❱❱ Η Βικτώρια Καρύδα έσπασε τη σιωπή της και αναφέρθηκε στην εν ψυχρώ εκτέλεση του συζύγου της Γιάννη Μακρή«Αν δεν πήγαινα σε αυτό το σόου εκείνο το βράδυ και ήμουν μαζί του, μπορεί να είχε σωθεί». Με τα παραπάνω συγκλονιστικά λόγια, η Βικτώρια Καρύδα αναφέρεται για πρώτη φορά στην εν ψυχρώ εκτέλεση του συζύγου της Γιάννη Μακρή, έξω από το σπίτι τους στο Πανόραμα Βούλας.
«Ποτέ δεν μου είχε πει ότι φοβάται. Ποτέ δεν μου έδωσε περιθώριο να σκεφτώ κάτι τέτοιο. Αν ήξερε ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα, εκείνος, όπως κάθε λογικός άνθρωπος, θα έπαιρνε προστασία. Κυκλοφορούσε με βεσπάκι, γιατί δεν του άρεσε να είναι στην κίνηση, και δεν είχε κάποιον για προστασία. Δεν φορούσε ούτε κράνος. Ηθελε να αισθάνεται ελεύθερος και έπαιρνε και τα παιδάκια πάνω στο βεσπάκι, κάτι το οποίο δεν μου άρεσε καθόλου και τον μάλωνα. Δεν φοβόταν κάτι» δηλώνει η πρώην παίκτρια του «My Style Rocks» σε συνέντευξη στο «Πρώτο Θέμα».
Οσο για αυτά που ακούστηκαν σχετικά με το παρελθόν του Ελληνοαυστραλού επιχειρηματία μετά τη δολοφονία του, η ίδια υποστηρίζει κατηγορηματικά πως δεν ισχύει τίποτα. «Καμία σχέση με όσα ακούγονταν στις ειδήσεις. Εβγαζαν άσχημα πράγματα χωρίς να γνωρίζουν τον άνθρωπο, κάτι που θεωρώ ότι δεν είναι σωστό. Για μένα, αλλά και για τους περισσότερους που τον γνώρισαν στην Ελλάδα, ο Γιάννης ήταν ο καλύτερος άνθρωπος. Κανένας δεν θα πει ούτε μια κακιά λέξη. Δεν περίμενα ποτέ να μπει στο στόχαστρο κάποιων. Και πιστεύω ότι ούτε ο Γιάννης το περίμενε. Γιατί έχουμε μια οικογένεια. Δεν πρέπει να προστατεύουμε την οικογένεια; Και αυτό είναι που με τρώει μέσα μου: Ποιος και γιατί… Δεν υπήρχε κάτι που να μας κάνει να φοβόμαστε. Ημασταν χαρούμενοι, πηγαίναμε ταξίδια με τα παιδιά μας, βγαίναμε στο κέντρο της Γλυφάδας, στις κούνιες και στον παιδότοπο» τονίζει.
«Νευρίασα»
Η Βικτώρια μιλά επίσης για την τραγική στιγμή κατά την οποία έφτασε στο σημείο εκτέλεσης του άντρα της, λίγη ώρα αφότου πληροφορήθηκε τα καθέκαστα κατά τη διάρκεια του fashion show όπου συμμετείχε. «Ανέβαινα την ανηφόρα και δεν με άφηναν η Αστυνομία και οι φίλοι μου – με κρατούσαν. Νευρίασα πάρα πολύ, γιατί κατάλαβα τι συμβαίνει. Κατάλαβα… Μου είχε πει πριν η φίλη μου να τρέξω, και ήθελα πολύ να τον δω. Δεν με άφηναν και ήμουν πάρα πολύ θυμωμένη, γιατί ήταν ο άντρας μου και ήθελα τόσο πολύ να τον αγκαλιάσω. Ηθελα να είμαι δίπλα του. Και δεν θυμάμαι… Φώναζα σαν τρελή» καταλήγει.
