«Εχει τη στόφα παλιάς λαϊκής τραγουδίστριας», «Η χροιά της είναι βραχνή και βελούδινη», «Το ταμπεραμέντο της εκρηγνύεται κάθε φορά που εμφανίζεται επί σκηνής», «Τέτοιες φωνές βγαίνουν σπάνια». Τα παραπάνω αποθεωτικά σχόλια για τη Μαριάννα Παπαμακαρίου δεν τα διαβάσαμε στις κριτικές του ιστορικού μαγαζιού Οδός Λυσίου, όπου εμφανίζεται κάθε Πέμπτη βράδυ και δεν πέφτει… καρφίτσα από τον κόσμο. Είναι απόψεις που συλλέξαμε για εκείνη από ανθρώπους του καλλιτεχνικού χώρου: δημιουργούς τραγουδιών, μάνατζερ, παραγωγούς αλλά και επιχειρηματίες της νύχτας.
- Από τον Ηλία Μαραβέγια
«Είναι η νέα μεγάλη φωνή της Ελλάδας» σχολίασε πρόσφατα, όταν πήγε να την ακούσει ζωντανά, ο ιδιοκτήτης γνωστών αθηναϊκών κέντρων διασκέδασης, δείχνοντας μάλιστα ενδιαφέρον για μελλοντική συνεργασία μαζί της. Και μπορεί να άρχισαν ξαφνικά όλοι να μιλούν για τη Μαριάννα Παπαμακαρίου, ωστόσο η ίδια έχει non stop παρουσία σε νυχτερινά μαγαζιά σχεδόν δύο δεκαετίες. Από τότε, δηλαδή, που ήρθε στην Αθήνα για να κυνηγήσει το όνειρό της. «Είμαι από τη Λάρνακα της Κύπρου. Το επίθετό μου είναι Παπαμακαρίου και προέρχεται από τον παππού μου, ο οποίος ήταν πάτερ Μακάριος» λέει η ίδια στην «Espresso» ξετυλίγοντας το νήμα της προσωπικής της διαδρομής.
«Πιστεύω βαθιά»
«Ο παππούς ήταν παπάς κι εγώ από πολύ μικρή στεκόμουν δίπλα του και έψελνα. Από τότε καλλιεργήθηκε και η σχέση μου με τη θρησκεία. Πιστεύω βαθιά. Η προστάτιδά μου είναι η αγία Μαύρα, αλλά έχω κι άλλους αγαπημένους αγίους, τον άγιο Εφραίμ, τον άγιο Παΐσιο. Ο γιος μου, που είναι πεντέμισι ετών, λέγεται Γιώργος Παΐσιος, γιατί τον είχαμε τάξει στη χάρη του» προσθέτει. Η ίδια πρέπει να ήταν δύο, το πολύ τριών ετών όταν κατάλαβε το ταλέντο της στο τραγούδι.
«Εχω βιντεοκασέτες από τότε. Υπάρχει, ας πούμε, μια με μένα πιτσιρίκα πάνω στο τραπέζι να τραγουδώ “Το μπαγλαμαδάκι”. Η μάνα μου το μάντεψε αμέσως πως θα ακολουθούσα τα χνάρια της και θα γινόμουν τραγουδίστρια, όπως εκείνη. Με παρότρυνσή της ξεκίνησα μουσικές σπουδές, πιάνο και τραγούδι» αναφέρει η Μαριάννα Παπαμακαρίου, η οποία έχει μελετήσει πολύ και την ξένη μουσική, τζαζ και ροκ, ενώ διαθέτει και πτυχίο vocalist.
«Στην Ελλάδα ήρθα 23 ετών για να κυνηγήσω το όνειρό μου, όπως πολλοί άλλοι καλλιτέχνες. Στην αρχή αντιμετώπισα δυσκολίες, βρήκα πόρτες κλειστές και άκουσα δικαιολογίες. Δεν τους αρκούσε απλά μια καλή φωνή. Μου έλεγαν “είσαι καλή, αλλά…”. Βίωσα μεγάλη στενοχώρια. Το μαξιλάρι μου στέγνωσε από τα δάκρυα μόλις πριν από τέσσερα, πέντε χρόνια. Δεν πειράζει όμως, όλο αυτό με δυνάμωσε, με έκανε πιο πειθαρχημένη. Και κάπως έτσι βρήκα τον εαυτό μου. Κάθε καλλιτέχνης έχει την ιστορία του. Και πολλοί παλιοί τραγουδιστές τέτοιες ιστορίες είχαν. Τίποτα δεν σου δίνεται χωρίς να μοχθήσεις» σχολιάζει.
