συμβιώσετε πολύ, είναι ευάρεστο. Αλλά το να σε καταπιέζει, όχι.
65 χρόνια στο θέατρο έδινα ό,τι είχα και δεν είχα κάθε βράδυ. Από τότε που είχαμε δώδεκα θεατές μόνο στο Θέατρο Τέχνης και μέχρι τώρα που γεμίζουμε ένα θέατρο. Μου έδινε ζωή αυτό. Κι άρρωστος και κουρασμένος και με πένθος και τα λοιπά, έβγαινα εδώ και χανόμουνα, φεύγαν όλα αυτά.
Στην επαγγελματική μου ζωή πέτυχα περισσότερο από την προσωπική. Η ζωή μου ήτανε γεμάτη με πολλά λάθη. Μακάρι να μπορούσα να τα φτιάξω και να ξαναγυρίσω πίσω. Όταν σου ζητάει κάποιος κάτι και από πολυτέλεια δεν το δίνεις, δεν ξέρεις τι κακό κάνεις στον άλλον. Είχα ενδιαφέροντα στη ζωή μου, αλλά δεν μπορούσα να τα συνδυάσω. Δηλαδή το μόνο πράγμα που δεν με απογοήτευσε, ήταν το θέατρο»