Ο Κωνσταντίνος Θανόπουλος έρχεται δυναμικά να διεκδικήσει τη δική του θέση στη σύγχρονη ελληνική μουσική σκηνή, κουβαλώντας ένα όνομα που παραπέμπει σε νίκες, αλλά και μια καλλιτεχνική ταυτότητα γεμάτη ευαισθησία.
- Από τον Ηλία Μαραβέγια
Γιος του πρώην αθλητή ελληνορωμαϊκής πάλης και ολυμπιονίκη Δημήτρη Θανόπουλου, ο νεαρός τραγουδοποιός, που μεγάλωσε με πειθαρχία και στόχους λόγω του αθλητικού του περιβάλλοντος, φαίνεται πως βρήκε τελικά τον δικό του… στίβο, και αυτός είναι η τέχνη.
Με τραγούδια όπως τα «Κρύψε με», «Διώξε», «Φώναξε δυνατά» και «Hold me», έχει ήδη αρχίσει να αποκτά το δικό του κοινό, ενώ το νέο του κομμάτι με τίτλο «Αν δεν μ’ αγαπάς», που μόλις κυκλοφόρησε, έρχεται να επιβεβαιώσει ότι ως δημιουργός και ερμηνευτής δεν φοβάται να «γδυθεί» συναισθηματικά.
Πρόκειται για μια ερωτική μπαλάντα με ένταση και πάθος από τον πρώτο κιόλας στίχο: «Μόνος κι απόψε το βράδυ/Σκιές περνούν στο σκοτάδι/Κι εσύ μακριά απ’ τη δική μου αγκαλιά…» Κι αν νομίζετε πως πρόκειται απλώς για στίχους, ο ίδιος αποκαλύπτει στην «Espresso» πως πίσω τους κρύβεται μια προσωπική ιστορία: «Η αλήθεια είναι ότι οι τραγουδοποιοί βουτάμε μέσα μας και ανασύρουμε στιγμές και συναισθήματα που γίνονται νότες και στίχοι.
Συγκεκριμένα, το “Αν δεν μ’ αγαπάς” γράφτηκε σε μια έντονη συναισθηματικά περίοδο. Ηταν ένα διάστημα όπου ένιωθα την ανάγκη να μείνω λίγο μόνος μου και να βρω τις ισορροπίες μου. Ενα καλοκαιρινό απόγευμα, καθισμένος στο πιάνο, το τραγούδι βγήκε σχεδόν αβίαστα – σαν να υπήρχε ήδη μέσα μου και απλώς περίμενε τη στιγμή να γραφτεί».
Ο Κωνσταντίνος Θανόπουλος δεν είναι μόνο τραγουδοποιός. Εχει σπουδάσει υποκριτική, έχει ασχοληθεί με τον αθλητισμό, ενώ διαθέτει και πτυχίο από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Κι όμως, όπως λέει, η τέχνη ήταν πάντα αυτή που τον «κέρδιζε» στο τέλος. «Με ενδιαφέρουν και τα δύο, γιατί είναι κομμάτια της ζωής μου. Ο αθλητισμός είναι στο DNA μου, είναι κάτι μέσα στο οποίο μεγάλωσα και με έχει διαμορφώσει, αλλά η τέχνη είναι πάντα η πρώτη μου επιλογή. Και λέω “η τέχνη” γενικά, γιατί νιώθω ότι έχω ανάγκη να εκφραστώ μέσα από πολλά είδη τέχνης, όπως η μουσική και η υποκριτική. Γι’ αυτό μπήκα στη διαδικασία να φοιτήσω σε δραματική σχολή, για να έχω την κατάρτιση. Μαγεύτηκα από την απελευθέρωση που δίνει η αίσθηση ότι γίνεσαι κάποιος άλλος. Θα ήθελα να το εξελίξω και αυτό, οπότε σε αυτό το πλαίσιο με ενδιέφερε πολύ ένας ρόλος σε μια τηλεοπτική σειρά, όπως και στο θέατρο» εξομολογείται.
Και μπορεί να κουβαλά ένα όνομα «βαρύ σαν ιστορία», όμως ο ίδιος δείχνει να το διαχειρίζεται ώριμα και με αυτογνωσία. Αλλωστε, όπως παραδέχεται, η μεγαλύτερη αλλαγή μέσα του τα τελευταία χρόνια είναι ξεκάθαρη: «Η ωριμότητα. Πλέον νιώθω ότι ξέρω καλύτερα ποιος είμαι και τι θέλω να εκφράσω μέσα από τη μουσική μου. Αυτό μου δίνει μεγαλύτερη σιγουριά και ελευθερία στις επιλογές μου».
Ο πατέρας του παραμένει σταθερό σημείο αναφοράς, όχι μόνο ως ολυμπιονίκης, αλλά και ως άνθρωπος. «Στον πατέρα μου οφείλω πολλά. Είναι ένας άνθρωπος με πειθαρχία, προσήλωση και ταυτόχρονα μεγάλη ευαισθησία και ενσυναίσθηση. Με αυτές τις αρχές μεγάλωσα και είναι αυτές που με κρατούν συγκεντρωμένο και μου δίνουν τη δύναμη να συνεχίζω, όσο απαιτητικός κι αν είναι ο δρόμος» λέει χαρακτηριστικά. Και αν αναρωτιέται κανείς αν ένιωσε ποτέ πίεση να ακολουθήσει τα βήματά του στον αθλητισμό, η απάντηση είναι ξεκάθαρη: «Πίεση δεν ένιωσα ποτέ. Ο αθλητισμός υπήρχε πάντα στη ζωή μου, αλλά για μένα η μουσική ήταν από πολύ μικρή ηλικία ξεκάθαρος προορισμός».
Φυσικά, η γνώμη του πατέρα του εξακολουθεί να μετρά πολύ. «Ο πατέρας μου εκτιμά την καλή μουσική και είναι αυστηρός κριτής, γι’ αυτό και ζητάω τη γνώμη του – συνήθως όταν ένα τραγούδι είναι ήδη ολοκληρωμένο. Είναι υποστηρικτικός και, το πιο σημαντικό, καταλαβαίνει πόσο με γεμίζει η μουσική, κάνοντάς με ευτυχισμένο» αναφέρει ο Κωνσταντίνος Θανόπουλος.