Μια συνέντευξη με αιχμηρό χιούμορ, πολιτικό σχόλιο και… κοκορέτσι
- Του Γιάννη Αρμουτίδη
Υπάρχουν άνθρωποι της δημοσιογραφίας που, ακόμη και όταν απομακρύνονται από την καθημερινή έκθεση της τηλεόρασης, παραμένουν παρόντες – με τον δικό τους τρόπο. Ο Άγγελος Πυριόχος είναι ένας από αυτούς. Με το χαρακτηριστικό του χιούμορ, την ευθύτητα και την καυστική του ματιά, μιλά για τη ζωή του σήμερα στη Ζάκυνθο, για την τηλεόραση, την πολιτική, τα πρόσωπα που τη στελεχώνουν αλλά και για την αισθητική των ημερών.
Ανάμεσα σε χωράφια, μελίσσια, ραδιόφωνο και στην καθημερινότητα δίπλα στη μητέρα του, ο αριστοτεχνικός χρονογράφος παραμένει σχολιαστής της επικαιρότητας, αν και δεν βρίσκεται πλέον στα τηλεοπτικά πλατό. Και όταν η συζήτηση φτάνει στη διαφήμιση που προκάλεσε αντιδράσεις, εκείνη με το κοκορέτσι, που τυλίγουν η Κατερίνα Καραβάτου και ο Χρήστος Φερεντίνος, ο Πυριόχος δεν μασά τα λόγια του. Με την αφοπλιστική του ειλικρίνεια μιλά για αισθητική, τηλεοπτική ανάγκη και… χρήματα, προκαλώντας γέλιο αλλά και σκέψη.
Κύριε Πυριόχε, πού σας βρίσκουμε αυτήν την περίοδο της ζωής σας;
Στη Ζάκυνθο. Είμαι σε ένα σινεμά, αλλά δεν κάνω σινεμά. Κάνω ραδιόφωνο, 12 με 2 το μεσημέρι, κάνω χωράφι, κάνω mothersitting, γιατί έχω τη μανούλα. Ό,τι πει η μανούλα, διαταγή. Και είμαι καλά.
Απ’ όλα αυτά που μου είπατε, το χωράφι μού κάνει εντύπωση.
Γιατί;
Γιατί είναι κάτι που με αιφνιδιάζει σε σχέση με το πρόσωπό σας.
Έλα, μωρέ, σιγά. Χρόνια τώρα το κάνω. Γιατί κι εσύ, αν πας σε ένα χωριό και έχεις χωράφι γύρω γύρω από το σπίτι σου, δεν θα το κάνεις;
Τι κάνετε στο χωράφι;
Ό,τι επιτρέπει η μέση μου, το πόδι και το χέρι μου (σ.σ.: ο Άγγελος Πυριόχος διαθέτει αστείρευτο χιούμορ!)
Καλλιεργείτε, δηλαδή;
Εντάξει, ό,τι μπορώ. Μαζί με τον αδερφό μου. Ο αδερφός μου κάνει τα περισσότερα. Έχουμε ελιές, αν κι εγώ είμαι ειδικός στα χόρτα, στα βότανα. Να σου φτιάξω εγώ βότανα, να ξανανιώσεις.
Μη μου πείτε ότι ασχολείστε και με τα μελίσσια…
Βεβαίως, έχουμε και μελίσσια. Το σπίτι είναι σε ένα βουνό και έχει ό,τι μπορείς να φανταστείς, από αυτά που χρειάζονται οι μέλισσες. Τα πάντα, δηλαδή, κάνουν πανηγύρι (σ.σ.: επιφυλασσόμαστε να αγοράσουμε το μέλι του χρόνου, από τη νέα σοδειά των μελισσιών του).
Η δημοσιογραφία σάς λείπει ή είστε ενεργός, μέσω του ραδιοφώνου;
Όχι, δεν μου λείπει. Έτσι κι αλλιώς, η εκπομπή που κάνω είναι σχεδόν πολιτική. Ασχολούμαι με τα πολιτικά. Δεν κάνω συνεντεύξεις, αλλά σχολιάζω. Ο σχολιασμός ήταν πάντα το αντικείμενό μου. Κι επειδή στην εφημερίδα ήμουν χρονογράφος, έγραφα πάντα χρονογραφήματα – ουσιαστικά, κάνω ένα μεγαλύτερο χρονογράφημα.
