Ο Άκης Πετρετζίκης είχε ατύχημα κατά τη διάρκεια γυρισμάτων της εκπομπής του. Ο σεφ ενώ βρισκόταν πάνω στο άλογο εκείνο αιφνιδίασε και τον πέταξε κάτω τραυματίζοντάς τον. Ο ίδιος πόσταρε βίντεο με το ατύχημα και έγραψε δυο λόγια.
«Καλημέρα σε όλους. Είπα να κάνω ένα βιντεάκι γιατί είμαι πέμπτη μέρα σπίτι και πραγματικά δεν έχω τι να κάνω. Βαριέμαι. Ε, και δεν περνάει η ώρα με τίποτα. Οπότε είπα να σας εξηγήσω γιατί είμαι στο σπίτι πέμπτη μέρα. Γιατί ράγισα ένα μου πλευρό και ο πόνος είναι αφόρητος και πρέπει να αναρρώσω. Οπότε στα πλευρά δεν μπαίνει γύψος και επειδή δεν μπαίνει γύψος, πρέπει να ξαπλώνεις όλη μέρα. Τώρα πώς το ‘παθα; Πέμπτη-Παρασκευή-Σάββατο είχαμε γύρισμα, στο Sakis Food Tour, και τελευταίο θέμα το Σάββατο πριν γυρίσουμε στην Αθήνα, είχαμε βόλτα με άλογα. Εντάξει. Αυτό δεν πήγε καλά. Γιατί… δείτε τι έπαθα.
Λοιπόν, κατά πάσα πιθανότητα τώρα θα πείτε «βρε τσουβάλι πώς έπεσες έτσι» και… «σα κεφτές». Η αλήθεια είναι πως η αλήθεια είναι κάπου στη μέση γιατί… εντάξει προφανώς δεν έχω εμπειρία πάνω στα άλογα, αλλά από την άλλη είχε έρθει ένα αρσενικό άλογο δίπλα στο θηλυκό, σήκωσε τα πόδια του για να το κλοτσήσει, τρόμαξε και το δικό μου το άλογο και εγώ επειδή δεν είχα εμπειρία να το κρατήσω, σηκώθηκε στα δύο πόδια, με πέταξε και το αποτέλεσμα ήτανε αυτό. Και επειδή πάντα πρέπει μέσα στις ατυχίες να περνάμε καλά, φρόντισαν τα παιδιά να κάνουν ένα ωραίο βιντεάκι για να δείξουνε ότι αυτό το βίντεο θα μπορούσε να είχε άλλες προοπτικές και να πάει καλύτερα, εφόσον το ντύναμε με μία καλύτερη μουσική.
Οπότε άμα έχετε κάποια tips για το πώς δένουν τα κόκαλα γρήγορα… πείτε μου γιατί ο κανόνας λέει «όσα χρόνια είσαι, τόσες μέρες χρειάζεται για να δέσουν». Οπότε… 42 μέρες χρειάζομαι κανονικά; Και νομίζω ότι δεν τις έχω. Παιδιά, προσοχή σε όλα και αυτό που ήθελα να σας πω είναι ότι το Sakis Fοοd Tour πάρα πολλά από πίσω πράγματα δεν τα βλέπετε που γίνονται. Άλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν τότε στη Γερμανία που είχαμε γύρισμα, στο Βερολίνο και πρώτη μέρα πάμε να φάμε… και καθώς φάγαμε, γυρίσαμε πίσω και είδαμε την αστυνομία στο βαν μας γιατί μας τ’ ανοίξανε και μας είχαν κλέψει το μισό εξοπλισμό.
Μας ακολουθούσανε από το αεροδρόμιο για να δουν πού θα παρκάρουμε, για να μας κλέψουνε. Ε, οπότε φανταστείτε την επόμενη μέρα τι έπρεπε να γίνει, έπρεπε να σηκωθούμε πρωί-πρωί, να πάμε να βρούμε εξοπλισμό καινούργιο, να νοικιάσουμε, να, να, να, να… Plus εκεί, χάσαμε το drone, χάσαμε το ένα, χάσαμε τ’ άλλο. Γενικά όλα τα γυρίσματα έχουνε κάτι από πίσω. Και αυτό τα κάνει και τόσο μοναδικά. Τώρα βέβαια το γύρισμα αυτό είχε το κρεβάτι του πόνου. Γιατί όποιος δεν έχει χτυπήσει πλευρό και όποιος δεν έχει ραγίσει, σπάσει πλευρό δεν ξέρει τον πόνο. Είναι κάτι που πραγματικά ζόρι».