Στην Παιανία, σε μια ήσυχη και σχεδόν ξεχασμένη γειτονιά, υπάρχει ένα σπίτι που μοιάζει να αναστενάζει.
- Από τον Στέργιο Σαμαρτζή
Στέκεται εκεί, μοναχικό, με την αυλή του χαμένη μέσα σε χορτάρια που έχουν μεγαλώσει αθόρυβα, και με τη σιδερένια λευκή καγκελόπορτα να σκουριάζει σιγά σιγά, σαν να κρατάει τα μυστικά των χρόνων που πέρασαν. Η άσφαλτος μπροστά στο σπίτι έχει σπάσει από τις βροχές και την κακοκαιρία, και μια μαρμάρινη πινακίδα στην είσοδο γράφει με περηφάνια: «Το σπίτι της Μαίρης Χρονοπούλου».
Βλέποντας κάποιος αυτό το σπίτι, νιώθει την αόρατη παρουσία της ηθοποιού. Είναι σαν να έχει «παγώσει» ο χρόνος εκεί, για να θυμίζει σε όσους αγάπησαν τη Μαίρη Χρονοπούλου ότι η ζωή, όσο κι αν συνεχίζεται, αφήνει πίσω της ίχνη που δεν σβήνουν ποτέ. Δυόμισι χρόνια μετά τον θάνατο της ηθοποιού, το μέλλον του σπιτιού της φαίνεται πως έχει φέρει αντιπαραθέσεις ακόμη και ανάμεσα σε ανθρώπους που τους συνδέει η κοινή αγάπη για τη Μαίρη Χρονοπούλου.
Η αείμνηστη ηθοποιός παραχώρησε το «καταφύγιό» της στον φιλανθρωπικό οργανισμό «Το Χαμόγελο του Παιδιού», εκφράζοντας την τεράστια αγάπη της για τα παιδιά. «Ο δεσμός μου με “Το Χαμόγελο του Παιδιού” είναι ό,τι πιο ουσιαστικό έχω στη ζωή μου» έλεγε συγκινημένη, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή.
Ο επιστήθιος φίλος της Χάρης Παπαδόπουλος, που σκηνοθέτησε μάλιστα την τελευταία της κινηματογραφική ταινία με τίτλο «Προς την ελευθερία», ξεσπά στην «Espresso» κατά του Κώστα Γιαννόπουλου, προέδρου του φιλανθρωπικού οργανισμού, καθώς, όπως ισχυρίζεται, δεν τήρησε την υπόσχεση που είχε δώσει στην ηθοποιό σχετικά με το σπίτι της.
«Δύο μήνες πριν φύγει από τη ζωή η Μαίρη, ο Κώστας Γιαννόπουλος της είχε υποσχεθεί πως μετά τον θάνατό της θα μετέτρεπε σε μουσείο το σπίτι της στην Παιανία.
Δυόμισι χρόνια μετά τον θάνατό της, η υπόσχεση που της έδωσε δεν έχει υλοποιηθεί» λέει απογοητευμένος. «Εχω ζητήσει πολλές φορές ραντεβού μαζί του, ώστε να του επισημάνω την παράλειψή του, αλλά δεν έχει δεχτεί να συναντηθούμε. Το σπίτι πρέπει να αξιοποιηθεί όπως του αξίζει και όχι να ρημάζει… Εγώ έχω νόμιμα στην κατοχή μου την τέφρα της Μαίρης.
Αν ο Κώστας Γιαννόπουλος υλοποιήσει την υπόσχεσή του και τελικά γίνει μουσείο το σπίτι της, θα του παραχωρήσω την τέφρα, ώστε να την τοποθετήσει εκεί. Αν δεν υλοποιηθεί η υπόσχεσή του, θα σκορπίσω την τέφρα της στο Σούνιο» εξομολογείται ο Χάρης Παπαδόπουλος με βαριά καρδιά. Η αγάπη και η αφοσίωση που νιώθει για την αείμνηστη φίλη του γίνονται φανερές σε κάθε του λέξη. Μαζί με τη θλίψη υπάρχει και αγανάκτηση, που δεν κρύβεται.
Από την άλλη, ο πρόεδρος του «Χαμόγελου του Παιδιού» Κώστας Γιαννόπουλος, μιλώντας για το σπίτι της ηθοποιού, εξηγεί στην «Espresso»: «Το σπίτι της Μαίρης Χρονοπούλου παραμένει της Μαίρης Χρονοπούλου. Ακόμα και τα χαπάκια της παραμένουν πάνω στο τραπεζάκι. Το σπίτι αξιοποιείται και συντηρείται με σεβασμό. Το επισκέπτονται τα παιδιά του οργανισμού μας. Σε αυτό το σπίτι γίνονται και οι εκδηλώσεις για το Βραβείο “Μαίρη Χρονοπούλου”. Τιμάμε τη Μαίρη με κάθε τρόπο, αλλά δεν θα κάνουμε το σπίτι της μουσείο. Η αξία του σπιτιού είναι η αύρα της ίδιας». Και τονίζει πως η υπόσχεσή του στην ηθοποιό έχει τηρηθεί.