Υπάρχει περίπτωση να σας δούμε στην πολιτική ή στην Τοπική Αυτοδιοίκηση;
Εγώ σας βρίζω; Εσύ γιατί με βρίζεις (σ.σ.: το λέει χαμογελώντας, με απίστευτο χιούμορ);
Πώς βλέπετε την πολιτική σήμερα;
Με ένα μάτι!
Την τηλεόραση πώς τη βρίσκετε απέναντι από την πολιτική;
Ερώτα μου τοκογλύφε, από το «γλύφε, γλύφε, γλύφε», δώσε κάτι παραπάνω!
Τα πρόσωπα τα οποία κάνουν πολιτικές εκπομπές μπορούν σήμερα να επηρεάσουν το κοινό;
Έχω την εντύπωση ότι το κοινό βλέπει παθητικά τις πολιτικές εκπομπές. Επηρεάζεται, βεβαίως, γιατί είναι κατευθυνόμενα όλα. Δηλαδή, σου λένε κάτι από το πρωί έως το βράδυ και σε πείθουν ότι αυτό είναι. Κάποια στιγμή μπορεί να το πιστέψεις. Στο βάθος, όμως, του μυαλού σου λες κι ένα: «Άι στο…».
Υπάρχουν παρουσιαστές, όπως τους παρακολουθείτε στην τηλεόραση, που είναι πραγματικά σημαντικοί;
Όχι, είναι υπάλληλοι όλοι!
Οι εκπομπές ανταποκρίνονται σ’ αυτό που ζητάει ο κόσμος;
Όχι. Έχω την εντύπωση ότι τους έχουν δώσει και τις ερωτήσεις!
Βλέπετε τηλεόραση;
Δεν βλέπω τηλεόραση. Διαβάζω πάρα πολύ στο λάπτοπ. Αποσπασματάκια, εάν υπάρχει κάτι που σκοτώνονται (στις εκπομπές), θα το δω. Παρακολουθώ όμως τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, πεθαίνω. Ναι, είναι ρόλος! Τη βλέπω και διασκεδάζω. Αν και κατά βάθος πρέπει να θλίβεσαι με όλα αυτά που συμβαίνουν στη Βουλή. Αλλά μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι βλέπω την ταινία «Οι κυρίες της αυλής». Είναι οι… κυρίες της Βουλής εκεί πέρα.
Οι περισσότερες εκπομπές στην τηλεόραση συνήθως αποτελούνται από δύο διαφορετικά μέρη και ενότητες! Μισή ενημέρωση, μισή ψυχαγωγία. Συγγνώμη, έχω την εντύπωση ότι και οι πρωινές εκπομπές και οι μεσημεριανές εκπομπές ασχολούνται με την πολιτική. Τώρα, που ήμουν στην Αθήνα, είδα κάνα δυο εκπομπές με κάποιες ξανθές κυρίες, οι οποίες έκαναν πολιτικές αναλύσεις. Σαν να πήγαν στον γιατρό και να του είπαν: «Είμαι άρρωστη! Να κάνω μία ανάλυση ούρων, μία ανάλυση αίματος».
Πώς βλέπετε τις παρουσιάστριες και τους παρουσιαστές των ψυχαγωγικών εκπομπών;
Οι παρουσιάστριες είναι πάρα πολύ όμορφες. Όλες.
Θεωρείτε ότι είναι απαραίτητος παράγοντας οι παρουσιαστές να είναι όμορφοι;
Νομίζω ότι το ζητούμενο στα κανάλια είναι να έχουμε όμορφες παρουσιάστριες. Κι αν είναι δυνατόν, ξανθές. Η Σταματίνα είναι εξαίρεση. Και απορώ γιατί δεν αντιγράφουν τη Σταματίνα.
Ίσως και τη Σίσσυ Χρηστίδου, που είναι κοκκινομάλλα!
Ναι! Και η Σίσσυ. Οι καναλάρχες προτιμούν τις ξανθές. Παραφράζουμε τον τίτλο της ταινίας.
Παρακολουθείτε την εκπομπή της Σταματίνας Τσιμτσιλή;
Ναι. Η Σταματίνα είναι πολύ όμορφη. Έχω δουλέψει μαζί της. Βλέπω τις τηλεθεάσεις, που σκίζει, και χαίρομαι.