«Οταν δούλεψα με τον Πασχάλη Τερζή, το τι ιστορία άκουσα από τον ίδιο σχετικά με τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μέχρι να τα καταφέρει στη δουλειά του, δεν περιγράφεται. Αυτή η μέγιστη φωνή πάλεψε και αγωνίστηκε για να καταξιωθεί. Βέβαια, για να λέμε και την πραγματικότητα, ως λαϊκός τραγουδιστής δεν μπορείς να “πείσεις” τον ακροατή όταν είσαι 20 χρόνων. Τα λαϊκά τραγούδια εξιστορούν καταστάσεις που χρειάζεται να είσαι λίγο ώριμος για να τα αποδώσεις στον κόσμο, να του μεταφέρεις τα συναισθήματα που περιγράφουν. Είναι άλλο η άρτια τεχνική και η ωραία χροιά, που τα έχουν πολλά ταλέντα από νωρίς, και άλλο η ερμηνεία. Τούτο είναι είναι το κερασάκι στην τούρτα για κάθε καλλιτέχνη. Για να έχεις ερμηνεία, πρέπει να έχεις βρει πρώτα τον εαυτό σου ως καλλιτέχνης» λέει χαρακτηριστικά.
Η συνεργασία της με τον Πασχάλη Τερζή υπήρξε σταθμός για τη Μαριάννα Παπαμακαρίου. «Ο Πασχάλης Τερζής που θυμάμαι απ’ όταν δουλέψαμε μαζί ήταν ένας ευγενέστατος κύριος. Απλόχερα μοίραζε τις συμβουλές του, την αγάπη του και τα δώρα του. Και αυτός και η κυρία Μαίρη, η γυναίκα του. Υπέροχη οικογένεια. Πέρασα ωραία και έμαθα πολλά, πάντα θα είναι δάσκαλος για μένα. Κάναμε και περιοδεία μαζί ανά την Ελλάδα, μέχρι και στην Αυστραλία πήγαμε να τραγουδήσουμε. Ημουν η τελευταία κοπέλα που δούλεψε μαζί του. Μετά αποφάσισε να σταματήσει το τραγούδι για να ξεκουραστεί και να απολαύσει την οικογένειά του. Κάθε καλλιτέχνης έχει αυτό το δικαίωμα από μια ηλικία και μετά. Κι ας τον ζητάει ο κόσμος. Είναι ωραίο πράγμα να σταματάς από επιλογή έχοντας χορτάσει» σχολιάζει.
Κατά τη διάρκεια της πολύχρονης πορείας της στα νυχτερινά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης η Μαριάννα Παπαμακαρίου συναντήθηκε με πασίγνωστους συναδέλφους της. «Εχω δουλέψει με την Ελενα Παπαρίζου, τον Αντύπα, τον Ζαφείρη Μελά, με τον Κοντολάζο, τον Ντουνιά, τον Μακεδόνα, τον Δημητριάδη, τον Νομικό, με τη Δέσποινα Βανδή στο Ποσειδώνιο, με την οποία είχαμε μια τέλεια συνεργασία. Πρόκειται για κυρία με κάπα κεφαλαίο, πολύ πρόσχαρη, απλή, τη θαυμάζω πολύ τη Δέσποινα. Εχω συνεργαστεί με εξαίσιους καλλιτέχνες, δεν έχω παράπονο» αναφέρει.
«Πάλεψα μόνη μου αρκετά χρόνια και κάποια στιγμή, από τη συνεργασία μου στο Ποσειδώνιο και ορισμένες άλλες μεγάλες δουλειές που ήρθαν μετά, έκανα τις επαφές μου και προέκυψαν πέντε καλά πράγματα. Τα τελευταία χρόνια ο άνθρωπος που με έχει βοηθήσει πάρα πολύ είναι ο μάνατζέρ μου, Στηβ Αλεξίου, και τον ευχαριστώ και δημοσίως γι’ αυτό. Ξέρεις έχει φύγει πολύς κόσμος από τη νύχτα, πολλοί καλλιτέχνες έχουν σταματήσει. Θέλει γερό στομάχι. Εγώ είμαι φτιαγμένη για τη νύχτα, γιατί δεν με έχει γεράσει. Με έχει πληγώσει, αλλά δεν με έχει ταλαιπωρήσει. Δηλαδή με βλέπει κάποιος που δεν με ξέρει και λέει πως θα μπορούσα να είμαι και πρωινός τύπος. Τόσο πολύ αγαπάω τη νύχτα, που δεν… φαίνεται πάνω μου».
