Η Έβελυν Ασουάντ, ηθοποιός και τραγουδίστρια –η φωνή του συγκροτήματος PAGAN– ξεδιπλώνει την σκέψη και τα βιώματά της στο περιοδικό Gala, μιλώντας για την καταγωγή της, την οικογένειά της και τα συναισθήματα που της προκαλούν οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.
Για τον πόλεμο και τη σύνδεσή της με τη Συρία: «Ο πατέρας μου έχει βιώσει πόλεμο και βομβαρδισμούς σε πολύ νεαρή ηλικία και όταν τον ακούω να περιγράφει εκείνες τις στιγμές και βλέπω τις εικόνες από τις καταστροφές που συντελούνται σήμερα, συνειδητοποιώ πόσο εύθραυστη είναι η κανονικότητα που θεωρούμε δεδομένη. Νιώθω έναν βουβό φόβο, όπως όλοι μας πιστεύω».
Για τη γνωριμία των γονιών της: «Στις Βρυξέλλες γνωρίστηκαν, όπου έκαναν το μεταπτυχιακό τους στην Ορθοδοντική. Στη συνέχεια αποφάσισαν να επιστρέψουν και να χτίσουν τη ζωή τους εδώ. Έτσι, γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, που είναι και ο τόπος της μητέρας μου».
Για τη διπλή της καταγωγή: «Μεγάλωσα νιώθοντας και τις δύο πλευρές σαν κάτι ενιαίο, αν και η συνείδησή μου ήταν αμιγώς ελληνική γιατί γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Ελλάδα. Ίσως αυτό να οφείλεται και στο γεγονός ότι ο πατέρας μου είχε ήδη ενσωματωθεί πλήρως στη ζωή εδώ. Δεν ένιωσα ποτέ ανάμεσα σε δύο κόσμους, αλλά μάλλον μέσα σε έναν που απλώς είχε περισσότερες αποχρώσεις».
Για τα παιδικά της χρόνια: «Ο πατέρας μου μού μιλούσε γαλλικά και η μητέρα μου ελληνικά. Έτσι μεγάλωσα με δύο μητρικές γλώσσες και στο σχολείο με φώναζαν “Γαλλίδα”. Οι γονείς μου δούλευαν πολύ, οπότε ο κοινός μας χρόνος μέσα στη μέρα ήταν περιορισμένος. Αγαπούσα τις δραστηριότητες, έκανα αθλήματα, χορό, ξένες γλώσσες, μουσική και θεατρικό εργαστήρι. Οι πιο ωραίες αναμνήσεις μου όμως είναι από τα καλοκαίρια στη Χαλκιδική. Είχαν ένα μικρό εξοχικό ο παππούς και η γιαγιά μου και περνούσα μαζί τους τους τρεις μήνες του καλοκαιριού. Αξέχαστες στιγμές, ανέμελες, με τις καλοκαιρινές παρέες και τους γονείς μου που έρχονταν τα Σαββατοκύριακα».