Τα πρόσωπα που βρίσκονται γύρω από τη Σταματίνα, όπως ο Δημήτρης Παπανώτας…
Μια χαρά είναι κι είναι χρόνια εκεί πέρα. Είναι ωραία ομάδα, δεμένη. Οι εκπομπές απευθύνονται στον κόσμο. Αν ο κόσμος τις στηρίζει και τους δίνει τηλεθέαση, σημαίνει ότι κάτι καλό γίνεται. Αρέσουν. Άρα;
Την αυτοαναφορικότητα στην τηλεόραση πώς τη βλέπετε;
Πάντα έτσι ήταν! Δηλαδή, σε έκραζα εγώ, που είχες εκπομπή στις 8, κι εγώ έβγαινα στις 10. Αυτός που είχε στις 12 έκραζε εμένα, που είχα τελειώσει. Δεν έχουν αντικείμενο. Δεν υπάρχει αντικείμενο. Αυτό το πράγμα, δηλαδή, που η μία εκπομπή… Το κάναμε κι εμείς, δεν βγάζω την ουρά μου απ’ έξω. Που κοιτούσαμε την τηλεθέαση τη δική σου και δεν κοιτούσαμε τη δική μας, και μία εκπομπή που έκανε 5, ας πούμε, τηλεθέαση, σχολίαζε την εκπομπή που έκανε 15. Γιατί θεωρούσε πως, αν σχολιάσει την εκπομπή που είχε 15, μπορεί να έπιανε κι εκείνη 15. Έπιανε θα σου… ’λεγα τι, αλλά δεν έχει σημασία!
Κύριε Πυριόχε, πώς κρίνετε το γεγονός ότι εκπομπές κόβονται εν τω μέσω της νυκτός;
Όταν αυτός που φτιάχνει ένα πρόγραμμα δει ότι έχει αποτυχία, κόβει την εκπομπή. Δεν λέει ποτέ «απέτυχα, παραιτούμαι»! Είναι όπως το ποδόσφαιρο. Υπάρχει μία εκπομπή που δεν πάει καλά, τη βοηθάς. Δεν την κόβεις. Κι αν η επόμενη εκπομπή, που φέρνεις στη θέση της, πάλι δεν πάει καλά, φεύγεις εσύ.
Δηλαδή αυτή η αναπαραγωγή… Βλέπω τόσα χρόνια, που είμαι εκτός, τα ίδια πρόσωπα. Είναι ένας αποτυχημένος σ’ ένα κανάλι. Λέμε ένα παράδειγμα, έτσι; Και φεύγει από το κανάλι. Του χρόνου θα πάει σε ένα άλλο κανάλι. Μα, γιατί; Αφού ήταν αποτυχημένος, θα σου κάνει επιτυχία; Δεν θα κάνει επιτυχία. Δηλαδή, δεν ψάχνονται; Ειλικρινά, δεν μπορώ να το καταλάβω! Και μονίμως φταίνε οι άνθρωποι της εκπομπής. Όχι! Φταίνε οι άνθρωποι που είναι πίσω από την εκπομπή. Μέχρι τώρα, δεν είδαμε το γεγονός αυτό να αντιμετωπίζεται με ευθύνη. Ούτε βρέθηκε κάποιος να κουνήσει το δάχτυλο στους ανθρώπους πίσω από την εκπομπή. Ε, βέβαια, γιατί, αν κουνήσεις το δάχτυλο σ’ αυτόν πίσω από την εκπομπή, άσε τι θα γίνει το δάχτυλο μετά.
Υπάρχει τρας στην ελληνική τηλεόραση;
Υπάρχουν τρας άνθρωποι!
Υπάρχουν τρας άνθρωποι, και όχι τρας θέματα;
Το θέμα το κάνει ο άνθρωπος. Δεν υπάρχει θέμα τρας. Υπάρχει ένα θέμα, το οποίο αλλιώς το παρουσιάζεις εσύ, αλλιώς το παρουσιάζει κάποιος άλλος. Είναι μία γυναίκα, ας πούμε, η οποία κάνει μία εμφάνιση κάπου. Εάν εσύ ασχοληθείς με το εσώρουχό της, το κάνεις τρας. Εάν όμως ασχοληθείς με την τέχνη της, ότι είναι μια καλή ηθοποιός, ας πούμε, και -παρεμπιπτόντως- είδαμε την κιλότα της… Η τέχνη μετράει. Όχι η κιλότα. Άρα, λοιπόν, ο παρουσιαστής είναι τρας.
