Μια άκρως προσωπική εξομολόγηση έκανε η Μαρία Γεωργιάδου στην εκπομπή «Νωρίς νωρίς», όπου βρέθηκε καλεσμένη το πρωί της Πέμπτης (7/5), με αφορμή τη σειρά της ΕΡΤ1 «Από ήλιο σε ήλιο». Η γνωστή ηθοποιός και σεναριογράφος αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στη συνεργασία που είχε με τον γιο της, Αλκιβιάδη Τζώρτζογλου, αποκαλύπτοντας πως συμμετείχε ενεργά στη δημιουργία της σειράς.
«Πήρε μέρος κι ο Αλκιβιάδης. Έκανε την επιμέλεια του σεναρίου. Τώρα με τα κομπιούτερ γίνονται όλα. Η ταχύτητα μάς εξυπηρετεί και γενικά είναι εύκολο, δηλαδή εύκολα διορθώνεις λάθη. Εγώ θυμάμαι ξεκίνησα την εποχή που τα γράφαμε, τα εκτυπώναμε μετά και τα πηγαίναμε στο κανάλι. Πόσο χαρτί χαμένο… Τώρα είναι πολύ πιο εύκολο», είπε χαρακτηριστικά, συγκρίνοντας τη σημερινή εποχή με τα πρώτα της βήματα στον χώρο.
Η ίδια δεν έκρυψε τη χαρά της για τη συνεργασία με τον γιο της, εξηγώντας πως αυτή η κοινή δημιουργική εμπειρία τούς έφερε ακόμη πιο κοντά. «Χάρηκα πολύ που εργαστήκαμε μαζί. Είναι ένας τρόπος να δένεσαι και να μαθαίνει κι ο ένας απ’ τον άλλον. Να συζητάμε, πρέπει να δημιουργηθεί μια συγγένεια, μια κοινή συγκίνηση», ανέφερε. Μάλιστα, η Μαρία Γεωργιάδου στάθηκε και στις διαφορετικές διαδρομές που ακολούθησαν οι δυο τους στη συγγραφή και τη δραματουργία, τονίζοντας πως η δική της γενιά έμαθε βιωματικά την τέχνη της αφήγησης, ενώ ο γιος της απέκτησε οργανωμένη εκπαίδευση πάνω στο αντικείμενο.
«Εμείς εδώ είμαστε λίγο εμπειρικοί. Ξεκινήσαμε σαν ηθοποιοί, απ’ τα θεατρικά μάθαμε τον διάλογο, απ’ τα μυθιστορήματα μάθαμε τι σημαίνει πλοκή και ανατροπή. Ο Αλκιβιάδης αυτό το σπούδασε εξαρχής. Του έμαθε κάποιους νόμους, τους οποίους φυσικά μπορείς να τους υπερβείς, αλλά είναι σημαντικό να τους ξέρεις», σημείωσε. Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η αναφορά της στη Σέριφος, το νησί που αποτελεί βασικό σκηνικό της σειράς και με το οποίο τόσο η ίδια όσο και ο γιος της έχουν βαθιά συναισθηματική σύνδεση.
«Ο Αλκιβιάδης γνωρίζει πολύ καλά το νησί, γιατί πηγαίνω εκεί τριάντα πέντε χρόνια και τα παιδικά του χρόνια τα ζήσαμε στη Σέριφο. Θυμάμαι όταν φεύγαμε, ήταν τριών-τεσσάρων χρονών και έλεγε “φεύγουμε απ’ τη Σέριφο, γυρνάμε στην Ελλάδα”», αποκάλυψε με συγκίνηση. Και συνέχισε περιγράφοντας τη ματιά ενός παιδιού που είχε ταυτίσει το νησί με ολόκληρο τον κόσμο του: «Με το παιδικό του μυαλό, του φαινόταν ότι κάναμε υπερπόντιο ταξίδι και χαίρομαι που γράψαμε κάτι γι’ αυτόν τον τόπο, που έτσι κι αλλιώς αγαπούσαμε», κατέληξε.