Στο ένθετο της Καθημερινής μίλησε ο Γιώργος Λάνθιμος, με αφορμή την πρώτη του φωτογραφική έκθεση που παρουσιάζεται στην Ελλάδα.
Ο διακεκριμένος δημιουργός συνομίλησε με τον Βύρωνα Κρίτζα και, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε για πρώτη φορά στη δημόσια εξομολόγηση της συζύγου του, Αριάν Λαμπέντ. Η ηθοποιός είχε δημοσιεύσει πρόσφατα ένα προσωπικό κείμενο, στο οποίο αποκάλυψε ότι στην εφηβεία της υπήρξε δύο φορές θύμα βιασμού, ανοίγοντας τη συζήτηση για τη σεξιστική και σεξουαλική βία.
Όταν ρωτήθηκε πώς βίωσε ο ίδιος αυτή την απόφαση, ο σκηνοθέτης απάντησε: «Είμαι πολύ περήφανος για όλο αυτό που κάνει. Γιατί κάνει μια τεράστια δουλειά, γενικότερα. Έχει φτιάξει μια ένωση στη Γαλλία με ηθοποιούς, η οποία έχει στόχο να καταπολεμήσει τη βία, έστω στον συγκεκριμένο κλάδο, γιατί ο καθένας πρέπει νομίζω να διαλέγει ένα πλαίσιο στο οποίο οι πράξεις του μπορούν να έχουν έναν αντίκτυπο».
Σε ερώτηση για το αν συμμετείχε στην απόφαση σχετικά με το πότε, πού και πώς θα μιλήσει δημόσια, ο Γιώργος Λάνθιμος ήταν κατηγορηματικός: «Όχι καθόλου. Απλώς, όταν ήταν κοντά της, διάβασα το κείμενο, το συζητήσαμε… Δυστυχώς, συνέβη αυτό που συμβαίνει πάντα. Έγραψε ένα μεγάλο κείμενο με πολλή ουσία και πολλά επίπεδα και φυσικά, όταν το αναδημοσίευσαν άλλα Μέσα, υπήρχε ο click-bait τίτλος “Η σύζυγος του Λάνθιμου έχει βιαστεί δυο φορές”. Τη στιγμή που ένα από τα βασικά θέματα που θίγει είναι το ‘είμαι αυτή που είμαι και στην Ελλάδα με φωνάζουν “η γυναίκα του Λάνθιμου”’. Φυσικά το περιμέναμε ότι θα συμβεί. Με εντυπωσιάζει, όμως, πάντα η έλλειψη της αξιοπρέπειας και της ενσυναίσθησης».
Αναλυτικά το κείμενο της Αριάν Λαμπέντ:
«Το όνομά μου είναι Αριάν Λαμπέντ. Είμαι Γαλλίδα και ζω στην Αθήνα. Μεγάλωσα σε μια αριστερή οικογένεια και οι γονείς μου ήταν και οι δύο καθηγητές στη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Μεγάλωσα, λοιπόν, με μια ορισμένη εκτίμηση προς τους δημόσιους θεσμούς. Είμαι ηθοποιός και σκηνοθέτις και έχω λάβει διάφορα πολύ σημαντικά βραβεία, έχω συνεργαστεί με αρκετούς/ές “μεγάλους/ες” σκηνοθέτες/τριες και οι ταινίες μου έχουν παρουσιαστεί σε πολλά διαφορετικά φεστιβάλ, μεταξύ άλλων και στο Φεστιβάλ των Καννών. Παρ’ όλα αυτά, εδώ είμαι κυρίως η “γυναίκα του Λάνθιμου“.
Από το 2022 πήρα την απόφαση να αντιμετωπίσω διαφορετικά τη βία μέσα στην οποία μεγάλωσα – τη βία μέσα στην οποία μεγαλώσαμε όλες και όλοι. Όπως πολλές γυναίκες, έχω υποστεί σεξουαλική παρενόχληση, ανεπιθύμητα αγγίγματα και δύο βιασμούς στην εφηβεία μου. Μπήκα στον αυτόματο πιλότο και προχώρησα μπροστά υποτιμώντας τη σημασία αυτών των γεγονότων, αφού έμοιαζαν δεδομένα λόγω του φύλου μου. Δεν ήθελα να με ορίσουν. Απέφυγα να σταθώ σε αυτά. Το μοναδικό εργαλείο που είχα στη διάθεσή μου ήταν το αλκοόλ. Ήταν θέμα χρόνου να καταλάβω ότι αυτό που έμοιαζε να με σώζει, ήταν τελικά εκείνο που με κατέστρεφε. Στις 21 Δεκεμβρίου 2021 αποφάσισα να σταματήσω να πίνω. Έπρεπε να αντιμετωπίσω τα πράγματα κατά πρόσωπο. Ο συνήγορος υπεράσπισης επιλέγει να γελοιοποιήσει το κίνημα #MeToo και, μέσω εμού, να καταγγείλει την υποτιθέμενη ασυνέπεια των φεμινιστικών κινημάτων απέναντι στη Δικαιοσύνη.