Ενδείξεις και γεγονότα που αφήνουν «σκιές» για το δυστύχημα
Σοβαρά ερωτήματα για τις συνθήκες θανάτου της Μαίρης Χρονοπούλου θέτει ο δικηγόρος Δημήτρης Χατζημιχάλης, που έχει αναλάβει την εκπροσώπηση φίλων της αείμνηστης ηθοποιού, περιγράφοντας στην «Espresso» μια σειρά γεγονότων τα οποία, όπως αναφέρει, αφήνουν «σκιές» και χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης από τις αρμόδιες Αρχές.
Οπως τονίζει ο κ. Χατζημιχάλης, «τόσο το σημείο στο οποίο βρέθηκε το άψυχο κορμί της Μαίρης Χρονοπούλου, πάνω σε ένα χαλί στον χώρο της τραπεζαρίας, σε απόσταση κάποιων μέτρων από τα τρία σκαλιά που οδηγούν στις κρεβατοκάμαρες, όσο και η θέση στην οποία βρέθηκε αυτό, δηλαδή με το κεφάλι προς το μέρος των σκαλοπατιών και τα πόδια προς τα εμπρός, δεν δικαιολογούν τη σφοδρότητα του χτυπήματος στο δεξιό μέρος του μετώπου της, πάνω από την κόγχη του δεξιού ματιού».
Μάλιστα, διευκρινίζει ότι η Μαίρη Χρονοπούλου αντιμετώπιζε κινητικά προβλήματα και κινούνταν αργά και προσεκτικά, στοιχείο που, όπως υποστηρίζει, σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί έναν τόσο σφοδρό και βαρύ τραυματισμό, που οδήγησε στον θάνατό της.
Παράλληλα, ο δικηγόρος κάνει λόγο για δυσκολία εντοπισμού στοιχείων που θα μπορούσαν να ρίξουν φως στις συνθήκες μεταφοράς της στο νοσοκομείο. «Δεν κατέστη δυνατόν να εντοπιστεί ούτε καν το ασθενοφόρο που την οδήγησε, με μεγάλη καθυστέρηση, στο Νοσοκομείο “Ευαγγελισμός”, ώστε να δώσουν οι νοσηλευτές και τραυματιοφορείς πληροφορίες για την ακριβή θέση και κατάσταση στην οποία τη βρήκαν, τις οποίες μάλιστα αναμφίβολα θα θυμούνταν λόγω και της αναγνωρισιμότητας της αγαπημένης ηθοποιού. Δεν βρέθηκε, επίσης, ούτε το νυχτικό που φορούσε, ούτε βρέθηκαν αίματα πάνω στο χαλί. Ολα αυτά αποτελούν σοβαρότατες ενδείξεις για κακουργηματικές πράξεις σε βάρος της».
Επιπλέον, καταγγέλλει στην «Espresso» πως δεν βρέθηκαν κάποια από τα αντικείμενα της ηθοποιού στην απογραφή της περιουσίας της. «Δεν ευρέθησαν εντός της οικίας της ούτε χρηματικό ποσό ούτε τιμαλφή αντικείμενα ούτε κοσμήματα σημαντικής αξίας – και η αξία των κινητών που περιελήφθησαν στην απογραφή εκτιμήθηκε στο ποσό των 4.565 €, που είναι μηδαμινό, αφού, μεταξύ των αντικειμένων, υπήρχαν πολύτιμες εικόνες μεγάλης αξίας και πίνακες διάσημων ζωγράφων» αποκαλύπτει ο δικηγόρος.
Υστερα από υπομνήματα και αιτήματα προς τις αρμόδιες Αρχές, η υπόθεση ανατέθηκε στη Διεύθυνση Ανθρωποκτονιών της ΓΑΔΑ, ενώ εξετάστηκαν μάρτυρες στο πλαίσιο προκαταρκτικής εξέτασης. Η δικογραφία έχει πλέον διαβιβαστεί στην Εισαγγελία, η οποία θα κρίνει εάν θα ασκηθούν διώξεις ή αν θα διαταχθεί περαιτέρω έρευνα.
Ο δικηγόρος επισημαίνει ακόμα ότι οι φίλοι της ηθοποιού ζητούν πλήρη διαλεύκανση όλων των πτυχών της υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένης της ολοκλήρωσης της ιατροδικαστικής διερεύνησης, του ανοίγματος τραπεζικών λογαριασμών και της άρσης απορρήτου επικοινωνιών, όπου αυτό κριθεί απαραίτητο από τις Αρχές.
Η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη και το τελικό πόρισμα της Εισαγγελίας αναμένεται να ρίξει φως σε μια υπόθεση που εξακολουθεί να απασχολεί την κοινή γνώμη.
(Φωτογραφίες με αράχνη από τον Βαγγέλη Μασιά)