Ενα σκηνικό που δύσκολα ταιριάζει µε την εικόνα της γαλήνης που επικρατεί στη συλλογική συνείδηση για τη Γαύδο εκτυλίχθηκε τις τελευταίες ώρες στο νοτιότερο άκρο της Ευρώπης.

Αστυνοµικές δυνάµεις, µε κράνη και κλοµπ, κινήθηκαν πάνω στους αµµολόφους, επιχειρώντας να κατεδαφίσουν αυτοσχέδιες κατασκευές ανθρώπων που έχουν επιλέξει να ζουν µακριά από τους ρυθµούς της πόλης.

Η εικόνα θύµιζε περισσότερο αστικό πεδίο έντασης, ένα σκηνικό «Εξαρχείων», παρά ένα από τα πιο παρθένα και ήσυχα σηµεία της Μεσογείου. Η επιχείρηση αφορούσε τις λεγόµενες «καβάντζες» των «Survivors», πρόχειρες καλύβες φτιαγµένες από ξύλα και υλικά που ξεβράζει η θάλασσα. Πρόκειται για ανθρώπους που τα τελευταία χρόνια έχουν µετατρέψει το νησί σε καταφύγιο, επιλέγοντας έναν λιτό τρόπο ζωής, µακριά από την πίεση και την ένταση της καθηµερινότητας των πόλεων. Ζουν χειµώνα – καλοκαίρι στις παραλίες, επιδιώκοντας, όπως λένε, ηρεµία και επανασύνδεση µε τη φύση.
Ωστόσο, αυτή η συνύπαρξη φαίνεται ότι έχει φτάσει στα όριά της. Η αστυνοµική επιχείρηση φέρει τη σφραγίδα της δηµοτικής Αρχής, η οποία έχει εδώ και καιρό εκφράσει την πρόθεση να αποµακρύνει τους «Survivors» από το νησί. Μια απόφαση που, όπως επισηµαίνουν κάτοικοι, λαµβάνεται από απόσταση, καθώς η δήµαρχος Λίλιαν Στεφανάκη διοικεί τη Γαύδο από τα Χανιά, όπου βρίσκεται η µόνιµη κατοικία της. Οι πρώτες συνέπειες της επέµβασης είναι ήδη ορατές. Στην παραλία του Λαυρακά, ένα από τα πιο εντυπωσιακά τοπία του νησιού, οι κατεδαφίσεις άφησαν πίσω τους εικόνες εγκατάλειψης. Ξύλα, πλαστικά και κάθε είδους υλικά έχουν σκορπιστεί στην άµµο, δηµιουργώντας µια εικόνα που απέχει πολύ από την αυθεντική οµορφιά της περιοχής.

Η ιστορία της κοινότητας αυτής δεν είναι απρόσωπη. Η Μάρω, µια γυναίκα που πάλεψε για χρόνια µε τον καρκίνο, βρήκε στη Γαύδο ένα καταφύγιο ζωής. Οι φίλοι της είχαν φτιάξει ένα δενδρόσπιτο για να τη στηρίξουν, ένα σηµείο που πλέον έχει µείνει άδειο, και µάλιστα βρέθηκε και αυτό αντιµέτωπο µε ειδοποιητήριο κατεδάφισης. Η δική της διαδροµή δείχνει το ανθρώπινο αποτύπωµα πίσω από τις πρόχειρες κατασκευές, αλλά και πολλές ακόµα προσωπικές ιστορίες ανθρώπων που κατέφυγαν στο νησί για να ξεχαστούν και να ξεχάσουν, ανθρώπων που πληγώθηκαν και αναζήτησαν εκεί έναν τρόπο να επουλώσουν τις πληγές τους.
Στο πλαίσιο αυτό γεννώνται εύλογα ερωτήµατα: γιατί τέτοιο µένος για 15-20 άτοµα που ζουν στις παραλίες, χωρίς, όπως υποστηρίζουν, να ενοχλούν κανέναν; Ποιο είναι το πραγµατικό όφελος από την εκδίωξή τους από το νησί; Και, τελικά, µήπως πίσω από αυτή την επιχείρηση κρύβεται κάτι ευρύτερο; Μήπως πρόκειται για µια προσπάθεια αλλαγής της φυσιογνωµίας του νησιού -«µυκονοποίησης» της Γαύδου-, όπως αναφέρουν ορισµένες πληροφορίες;
∆ημόσια καταγγελία
Στην «Espresso» µίλησε ο Ηλίας Κυριακόπουλος, επικεφαλής της δηµοτικής παράταξης «Γαύδος: Πρώτα ο άνθρωπος», ασκώντας δριµεία κριτική στη δηµοτική Αρχή και την Αποκεντρωµένη ∆ιοίκηση Κρήτης. «Καταγγέλλω δηµόσια τη στάση και τη συµπεριφορά της ∆ηµοτικής Αρχής Γαύδου, καθώς και της Αποκεντρωµένης ∆ιοίκησης Κρήτης, οι οποίες µε τις ς ενέργειες και αποφάσεις τους επιλέγουν να αγνοήσουν
πλήρως την ανθρώπινη διάσταση και τις πραγµατικές συνέπειες που αυτές προκαλούν. Με πρακτικές που δηµιουργούν ασφυκτικές συνθήκες, ανασφάλεια και αβεβαιότητα, οδηγούνται περίπου 15 άνθρωποι στην καταστροφή, χωρίς να λαµβάνονται υπόψη ούτε η αξιοπρέπειά τους ούτε όσα προσφέρουν ως «γνήσιοι και αµισθί φαροφύλακες του νησιού» ούτε καν η δυνατότητα επιβίωσής τους στη Γαύδο. Επιλέγεται µια ακραία εφαρµογή διαδικασιών, που λειτουργεί ως εργαλείο
εξόντωσης και όχι ως µέσο προστασίας της κοινωνίας. Υπενθυµίζω ότι ο νόµος είναι ανθρώπινη κατασκευή και δεν αποτελεί από µόνος του άλλοθι για την απανθρωπιά. Ενας νόµος µπορεί να αναιρείται από έναν άλλον. Οµως, υπάρχει κάτι υπεράνω όλων: το πανανθρώπινο δίκαιο. Αυτό που η Αντιγόνη είπε στον Κρέοντα, πως υπάρχουν αρχές τις οποίες δεν ακυρώνουν καµία εξουσία
και κανένα γραπτό κείµενο. Καµία διοικητική υπογραφή, καµία υπηρεσία και καµία προσωπική εµµονή κανενός αιρετού δεν µπορεί να σταθεί πάνω από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την κοινωνική δικαιοσύνη. Ελπίζω ένας εισαγγελέας, επιτέλους, να ασχοληθεί σοβαρά και δίχως προκαταλήψεις ή «οδηγίες» µε τα ζητήµατα της Γαύδου, που εκπορεύονται από την κατάχρηση εξουσίας και οδηγούν το νησί στον αφανισµό»
