Έφυγε από τη ζωή η Μέλπω Ζαρόκωστα σε ηλικία 93 ετών. Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και βρισκόταν στο γηροκομείο με τον γιο της πάντα δίπλα της.
«Με βαθύτατη θλίψη πριν απο λίγο μάθαμε απο τον αγαπημένο της γυιο Αλέξανδρο Παγουλάτο την αποχώρηση απο την ζωή της πολυαγαπημενης μας σπουδαίας ηθοποιού , αγωνιστριας, σπουδαίας μεταφράστριας παμπολλων έργων…Δίπλα σε όλους τους αγώνες των ηθοποιών η αγαπημένη μας φίλη που άφησε το αποτύπωμα της σε πάμπολλες υπέροχους ρόλους στον κινηματογράφο και την τηλεόραση..Οσοι την γνωρίσαμε και απο το θεατρο και δουλέψαμε μαζι της ζήσαμε το πάθος και την αγαπη της για το θέατρο. ΜΕΛΠΩ ΜΟΥ σ’ ευχαριστω που με τίμησες με μια μεγάλη φιλία.Θα σε αγάπαμε παντα… Σε νεα αναρτηση θα αναφέρουμε ποτε και που θα γινει η έξοδιος ακολουθία», έγραψε ο Σπύρος Μπιμπίλας.
Γεννήθηκε στον Πειραιά στα 1933. Ήταν κόρη του Ηλία Ζαρόκωστα ενός από τους πρώτους Έλληνες αναλογιστές και της Δέσποινας Σπυροπούλου.
Μετά τον Πόλεμο, μετανάστευσε για λίγο καιρό στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και κατόπιν στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, όπου σπούδασε θέατρο στο Metropolitan Theater και στη σχολή ραδιοφωνικών σπουδών Canandale σκηνοθεσία, σενάριο και υποκριτική. Έμεινε εκεί 11 χρόνια και ξεκίνησε την καλλιτεχνική της καριέρα στην τηλεόραση και το θέατρο. Ερμήνευσε στο Σίδνεϊ την Αντιγόνη του Ζαν Ανούιγ, επίσης την Εκάβη στα ελληνικά για την ελληνική παροικία. Το 1957 παντρεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο, τον πιανίστα Ανδρέα Διαμαντίδη, και μετέβη μαζί του Λονδίνο, όπου και έμειναν για έναν χρόνο. Λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων επέστρεψε στην Ελλάδα το 1958.
Σχεδόν ταυτόχρονα με την επιστροφή στην Αθήνα, ξεκίνησε και τη συνεργασία της με τον θίασο του Λάμπρου Κωνσταντάρα. Εκεί γνώρισε και τον μετέπειτα δεύτερο σύζυγο της επίσης ηθοποιό και σκηνοθέτη Βίκτορα Παγουλάτο με τον οποίο και απέκτησαν έναν γιο, τον Αλέξανδρο.
Ασχολήθηκε με τη μετάφραση και διασκευή έργων για το θέατρο, ραδιόφωνο και τηλεόραση. Έγραψε το πρώτο της θεατρικό έργο, το Φροντιστήριο γυναικών, στο οποίο και συμπρωταγωνίστησε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τη Νόρα Βαλσάμη και το Νίκο Απέργη. Έκτοτε αρκετά δικά της έργα έχουν παιχθεί στην Αθήνα και την επαρχία.
Υπήρξε το πρώτο γυναικείο μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων από το 1960, μέλος του Δ.Σ. από το 1990 και Πρόεδρος της Εταιρείας από το 1999 έως το 2001.