Το 2022 συνίδρυσα στη Γαλλία μια οργάνωση για να αγωνιστούμε επιτέλους ενάντια στη σεξιστική και σεξουαλική βία, για να εγγυηθούμε σε όλα τα θύματα ότι το κίνημα #MeToo δεν είναι ένα περαστικό κύμα, αλλά επανάσταση. Με αυτήν την πεποίθηση δέχθηκα να καταθέσω σε δίκη υπέρ ενός θύματος βιασμού. Γνωρίζω προσωπικά αυτή τη γυναίκα πολλά χρόνια. Η αφήγησή της ήταν σπαρακτική και αμείλικτα αληθινή. Υπέφερε από συμπτώματα μετατραυματικού στρες και από γυναικολογικά προβλήματα, που επιβεβαίωναν τη φρικτή βία που είχε υποστεί. Παρ’ όλα αυτά, στη συγκεκριμένη δίκη δεν θα παρίστατο στη θέση του θύματος, αλλά σε εκείνη της μάρτυρος. Το Συμβούλιο δεν πείστηκε για τους βιασμούς, επειδή την περίοδο των γεγονότων διατηρούσε σχέση με τον βιαστή, παρότι νομικά ο βιασμός εντός σχέσης υπάρχει ήδη από το 2006. Αλλά το γεγονός ότι συνέβη δεν αλλάζει.
Μέσω της οργάνωσής μας είχαμε πραγματοποιήσει καμπάνια διαδικτυακής χρηματοδότησης (crowdfunding) για τη στήριξη των θυμάτων. Κατατέθηκαν τέσσερις μηνύσεις, όμως μόνο δύο έγιναν δεκτές, εκ των οποίων η μία αφορούσε θύμα που γνώρισε τον βιαστή στην ηλικία των 14 ετών. Μια δίκη κοστίζει. Πέρα από τα έξοδα ιατρικής και ψυχολογικής φροντίδας που τα θύματα βιασμού αναγκάζονται να καλύπτουν για να μπορέσουν να επιβιώσουν καθημερινά, πρέπει να καλύψουν και τα δικαστικά έξοδα. Άραγε πόσο ίσες είμαστε όλες απέναντι στη Δικαιοσύνη;».
Από τη γνωριμία στη ζωή στο Λονδίνο – Η κοινή πορεία του Γιώργου Λάνθιμου με την Αριάν Λαμπέντ
Το 2004 ο Γιώργος Λάνθιμος γνώρισε την Αθηνά-Ραχήλ Τσαγγάρη, μια συνάντηση που αποδείχθηκε καθοριστική για την καλλιτεχνική του διαδρομή. Η ίδια ανέλαβε την παραγωγή των πρώτων του ταινιών, ενώ εκείνη τη χρονιά συνεργάστηκαν και στον σχεδιασμό των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, μαζί με τον Δημήτρη Παπαϊωάννου. Έξι χρόνια αργότερα, η Αθηνά-Ραχήλ Τσαγγάρη του πρότεινε να αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία «Άτενμπεργκ». Ο σκηνοθέτης αποδέχτηκε την πρόταση και στο πλευρό του βρέθηκε η Αριάν Λαμπέντ. Η συνεργασία αυτή δεν έμεινε μόνο σε επαγγελματικό επίπεδο, καθώς σύντομα εξελίχθηκε σε μια βαθιά προσωπική σχέση. Το ζευγάρι παντρεύτηκε το 2013 στο Λονδίνο, σε στενό οικογενειακό κύκλο. Σε συνέντευξή του στην «Washington Post», ο Γιώργος Λάνθιμος είχε περιγράψει τον τρόπο που διαχειρίζονται την κοινή τους ζωή: «Δουλεύουμε σε διαφορετικές χώρες, διαφορετικά μέρη και μετά περνάμε χρόνο μαζί. Είναι εύκολο με αυτόν τον τρόπο ζωής να κρατάς το ανεξάρτητο πνεύμα σου και ταυτόχρονα να βρίσκεις δύναμη με το να είσαι μαζί με κάποιον».