Eνας χρόνος πέρασε από την ημέρα που ο δημοσιογράφος, συγγραφέας και κριτικός κινηματογράφου Ιάσονας Τριανταφυλλίδης έφυγε ξαφνικά από τη ζωή, σε ηλικία 61 ετών.
- Από τον Στέργιο Σαμαρτζή
Η απώλειά του σκόρπισε θλίψη στον κόσμο των ΜΜΕ, του πολιτισμού και σε όλους όσοι τον γνώρισαν μέσα από τη μοναδική, ευαίσθητη ματιά του πάνω στην τέχνη και στους ανθρώπους της. Ομως, πίσω από τους τίτλους, τα αφιερώματα και τις αναμνήσεις των συναδέλφων του υπάρχει μια ιστορία που δεν γράφεται εύκολα. Είναι η ιστορία της μητέρας του. Μιας μάνας που ένα έτος μετά δεν μετρά τον χρόνο όπως όλοι οι άλλοι.
«Αυτόν τον χρόνο εγώ δεν έχω ζήσει. Ο Ιασονάκος μου μού πήρε τη ζωή μου και την αναπνοή μου. Τα πάντα μού πήρε. Δεν έχω καμία χαρά, κανένα ενδιαφέρον, τίποτα πια. Ο Ιάσονας ήταν τα πάντα μου!» λέει συγκινημένη στην «Espresso» η μητέρα του Ιάσονα Τριανταφυλλίδη. Τα λόγια της Αγγελικής Τσικμετζόγλου δεν έχουν υπερβολή. Είναι βαριά, αληθινά, ειπωμένα από μια γυναίκα που έχασε το μοναδικό της παιδί και μαζί του έχασε και τον λόγο που ξυπνούσε κάθε πρωί. Εναν χρόνο μετά η μητέρα του συνεχίζει να μένει στο ίδιο σπίτι στην Κυψέλη. Στο σπίτι όπου άφησε την τελευταία του πνοή ο γιος της. Κάθε δωμάτιο, κάθε αντικείμενο, κάθε γωνιά κουβαλά τη μορφή του.
Οι τελευταίες στιγμές του Ιάσονα είναι χαραγμένες στη μνήμη και την ψυχή της 82χρονης μητέρας του. «Θυμάμαι την ημέρα που με άφησε, λίγο προτού πεθάνει, μου είπε: “Μαμά, θέλω να σου πω κάτι”. Κι εγώ του έλεγα: “Κάνε υπομονή, Ιασονάκο μου, γιατί χάνεις το οξυγόνο σου”. Εκείνος επέμενε και μου λέει: “Μαμά, να ξέρεις στη ζωή μου σε αγάπησα πολύ. Hσουν πολύ καλή μαμά”. Με το που άκουσα τη λέξη “αγάπησα”, και όχι “αγαπώ”, λέω ότι “το’ χασα το παιδί μου!”» περιγράφει η μητέρα του δημοσιογράφου.
Κι όμως, για τη μητέρα του ο Ιάσονας δεν έφυγε ποτέ πραγματικά από το σπίτι. Είναι παντού. Είναι στην κουζίνα, στο δωμάτιό του, στις συνήθειες που δεν άλλαξαν. Η κ. Τσικμετζόγλου εξομολογείται στην «Espresso» ότι κάθε πρωί ανάβει το καντήλι του και μονολογεί ότι άργησε να του στύψει την πορτοκαλάδα του. Του λέει «καλημέρα», όπως έκανε πάντα. Και το βράδυ, προτού ξαπλώσει, του μιλά. «Κάθε βράδυ που πέφτω στο κρεβάτι τού λέω: “Eλα, βρε Ιασονάκο μου, λίγο να πούμε μια κουβεντούλα, δεν με λυπάσαι;” Του μιλάω κάθε βράδυ και μου κάνει καλό» λέει.
Και σαν να μην έφτανε ο πόνος της απώλειας, η μητέρα του Ιάσονα Τριανταφυλλίδη βρέθηκε αντιμέτωπη και με έναν δεύτερο, «αθόρυβο» εφιάλτη: Στα 82 της χρόνια είναι ανασφάλιστη, χωρίς σύνταξη, χωρίς σταθερό εισόδημα. Δεν δικαιούται κύρια σύνταξη από τον ΕΦΚΑ, γιατί ο νόμος αποκλείει τους γονείς θανόντων.
Δεν πήρε ούτε ένα ευρώ από το εφάπαξ του γιου της, καθώς αναγκάστηκε να αποποιηθεί την κληρονομιά λόγω χρεών. Κι ενώ για 22 ολόκληρα χρόνια ήταν ασφαλισμένη στον ΕΔΟΕΑΠ, ως προστατευόμενο μέλος του Ιάσονα, σήμερα της ζητούν να αποδείξει εκ των υστέρων κάτι που το ίδιο το ταμείο αναγνώριζε επί δεκαετίες. Το αποτέλεσμα; Η επικουρική σύνταξη που δικαιούται δεν της καταβάλλεται. Η ιατροφαρμακευτική της περίθαλψη κρέμεται από μια κλωστή. Κάθε λίγους μήνες ζει με την αγωνία αν θα διαγραφεί από τον κλάδο Υγείας. Κι όλα αυτά επειδή ένα πενιχρό εισόδημα από ενοίκιο, ύψους 70 ευρώ, ξεπερνά το όριο κατά… λίγα ευρώ.
Ετσι, έναν χρόνο μετά τον θάνατο του Ιάσονα Τριανταφυλλίδη η μητέρα του δεν θρηνεί μόνο τον γιο της. Παλεύει καθημερινά με τη γραφειοκρατία, την ανασφάλεια και τον φόβο. Παλεύει να κρατηθεί όρθια, ενώ το κράτος και οι θεσμοί τής γυρίζουν την πλάτη.
Ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας Espresso μίλησε για το ρεπορτάζ στην εκπομπή «Buongiorno»