Το φετινό πρόγραμμα της Μαριάννας Παπαμακαρίου στην Οδό Λυσίου, στην Πλάκα, έχει γίνει talk of the town, καθώς αποτελεί μια νέα πρόταση διασκέδασης στο αθηναϊκό nightlife. Δεν είναι τυχαίο που διασκεδάζουν εκεί τις Πέμπτες από πολιτικοί και ποιητές μέχρι συνθέτες αλλά και ζωγράφοι. «Κάνω ένα πρόγραμμα περίπου τριών ωρών σερί, χωρίς διάλειμμα. Είναι κάτι πολύ δύσκολο, που δεν το βλέπεις γενικά να συμβαίνει, γι’ αυτό αποτελεί μια νέα πρόταση. Εγώ έχω αντοχές και το κάνω, ακολουθώ πιστά τον μαέστρο μου, τον Σωτήρη Αγραφιώτη, και δεν φεύγει άνθρωπος, αρέσει στο κοινό. Μένουν όλοι μέχρι το τέλος» αναφέρει η ερμηνεύτρια, που ανήκει στο δυναμικό της Heaven Music και ετοιμάζει ωραία πράγματα και στη δισκογραφία το επόμενο διάστημα.
«Το πρόγραμμά μου στην Οδό Λυσίου περιλαμβάνει από Σακελλαρίου μέχρι Παπάζογλου… Προσωπικά, δεν ανήκω σε καμία κατηγορία ούτε πιστεύω στους διαχωρισμούς, όπως έντεχνο, λαϊκό κ.λπ. Εγώ πιστεύω στο καλό τραγούδι και αυτό υπηρετώ μέσα από την τέχνη μου. Είμαι στρατιώτης της μουσικής και αγαπώ τις ξεχωριστές χροιές, ανεξάρτητα από το πού ανήκουν. Θα πάω δηλαδή να ακούσω την Κανελλίδου, αλλά θα πάω και στον Μελά, όπως επίσης στον Παπακωνσταντίνου. Πιστεύω στο καλό τραγούδι, στις ωραίες χροιές και στην ψυχή που έχει κάθε καλλιτέχνης να καταθέσει. Κατά καιρούς μού λέγανε: “Πρέπει να επιλέξεις πού ανήκεις, Μαριάννα”. Γιατί, δηλαδή, σώνει και καλά πρέπει να ανήκω κάπου;» αναρωτιέται ρητορικά.
«Μου έγραψε ένα τραγούδι πριν από δύο χρόνια ο Σωκράτης Μάλαμας. Με πήρε ο ίδιος τηλέφωνο να μου το προτείνει. Στην αρχή νόμιζα ότι μου έκανε κάποιος πλάκα. Κι όμως, με είχε δει σε μια εκπομπή που είχα πάει καλεσμένη να τραγουδήσω και είχα πει, μεταξύ άλλων, κι ένα δικό του τραγούδι. Μου τηλεφώνησε, λοιπόν, για να με καλέσει στο στούντιο να πω ένα τραγούδι του. Ετσι γνωριστήκαμε και είπα το “Ρήγμα”, που κυκλοφόρησε δισκογραφικά. Υπέροχος καλλιτέχνης και άνθρωπος. Μου έδωσε το βήμα να μπω και σε ένα άλλο μονοπάτι και είμαι ευγνώμων».
Σπιτόγατα
Στην προσωπική της ζωή η Μαριάννα Παπαμακαρίου δηλώνει «ήρεμη, νοικοκυρά και σπιτόγατα». Οσο για τον ρόλο της μητέρας, χαρακτηρίζει τον εαυτό της ευλογημένο που τον βιώνει. «Ηθελα από μικρή να γίνω μητέρα, με αξίωσε ο Θεός και έγινα η μητέρα του Γιώργου. Κάνουμε καλή δουλειά μαζί με τον μπαμπά του για να τον μεγαλώσουμε όσο πιο σωστά γίνεται, να γίνει ένας καλός άνθρωπος στην κοινωνία. Δεν θα το άλλαζα με τίποτα. Είναι ευλογία!» εξομολογείται.
Η ίδια δέχεται με ευχαρίστηση την αγάπη του κόσμου, την απολαμβάνει. Το ίδιο και τα κομπλιμέντα, ακόμη κι αν κάποια τα θεωρεί υπερβολικά, όπως ότι μοιάζει με τη Μόνικα Μπελούτσι. «Μου λένε καμιά φορά πως τους τη θυμίζω. Εντάξει, έχουμε και οι δύο μαύρα μαλλιά, είμαστε χυμώδεις, αλλά πιστεύω πως είναι υπερβολές του κόσμου αυτό. Τους ευχαριστώ πάντως. Κάθε άνθρωπος έχει την ομορφιά του. Οσο για τη Μόνικα, είναι είδωλο, sex symbol, η ωραιότερη γυναίκα στον κόσμο για μένα» καταλήγει.