Σε καμία περίπτωση, όμως, σε αυτό που αναφέρετε δεν είναι τρας το πρόσωπο. Δηλαδή, η ηθοποιός.
Όχι, βέβαια! Ο παρουσιαστής είναι τρας.
Είναι θεμιτό να λέμε στην τηλεόραση ότι υπάρχουν τρας πρόσωπα; Η πολιτική ορθότητα το επιτρέπει;
Και ποιος είναι αυτός που εξαιρεί τον εαυτό του από το τρας και χαρακτηρίζει τρας έναν άλλον; Αφού τα θέματα είναι ίδια. Γίνεται μία συνεχής ανακύκλωση. Έτσι; Δηλαδή, είναι ένας τραγουδιστής. Αυτός που θα πάει στην Eurovision, ο Akylas. Μια χαρά είναι! Οι μισοί τον βρίζουν, οι άλλοι μισοί λένε «μπράβο». Είναι τρας ο άνθρωπος; Όχι! Αλλά κάποιος, που θέλει να πουλήσει, το παρουσιάζει ως τρας. Το κοινό «τσιμπάει».
Επηρεάζουν το κοινό αυτά που σχολιάζουν οι παρουσιαστές;
Όχι! Γελάνε. Εγώ, που είμαι απέξω και κουβεντιάζουμε διάφορα, ακούω τον κόσμο τι λέει και καταλαβαίνω τι έλεγαν και για μένα. Εγώ δεν εξαιρώ τον εαυτό μου απ’ όλα αυτά. Κι εγώ ήμουν εκεί μέσα. Δεν έχει μεγάλη εκτίμηση ο κόσμος.
Χρειάζεται ένας παρουσιαστής πρόσωπα τριγύρω του, το λεγόμενο πάνελ, για να τον επευφημούν, να τον σιγοντάρουν και ταυτόχρονα να τον κολακεύουν;
Αν αισθάνεται Μαρία Αντουανέτα και θέλει «αυλή», ναι. Αν αισθάνεται αυτό που λένε -και είναι σωστό- ότι η ομάδα νικάει, τότε, ναι. Κι επειδή λέγαμε για τη Σταματίνα, η Σταματίνα έχει μία ομάδα εδώ και χρόνια που νικάει. Το χρειάζεται. Εάν ήταν μόνη της, δεν ξέρω εάν θα έκανε αυτήν την τηλεθέαση το πρωί.
Συμφωνείτε στο να υπάρχουν ρήξεις μεταξύ των ατόμων της ίδιας ομάδας στον αέρα; Δηλαδή, να υπάρχουν τηλεοπτικοί καβγάδες;
Εντάξει, αυτό είναι να τσακωθούμε λιγάκι, να ανάψουμε τα αίματα, να ασχοληθούν με εμάς. Είναι ρόλοι. Το ξέρουν όλοι αυτό.
Διαθέτουν ευγένεια οι άνθρωποι της τηλεόρασης;
Όχι. Απεναντίας. Νομίζω ότι έχει πέσει το επίπεδο των ανθρώπων απ’ όλα αυτά που συμβαίνουν στην τηλεόραση. Δηλαδή, βλέπεις σε μία εκπομπή πολιτικούς που τσακώνονται χυδαία. Μπορεί να μη λένε χυδαίες εκφράσεις, αλλά είναι χυδαίο όλο αυτό που συμβαίνει. Εκείνη τη στιγμή, που το παρακολουθείς, τι κάνεις κι εσύ; Κατεβαίνεις στο επίπεδό τους.
