Από τη Μαρία Ανδρέου
Ο Στράτος Τζώρτζογλου αναζητεί στο Αγιον Ορος την «ανάσταση» της ψυχής του λίγο μετά και τη δημόσια παραδοχή του για το διαζύγιό του από τη Σοφία Μαριόλα, ύστερα από οκτώ χρόνια συμβίωσης!
Ο δημοφιλής ηθοποιός, που φέτος πρωταγωνιστεί στην σειρά εποχής της ΕΡΤ «Από ήλιο σε ήλιο» και στη θεατρική παράσταση «Βροχή τα βέλη» στο «Calderone Art Space» (μάλιστα θα βρεθεί πάλι στο σανίδι από τις 27 Απριλίου έως τις 30 Μαΐου), δέχτηκε να παραχωρήσει μια μεγάλη συνέντευξη, κατάθεση πίστης, έχοντας ήδη ξεκινήσει τη Μεγάλη Εβδομάδα το προσκυνηματικό οδοιπορικό του από το μοναστήρι της Παναγίας της Προυσσιώτισσας στο Καρπενήσι μέχρι την πολιτεία του Αθω!
Κύριε Τζώρτζογλου, πώς αποφασίσατε αυτό το προσκυνηματικό ταξίδι στο Αγιον Ορος το φετινό Πάσχα;
Η επίσκεψη στα μοναστήρια της Ελλάδας δεν είναι κάτι που ξεκινά αυτή την περίοδο. Τις κάνω εδώ και 25 χρόνια και όσοι με γνωρίζουν καλά ξέρουν τη βαθιά μου πίστη και τη δύναμη που αντλώ από τον Θεό. Το συνηθίζω πολλά χρόνια. Μάλιστα, όταν ήμουν στην Αμερική για να προχωρήσω επαγγελματικά την τέχνη μου στο θέατρο και στον κινηματογράφο, στο Λος Αντζελες, ταξίδεψα οκτώ ώρες με το αυτοκίνητο και πήγα στον γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας, σε αυτήν την ορθόδοξη πολιτεία, την Ιερά Μονή Αγίου Αντωνίου, την οποία έχτισε ο γέροντας, και πήρα την ευλογία του.
Πιστεύετε βαθιά. Δεν φοβάστε να κάνετε μια ομολογία πίστης μέσα σε αυτούς τους δυστοπικούς καιρούς;
Μα θα κρύψω την πίστη μου στον Χριστό; Εκείνος είναι η ζωή, η οδός και η αλήθεια. Για μένα όλα τα άλλα είναι πολύ φθαρτά, ύλη. Πρόσκαιρα, που περνούν σαν το νεράκι. Ο Χριστός είναι το κέντρο της ζωής μου και η βασική μου μέριμνα. Εδώ στο Αγιον Ορος θα επισκεφτώ τις Μονές Σίμωνος Πέτρας, Σταυρονικήτα, Βατοπαιδίου. Επίσης θα προσκυνήσω τη Μονή των Γερασιμαίων, που βρίσκεται στην αποκαλούμενη έρημο του Αγίου Ορους, αλλά και τη Μικρά Σκήτη της Αγίας Αννας κοντά στα Κατουνάκια, τη γνωστή ως Μικραγιάννα, που έχει σπουδαίους ψάλτες. Εκεί, στα Κατουνάκια, ζούσε ο Αγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, που απεβίωσε το 1998! Ενας φωτεινός ιερομόναχος με σπουδαία μοναστική προσφορά και ζωή στο Αγιον Ορος. Το Αγιον Ορος βγάζει μεγάλες πνευματικές μορφές. Θα επισκεφτώ μία από αυτές, λοιπόν, τον πατέρα Φιλήμονα, πολύ αγαπημένο μου και δίκαιο άνθρωπο. Επίσης θα συναντήσω τον γλυκύτατο πατέρα Ευθύμιο, που διακονεί στην Παναγούδα, στο κελάκι του λαοφιλούς Αγίου της Ορθοδοξίας μας, του Αγίου Παϊσίου.
