Η χρήση εισαγωγικών στη λέξη πανδημία κι ένα σκωπτικό «ουάου» άναψαν τα αίματα μεταξύ του Γιώργου Κιμούλη και του Θοδωρή Αθερίδη στο facebook. Όλα άρχισαν όταν ο πρώτος έκανε μια ανάρτηση, στην οποία ανέφερε: «Η “πανδημία” ως εργαλείο περίσπασης, στοχεύει στη φυσικοποίηση της κρίσης.»
Ο Αθερίδης σχολίασε «ουάου», με τον Κιμούλη να τον ρωτάει αν διαφωνεί. «Όχι, ούτε καν μου είχε περάσει από το μυαλό» αποκρίθηκε ο Θοδωρής και πρόσθεσε: «Και η πανδημία του 1918; Ο λοιμός των Αθηνών; Η πανώλη στον Μεσαίωνα; Θέλω να πω συμβαίνει στη φύση κατά περιόδους η ανθρωπότητα να δέχεται τέτοια επίθεση».
Ο Κιμούλης τότε εξαγριώθηκε: «Τι σχέση έχει αυτό που έγραψα μ’ αυτό που λες, ρε συ; Αντιπαρερχόμενος τις διαφορετικές χρονικές περιόδους που αναφέρεις, όπως και το πώς εμφανίζεται γενικά και αόριστα στη… φύση, εγώ μίλησα για “φυσικοποίηση” της κρίσης σε οικονομικοκοινωνικό επίπεδο. Το ποστ μου είχε σχέση με προηγούμενο περί μετάλλαξης του ανθρωπολογικού τύπου. Στην εδραίωση του homo habitus. Ο άνθρωπος που θα τα συνηθίζει όλα, μόνο και μόνο για να μπορεί να θεωρείται “ρεαλιστής”» απάντησε ο Κιμούλης.
Όμως ο Αθερίδης επέμεινε, γράφοντας: «Θέλω να πω ότι το βλέπω εντελώς ανάποδα. Ο,τι δεν πέτυχε το παγκόσμιο εργατικό κίνημα επετεύχθη ως γενική απεργία από την πανδημία. Βάλλονται οι έχοντες κατά κανόνα. Οι εργάτες εννοείται πως θα πληρώσουν το τίμημα μιας γενικευμένης επ’ αορίστου απεργίας. Με ελπίδα βλέπω τα ερχόμενα!!!». Λίγο αργότερα ο Κιμούλης συμπλήρωσε ακόμα μία απάντηση: «Τώρα διάβασα το σχόλιό σου περί ” “απεργίας” – άρα κατάλαβες τι έγραψα. Θοδωρή μου, 1. δε γίνεται να πιστεύεις πως με όλο αυτό “βάλλονται οι έχοντες και κατέχοντες”; Και 2. ούτε ως αστείο δεν κάνει να το αναφέρουμε ως… “απεργία”. Μάλλον λοκ άουτ είναι» έγραψε.
«Ναι, αλλά είδες εσύ κάπου στον πλανήτη να υπάρχει “κάτι” που να απειλεί τον ιμπεριαλισμό ή τον εκχυδαϊσμό της παγκοσμιοποίησης; Λύνουν και δένουν κι ο homo έχει γίνει habitus εύκολα και γρήγορα, από καιρό τώρα. Αυτήν την πανδημία νομίζω πως είναι επικίνδυνο να την εργαλειοποιήσει το όποιο κέντρο εξουσίας, γιατί μόνον τότε θα υπάρχει γενικευμένη αντίδραση εν αιθρία… Αυτή είναι η αισιόδοξη μάτια μου» δεν έχασε την ευκαιρία ο Αθερίδης να του αναλύσει το δικό του σκεπτικό. «Καταλαβαίνω τι λες (και αγαπάω που τα βλέπεις αισιόδοξα), απλώς εγώ πιστεύω πως α) εργαλειοποίηση μπορεί να γίνει μόνον απ’ αυτούς που έχουν τα εργαλεία και β) όχι μόνο έχει αρχίσει, αλλά συνεχίζεται μια χαρά και τα “μεσαιωνικά” αποτελέσματά της θα τα δούμε λίαν συντόμως. Σε φιλώ» έγραψε ο Κιμούλης, κλείνοντας έτσι το θέμα.