Ηταν όλοι παρόντες. Σύσσωμος ο καλλιτεχνικός κόσμος, από διαφορετικές γενιές, βρέθηκε χθες το μεσημέρι στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών για να αποτίσει φόρο τιμής στον τεράστιο Μίμη Πλέσσα. Τον μουσουργό που κατάφερε να είναι ενεργός μέχρι το τέλος της ζωής του παίζοντας πιάνο και συνθέτοντας μελωδίες.
- Από τον Νίκο Νικόλιζα
Εκατοντάδες απλοί πολίτες, κρατώντας ένα λευκό λουλούδι, βουρκωμένοι, άκουγαν στους εξωτερικούς χώρους του κοιμητηρίου να παίζουν τα διαχρονικά τραγούδια του μεγάλου μουσικού που άφησαν εποχή. Με το «Αγαλμα» να ακούγεται στη διαπασών από τη φωνή του μοναδικού Γιάννη Πουλόπουλου, νεαρές κοπέλες που είχαν συνεργαστεί μαζί του προσπαθούσαν να σκουπίσουν τα δάκρυά τους για τον μεγάλο δάσκαλο, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που το κοινό ξέσπασε σε χειροκροτήματα.
Σκιά του εαυτού της
Σκιά του εαυτού της, η σύντροφος της ζωής του Λουκίλα Καρρέρ, η οποία περισσότερα από 30 χρόνια στάθηκε βράχος στο πλευρό του. «Ο πόνος είναι πόνος και γι’ αυτό πρέπει να τον πενθήσουμε έτσι όπως θέλουμε, με κλειστές κάμερες, μακριά από τα φώτα» είπε από μικροφώνου, ζητώντας απ’ όλους να αφήσουν την οικογένεια να τον αποχαιρετήσει όπως πρέπει. Εκεί δίπλα της, κρατώντας την από το χέρι, και η κόρη τους Ελενα, αλλά και ο γιος του Αντώνης (από τον πρώτο του γάμο), ο οποίος συγκινημένος προσπαθούσε να αποφύγει τις κάμερες και τους φωτογράφους, σχεδόν κρυμμένος πίσω από τα δυο του παιδιά, Τζέλλα και Στάθη, που συγκινημένοι άκουγαν τα τραγούδια από τα μεγάφωνα του κοιμητηρίου.
Από τις πιο συγκινητικές στιγμές ήταν η υπόκλιση του Στέφανου Κορκολή στη Λουκίλα Καρρέρ, ο οποίος, κρατώντας της σφιχτά το χέρι, της το φίλησε, δείχνοντας τη συμπόνια του στον πόνο για τον χαμό του θείου του, Μίμη Πλέσσα. Στον αύλειο χώρο, φανερά συντετριμμένο και καθισμένο σε μια καρέκλα με σκυμμένο το κεφάλι, συναντήσαμε και τον μεγάλο σαξοφωνίστα και μουσικό Γιώργο Κατσαρό, ο οποίος έλεγε σε όσους τον πλησίαζαν: «Εχασα ένα από τα μεγάλα κομμάτια της ζωής μου σήμερα. Τον αδερφό μου Μίμη». Τον άχαρο ρόλο να εκφωνεί τα ονόματα που ήθελαν να πουν δυο λόγια για τον σπουδαίο μουσικό είχε αναλάβει η παντοτινή φίλη του Λόλα Νταϊφά, που τους συνέδεε φιλία πολλών ετών.
Από τις πιο συγκινητικές παρουσίες και από τα πιο συγκινητικά λόγια που ειπώθηκαν για τον Μίμη Πλέσσα ήταν και αυτά της Αντζελας Γκερέκου, η οποία συνοδευόταν από την κόρη της Μαρία Βοσκοπούλου, η οποία αναφέρθηκε στη στενή φιλία του μεγάλου δασκάλου με τον σύζυγό της Τόλη Βοσκόπουλο. Ομως και ο Αντώνης Ρέμος, ο οποίος τα τελευταία χρόνια συνεργάστηκε στενά με τον Μίμη Πλέσσα, εκφώνησε τον δικό του επικήδειο, που ήταν περισσότερο κατάθεση ψυχής: «Κι εγώ, όπως υποσχέθηκα και στη Λουκίλα μου, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να συνεχίσω να τραγουδάω τα τραγούδια σου και αυτό θα κάνω» συμπλήρωσε ο Αντώνης Ρέμος, λέγοντας το τελευταίο «αντίο» στον σπουδαίο μουσικοσυνθέτη, και συνέχισε: «Και σε ευχαριστώ πάρα πολύ που στο διάβα της καριέρας μου και της ζωής μου συναντηθήκαμε και τραγουδήσαμε παρέα, και μάλιστα η τελευταία φορά ήταν πριν από λίγους μήνες, που ήσουν με το πιάνο και έπαιξες με τέτοιον τρόπο, που ευτυχώς το έχω γραμμένο στο κινητό μου και θα το βλέπω και θα το θυμάμαι μια ζωή. Θα σ’ αγαπάω για πάντα και θα σε θυμάμαι για πάντα. Καλό ταξίδι!»
