Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου, η Μανίνα Ζουμπουλάκη εμφανίστηκε το πρωί της Πέμπτης (23/4) στην εκπομπή «Νωρίς Νωρίς» δίπλα στον Κρατερό Κατσούλη και μίλησε ανοιχτά για τη συγγραφή, το νέο της βιβλίο και το δυνατό θέμα που επέλεξε να αναδείξει. Η ίδια αποκάλυψε πως το νέο της μυθιστόρημα με τίτλο «Πεθαίνω για σένα», που κυκλοφορεί τη Δευτέρα 27/4, αντλεί έμπνευση από το ομώνυμο τραγούδι του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, σε στίχους της Ελένης Ράντου. Το περιεχόμενο του βιβλίου αγγίζει ένα ιδιαίτερα σοβαρό και επίκαιρο ζήτημα: τις γυναικοκτονίες.
«Ο τίτλος είναι από κει, από το τραγούδι. Η Ελένη Ράντου έχει γράψει τους στίχους. Έχω εμπνευστεί… Είναι για τις γυναικοκτονίες, το θέμα είναι οι γυναικοκτονίες. Είπα… γράφω πολλά χρόνια βιβλία, έχω γράψει καμιά εικοσαριά και επειδή γίνεται αυτό τώρα, βλέπεις ότι κάθε χρόνο στην Ελλάδα σκοτώνονται είκοσι γυναίκες. Ήθελα να βάλω στην υπηρεσία ενός καλού σκοπού ας πούμε, το ότι γράφω καλούτσικα». Παρά την σκληρότητα της θεματικής, η συγγραφέας δεν εγκαταλείπει την ανάγκη για μια μορφή ελπίδας στο τέλος της ιστορίας. «Έχει καλό τέλος κι αυτό. Δεν μπορώ να γράψω κακό τέλος. Βέβαια δεν είναι το καλό τέλος “πάμε στην παραλία”… αλλά θέλω πάντα να νιώθει ο αναγνώστης μια ανταμοιβή. Ότι αυτό σώζεται εδώ».
Σε μια πιο προσωπική εξομολόγηση, η Μανίνα Ζουμπουλάκη μίλησε για τον ιδιαίτερο τρόπο που γράφει —μέσα στην κουζίνα, συνδυάζοντας τη συγγραφή με την καθημερινότητα. «Πάντα έγραφα στις κουζίνες, γιατί μαγειρεύω ταυτόχρονα. Έχω και τρία παιδιά… έβαζα την κατσαρόλα να φτιάξω κάτι και δίπλα είχα το λάπτοπ… Μαγειρεύω χάλια, μη φανταστείς ότι είμαι η Ελένη Ψυχούλη», είπε με χιούμορ. Η ίδια ξεκαθάρισε ότι αυτό που ξεχωρίζει περισσότερο απ’ όσα έχει κάνει είναι τα βιβλία της, καθώς εκεί νιώθει απόλυτη ελευθερία. «Τα βιβλία, γιατί τα γράφω εγώ μόνη μου, δεν έχω κανέναν πάνω στο κεφάλι μου… Δεν έχω deadline. Το βάζω μόνη μου».
Κλείνοντας, τόνισε πως η γραφή της έχει πάντα έντονο γυναικείο και φεμινιστικό χαρακτήρα, με ηρωίδες που καταφέρνουν να σταθούν στα πόδια τους. «Όλα τα βιβλία που γράφω είναι φεμινιστικά. Έχουν πάντα μια γυναίκα ηρωίδα που βρίσκει το θησαυρό, βρίσκει τον έρωτα, βρίσκει τα πάντα, όλα τα καταφέρνει. Αυτό είναι το μήνυμα που θέλω να δώσω. Ότι μπορείς να τα βγάλεις πέρα, μπορείς να επιβιώσεις. Πάντα υπάρχει λύση».