Ο καλλιτέχνης βρίσκεται σε οικειοθελή καραντίνα, απομονωμένος από την οικογένειά του, με στόχο να απεξαρτηθεί από το αλκοόλ.
Μόνος του και αποφασισμένος να κερδίσει στην αναμέτρηση με το ποτό παραμένει έγκλειστος εδώ κι επτά ημέρες, σε ένα δωμάτιο στο πατρικό του σπίτι στη Ρόδο, ενώ συγκλονίζει με τη δημόσια εξομολόγησή του. «Κλειδωμένος σε ένα ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο στο σπίτι της μητέρας μου, δίνω ίσως την πιο προσωπική μάχη της ζωής μου κι αυτή τη στιγμή που σας γράφω λίγο ακόμα θέλουμε να φτάσουμε στην κορυφή και να ξεκινήσει η κατάβαση. Έχω να δώσω τρεις μεγάλες μάχες. Η πρώτη κατά του αλκοόλ και τα πράγματα πηγαίνουν πάρα πολύ καλά με τη θεραπεία που ακολουθώ κατά πόδας! Βέβαια, βοήθησε και πάρα πολύ μέχρι στιγμής και η φαρμακευτική αγωγή που κάνω» αποκαλύπτει ο γνωστός τραγουδιστής σε διαδικτυακό ποστ που σόκαρε όλους όσοι δεν γνώριζαν τις δραματικές μέρες που περνάει στη μάχη για την απεξάρτησή του από το ποτό.
Δραματικές συνέπειες
Ο ίδιος, μάλιστα, παραδέχεται πως θα ήταν προτιμότερο να είχε προσβληθεί από τον Covid-19, παρά αυτό που περνάει. «Είπα: όλοι πίνουμε, αλλά όχι από το πρωί, στις 8. Και να καταναλώνεις την ημέρα δύο με τρία λίτρα αλκοόλ. Σίγουρα με όλο αυτό ξέρω ότι έχω στενοχωρήσει τα τελευταία τρία χρόνια και τα παιδιά μου και τη γυναίκα μου, γνωστούς και φίλους… αλλά δεν ήμουνα εγώ… ΣΥΧΓΩΡΕΣΤΕ ΜΕ» καταθέτει την αλήθεια του ο Γιώργος Δασκαλάκης, συνειδητοποιώντας τώρα τις δραματικές συνέπειες της «πνιγμένης» στο ουίσκι καθημερινότητάς του. Τώρα μετράει χαμένες φιλίες, δάκρυα, λάθη και φίλους που απομάκρυνε ο ίδιος παρά τη θέλησή του. Μιλούσε… το ποτό. Στη μάχη της επιστροφής του έχει παρέα δύο γούρια, παιχνίδια των παιδιών του, που δεν αποχωρίστηκε ακόμα κι όταν η καριέρα του ήταν γεμάτη φως, επιτυχία και άφθονο χρήμα.
«Ο Μίκυς του Γιαννάκη μου και το πρώτο δωράκι της Τσαμπικούλας μου που της πήρα όταν γεννήθηκε» αναφέρει ο ίδιος και αυτό είναι το μόνο που του δίνει χαρά μέσα στους τέσσερις τοίχους όπου βρίσκεται. Όπως και αυτή η εξομολόγηση, με λόγια αλήθειας και ταπεινής συγγνώμης, την οποία υπαγόρευσε τηλεφωνικά στον θείο του Δημήτρη Ζισίδη και εν συνέχεια δημοσιοποίησε, καθώς τα δικά του χέρια, όπως λέει, ακόμα δεν μπορούν να γράψουν.
