Στον καναπέ της εκπομπής «Buongiorno», το πρωί της Μεγάλης Τρίτης βρέθηκε ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος και άνοιξε την καρδιά του. Ο αγαπημένος ηθοποιός μίλησε για τα χρόνια που άφησε πίσω την Ελλάδα εξαιτίας της κρίσης, αλλά και για τη δύσκολη εσωτερική του διαδρομή.
«Το θέατρο με άρπαξε πάλι και με έβαλε μέσα»
Ο ίδιος θυμήθηκε την απόφασή του να φύγει στο εξωτερικό: «Το 2016 μου τη βάρεσε κι έφυγα λόγω κρίσης για 5-6 χρόνια και γύρισα γιατί δεν άντεχα άλλο το σκότος και το κρύο. Δούλευα σε θέατρο στο Βερολίνο και στο Αμβούργο. Η μόνη δυσκολία ήταν η γλώσσα. Χωρίς να το επιδιώξω, πήρε μια ροή το πράγμα επαγγελματικά». Παρά τις δυσκολίες, η πορεία του εξελίχθηκε καλύτερα απ’ όσο φανταζόταν: «Στο τέλος είπα ότι τα κατάφερα κι ό,τι έγινε δεν το περίμενα ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα». Και ενώ προσπάθησε να απομακρυνθεί από το θέατρο, αυτό τον… ξαναβρήκε: «Έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου να φύγω από το θέατρο κι ήρθε πάλι και με άρπαξε και με έβαλε μέσα» παραδέχθηκε ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος.
«Κουράστηκα και σωματικά και ψυχολογικά»
Ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος δεν δίστασε να μιλήσει για την πίεση που υπέβαλε τον εαυτό του: «Λύγισα, αυτομαστιγωνόμουν κι ήθελα να μιλώ τέλεια τη γλώσσα. Να ανταπεξέρχομαι στη δουλειά και να μη λένε “α, αυτός είναι ξένος”». Παρότι οι άλλοι ήταν ικανοποιημένοι, εκείνος δεν ήταν ποτέ: «Ήθελα να είμαι σωστός επαγγελματίας και κανείς δεν μου το ζητούσε. Ήταν πολύ ευχαριστημένοι». Η πίεση αυτή είχε κόστος: «Κάποια στιγμή κουράστηκα και σωματικά και ψυχολογικά. Ήμουν αυστηρός κριτής του εαυτού μου». Σήμερα όμως βλέπει τα πράγματα αλλιώς: «Τώρα με αγαπώ περισσότερο».
Η στιγμή που δεν θα ξεχάσει ποτέ
Μία από τις πιο δυνατές στιγμές της καριέρας του ήρθε στη Γερμανία: «Το χειροκρότημα που θυμάμαι κι ήταν μεγάλο για να το πετύχω, ήταν αυτό της πρώτης μου παράστασης στο Βερολίνο». Η συγκίνηση ήταν αβάσταχτη: «Έβαλα τα κλάματα μετά το χειροκρότημα. Ήταν απίστευτο αυτό που μου συνέβαινε».