Σε ερώτηση που έγινε στην Τζένη Μπαλατσινού για το πώς αισθάνεται που είναι η κυρία του υπουργού, η Τζένη -λίγο, πολύ- θύμωσε. Μπορεί μία γυναίκα να είναι… η κυρία του κυρίου;
Όχι! Ωραία ταινία ήταν. Αλλά στην «Κυρία του κυρίου» ο κύριος ήταν το θύμα της κυρίας. Η κυρία ήταν από πάνω. Αν δεις την ταινία με την Γκέλυ Μαυροπούλου και τον Ηλιόπουλο, ο Ηλιόπουλος ήταν το θύμα. Έτσι; Νομίζω ότι είναι χυδαίο να χαρακτηρίζεις μία γυναίκα ως σύζυγο κάποιου επωνύμου. Γιατί η Μπαλατσινού ήταν επώνυμη πολύ προτού παντρευτεί τον Κικίλια. Για μένα είναι η κυρία Μπαλατσινού, η πανέμορφη, που είχε κάνει τεράστια επιτυχία, ήταν σύζυγος κάποιου άλλου. Δε θυμάμαι τίνος… Του κυρίου Κωστόπουλου.
Τι συμβαίνει όμως, αν μία γυναίκα πει σε έναν άντρα «ο κύριος της κυρίας!» Είναι το ίδιο; Ή εδώ αλλάζουν οι ρόλοι;
Το ίδιο!
«Δηλητήριο» για τους Φερεντίνο – Καραβάτου
Κύριε Πυριόχε, όσο και αν δεν παρακολουθείτε τηλεόραση, διότι δεν έχετε χρόνο, κάποια στιγμή την ανοίγετε και πέφτετε πάνω σε διαφημιστικά μηνύματα.
Θα ξεράσω!
Απαντήσατε προτού σας υποβάλω το ερώτημα…
Ξέρω τι θα μου πεις. Είναι η χειρότερη διαφήμιση που έχω δει στη ζωή μου (σ.σ.: προς έκπληξή μας, απαντάει για τη διαφήμιση που θα τον ρωτούσαμε και αφορά το κοκορέτσι το οποίο τυλίγει η Κατερίνα Καραβάτου μαζί με τον Χρήστο Φερεντίνο). Είναι γελοίο το πράγμα. Ειδικά έτσι όπως τραβάνε τη γαρδούμπα, το έντερο και λάμπει κι είναι αυτοί και γελάνε! Μπερδεύεις τώρα τα μαλλιά της παρουσιάστριας με τη γαρδούμπα και το περουκίνι τού πώς τον λένε του άλλου με τη γαρδούμπα. Έλεος, δηλαδή! Είναι δύο άνθρωποι και, καλά, η… πώς τη λένε, δεν θυμάμαι.
Η Κατερίνα Καραβάτου μαζί με τον Φερεντίνο…
Ο Φερεντίνος υποτίθεται έχει κάνει και μια σοβαρή πορεία. Τόση ανάγκη από λεφτά είχαν; Είναι απαράδεκτο! Είναι, πραγματικά, απαράδεκτο. Μα, είναι κάτι που το λέει όλος ο κόσμος. Ειλικρινά. Εγώ πρώτα το άκουσα. Ερχόταν και μου έλεγαν: «Ρε, συ, έχεις δει αυτήν τη διαφήμιση;» Δεν το είχα δει. Και όταν μπήκα και το είδα, λέω ότι «λίγα είπατε».
Η εταιρία πέρασε το μήνυμα;
Η εταιρία είναι αυτή που ήθελε αυτό και πλήρωσε γι’ αυτό. Εγώ δεν θα κρίνω την εταιρία. Η εταιρία καλά έκανε. Έχει κάνει και χειρότερα.
Ο τρόπος που συμμετέχουν στο διαφημιστικό, όμως;
Εκεί είναι εντάξει. Εκτός, αν πήραν πολλά λεφτά.
Αλλιώς;
Αν μου πουν ότι πήρε ο καθένας από 100.000 ευρώ, θα πω με γεια σας, με χαρά σας. Να σου στείλω και εγώ άλλες 10, να τις κάνετε μαγειρίτσα το Μεγάλο Σάββατο, να χορτάσετε.
Διαφορετικά;
Τέλος πάντων. Εντάξει…
Είπατε ότι έκαναν και χειρότερα…
Είναι μία εταιρία που κάθε Πάσχα κάνει και πολύ πετυχημένες, ομολογουμένως, διαφημίσεις, με την έννοια ότι όλοι ασχολούνται με αυτές και κάποιες φορές ήταν κάτι πολύ χαριτωμένα πράγματα. Δηλαδή, γελούσαμε. Και με τη Στανίση.
