Δύσκολη μέρα για την οικογένεια της Μαρινέλλας.
Η κόρη της Τζωρτζίνα Σερπιέρη με τον σύζυγό της και τα παιδιά τους έφτασαν από νωρίς στη Μητρόπολη Αθηνών για να συνοδεύσουν τη σορό της Μαρινέλλας στο παρεκκλήσι όπου τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα. Η Τζωρτζίνα ήταν όλη η ζωή της Μαρινέλλας και τα εγγόνια της η μεγάλη της ευτυχία. Μαυροφορεμένοι και με δάκρυα στα μάτια έφτασαν στην εκκλησία για το τελευταίο αντίο στη μητέρα και γιαγιά τους.
«Το ωραιότερο πράγμα που έχω δει όλα αυτά τα χρόνια ήταν η γέννηση της κόρης μου, Τζωρτίνας. Ήταν στο “Αρεταίειο”, τον Ιούλιο του 1973.
Όταν μου την έβαλαν στο στήθος, αποκοιμήθηκα. Εκείνα ήταν από τα πιο αξέχαστα λεπτά της ζωής μου. Όταν γίνεσαι μάνα αρχίζουν να σε κατακλύζουν οι υπαρξιακές ανησυχίες. Η ζωή σου παίρνει μια άλλη τροπή. Ήμουν τόσο τολμηρή για την εποχή μου.
Να βλέπεις μια γυναίκα με την κοιλιά να τραγουδάει. Δεν έδωσα ποτέ καμία σημασία. Ζούσα για αυτό το παιδί και δεν με ενδιέφερε τίποτε. Ο κόσμος το ήξερε. Δεν βγήκα ποτέ να πω ποιος, πώς, τι. Ποτέ. Ήξερε ο κόσμος για μια σχέση που είχα. Δεν το έκρυψα, δεν μπήκα στο κουκούλι μου. Βγήκα και είπα “αυτή είμαι”.
Με δέχτηκε ο κόσμος έτσι ακριβώς όπως ήμουν, με αγάπησε πιο πολύ, μπορώ να πω. Θάρρος ήθελε.
Η κοινωνία τότε δεν μπορούσε να το δεχτεί. Θα μπορούσε να πει “σαν δεν ντρέπεται”. Ήθελε τόλμη. Ήμασταν δύο τότε που το τολμήσαμε. Εγώ και η Έλενα Ναθαναήλ», είχε πει στη lifo η Μαρινέλλα.