Ο Γιώργος Κατσινόπουλος μίλησε στην Κατερίνα Στικούδη και στην εκπομπή «f+Ζην» για την πορεία του στις πολεμικές τέχνες, αλλά και για τις στιγμές που τον σημάδεψαν.
Με έντονη συγκίνηση, αναφέρθηκε στα δύσκολα παιδικά χρόνια, στις διακρίσεις του, αλλά και στις αποφάσεις που χρειάστηκε να πάρει για να συνεχίσει την πορεία του.
«Είμαι πολύ κοντά στο να συγκινηθώ, είχα καιρό να δω έτσι τον εαυτό μου τόσο όμορφα. Αυτή τη στιγμή έχω λίγο άγχος… δεν είναι εύκολο να στέκεσαι απέναντι σε μια τόσο καταξιωμένη γυναίκα. Δεν αρκεί να είσαι μόνο μέσα στο τατάμι… πρέπει να δίνεις το παράδειγμα και έξω. Ένας μαχητής χρειάζεται ψυχή και πάθος. Αναγκάστηκα από πολύ μικρός να μείνω στον Πανελλήνιο… να κοιμάμαι εκεί, να τρώω εκεί. Το καράτε ήταν ο πρώτος μου έρωτας», είπε αρχικά ο Γιώργος Κατσινόπουλος.
Στη συνέχεια, περιέγραψε τη στιγμή που στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη και κατάλαβε πως έπρεπε να αλλάξει κατεύθυνση στην αθλητική του διαδρομή.
«Γύρισα σπίτι, κοίταξα τον εαυτό μου στον καθρέφτη, έβαλα τα κλάματα και συνειδητοποίησα ότι δεν θα γίνω ποτέ παγκόσμιος πρωταθλητής στο καράτε. Ήταν τόσο μεγάλη η διαφορά επιπέδου που κατάλαβα ότι το κορμί μου δεν ήταν φτιαγμένο γι’ αυτό. Μόλις είδα αγώνες MMA… μου έγινε μια έκρηξη μέσα στο κεφάλι μου. Δύο μέρες πριν από έναν αγώνα έχασα τον πατέρα μου… ή θα μείνεις πίσω ή θα κάνεις ένα βήμα μπροστά. Ένα τεράστιο άλμα. Το Brazilian Jiu Jitsu είναι μόνο σκάκι… ανθρώπινο σκάκι».