Φαντάζομαι και ότι η Άντζελα Δημητρίου σάς άρεσε…
Ναι, που έπιασε φωτιά!
Η Άντζελα Δημητρίου χτυπούσε το αβγό με τον πρωταγωνιστή της. Και έλεγε μία ατάκα, για την οποία αποσύρθηκε ολόκληρο το διαφημιστικό. Φωτιά έπιασε το μαλλί ενός τραγουδιστή…
Αν ναι. Του Γαϊτάνου! Ναι! Κοίτα να δεις, είναι πολύ πετυχημένες αυτές οι διαφημίσεις, από την άποψη ότι γίνονται με τη μία. Εδώ πέρα δε μιλάμε για βάιραλ. Μιλάμε για αισθητική.
Εδώ θα συμφωνήσουμε και οι δύο, ότι δεν μπήκε ποτέ τέλος σ’ αυτήν την πολύ ωραία περσόνα, την Ελένη Μενεγάκη. Γίνονται πολλές συζητήσεις τελευταία ότι επιστρέφει στην τηλεόραση και, μάλιστα, στον ΑΝΤ1. Πώς το βλέπετε αυτό ως πιθανότητα;
Η Μενεγάκη είναι ίσως το πιο έξυπνο άτομο που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Εκτός του ότι είναι πανέμορφη. Εάν γυρίσει να κάνει το ίδιο πράγμα, θα της βγάλω τον τίτλο της πιο έξυπνης γυναίκας. Αν γυρίσει να κάνει κάτι που ξέρω ότι μπορεί να κάνει πολύ καλά, να το κάνει. Εάν, δηλαδή, η Μενεγάκη αποφασίσει να κάνει ένα βραδινό σόου, όχι σόου, τοκ σόου. Κάνει εκπληκτικές συνεντεύξεις. Θα μπορούσε να κάνει όχι δεύτερη καριέρα, αλλά να βάλει τα πράγματα σε έναν νέο δρόμο. Γενικώς τηλεόρασης… Θεωρώ ότι, αν γυρίσει, θα γυρίσει για να κάνει κάτι άλλο, που μπορεί να το κάνει.
Θα λέγατε ποτέ ότι «είναι πολύ αργά για σένα, Ρούλα» ή «Ρούλα, όλος ο δρόμος είναι μπροστά σου»;
Ισχύει το ίδιο που είπα για τη Μενεγάκη: Όταν γυρίζεις έπειτα από χρόνια για να κάνεις ξανά το ίδιο, είναι σίγουρη αποτυχία. Γυρίζεις, όταν έχεις αποφασίσει να κάνεις κάτι διαφορετικό.
Η Ρούλα όμως τα έκανε όλα. Έκανε και σόου βραδινό, έκανε και πρωινό.
Κακώς. Να κάνει κάτι άλλο. Μπορεί. Και η Ρούλα και η Ελένη έχουν αποδείξει ότι μπορούν. Φοβούνται; Ή τα κανάλια διστάζουν; Να τις βοηθήσουν να κάνουν κάτι άλλο;
Πιστεύετε ότι υπάρχει ηλικία για τους ανθρώπους που εργάζονται στην τηλεόραση, που η τηλεόραση πρέπει να λέει: «Στοπ. Μέχρι εδώ ήσουν»;
Η τηλεόραση δεν δικαιούται να πει αυτό το πράγμα. Όμως, ο κάθε παρουσιαστής και η κάθε παρουσιάστρια πρέπει να ξέρει πότε πρέπει να σταματήσει.
Κύριε Πυριόχε, εάν σας καλούσαν να είστε μπροστά στην τηλεόραση, είτε σε ρόλο παρουσίασης είτε συμμετοχικά στο πάνελ μίας εκπομπής, θα το κάνατε;
Όχι, βέβαια. Τι θα κάνω; Την επιστροφή του γηραιού κυρίου; Όλα τα πράγματα έχουν ένα τέλος. Σημασία στη ζωή σου είναι να κρατάς την αξιοπρέπειά σου. Να φεύγεις με αξιοπρέπεια, να κρατάς όσο μπορείς και όσο το επιτρέπουν την αξιοπρέπεια, γιατί μερικές φορές είναι πάνω από σένα.