Πού ευφραίνεται η ψυχή σας στο Αγιον Ορος;
Παντού. Αν το μάτι σου είναι κακό, θα δει ασχήμια στο Αγιον Ορος. Το βλέμμα το αγαθό δεν ψάχνει να κάνει κριτική. Η ψυχή μας τα βλέπει όμορφα και η ψυχή μας τα βλέπει άσχημα τα πράγματα. Σίγουρα η ψυχή μου αγάλλεται, όταν προσκυνώ την εικόνα της Παναγίας μας, το «Αξιον Εστί», στο Πρωτάτο, στις Καρυές, και την Παναγία την Πορταΐτισσα στην Ιερά Μονή Ιβήρων, μια εικόνα του Ευαγγελιστή Λουκά που έφτασε από τη Νίκαια της Μικράς Ασίας, από τη θάλασσα, όρθια.
Μέσα στον χρόνο πηγαίνετε και σε άλλα μοναστήρια ανά την Ελλάδα;
Βεβαίως, γιατί αυτό πηγάζει από μια ψυχική ανάγκη να έρθω πιο κοντά στον Θεό και χαίρομαι που και ο γιος μου ο Αλκιβιάδης πιστεύει πολύ στον Χριστό και σε όλους τους Αγίους μας. Από τα πιο αγαπημένα μου προσκυνήματα είναι στην Ιερά Μονή Οσίου Δαυίδ, στη βόρεια Εύβοια, εκεί όπου ασκήτεψε ο θαυματουργός Μικρασιάτης Αγιος και ηγούμενος της μονής, ο γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης, ο οποίος αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες του μοναχικού χώρου κατά τον 20ό αιώνα. Οταν πηγαίνω στην Εύβοια, θα περάσω πάντα και από την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Ρώσσου για να προσκυνήσω το λείψανό του, που μυροβλύζει. Είναι τόσο όμορφα εκεί, έχουν γίνει πολλά θαύματα από τον Αγιο Ιωάννη τον Ρώσσο. Πολύ ωραίο προσκύνημα και κοντινό είναι στο γυναικείο Μοναστήρι Παναγίας Ιεροσολυμίτισσας, στην Κορινθία. Επίσης στη Ρόδο έχει πολλά προσκυνήματα. Σκέφτομαι να πάω μετά το Πάσχα. Ενα πολύ όμορφο οδοιπορικό είναι στην Παναγία Σκιαδενή, που ξεκινά από το Σάββατο του Λαζάρου και τελειώνει την Κυριακή του Θωμά. Στη Ρόδο λατρεύω και το χωριό του Απόλλωνα στον λόφο του Προφήτη Ηλία, και έχω και τον πατέρα Ηλία να με περιμένει. Στην καρδιά μου όμως έχω και την Κρήτη για έναν ιδιαίτερο λόγο…
Ποιος είναι αυτός;
Εχω γνωρίσει από κοντά και έχω πάρει μάλιστα την ευλογία της από την Οσία γερόντισσα Γαλακτία Κανακάκη, που κοιμήθηκε το 2021.Η Οσία Γαλακτία ήταν χαρισματική ασκήτρια της Κρήτης και έζησε στην Πόμπια Μεσαράς. Η γερόντισσα ήταν γνωστή για την ελεημοσύνη της, την προσευχή, αγία μορφή για την Κρήτη. Πλήθος κόσμου την επισκεπτόταν για συμβουλές. Με τη γερόντισσα είχα στενές σχέσεις. Οταν πήγαινα να τη δω, μιλούσαμε μαζί για ώρα πάνω σε θρησκευτικά θέματα, τραγουδούσαμε. Πέθανε στο χωριό Κουσές της Κρήτης, με τον κόσμο να πενθεί πολύ για την απώλειά της. Ευχές όμως έχω πάρει και από έναν άλλον Αγιο, που είχα μεγάλη ευλογία να τον γνωρίσω, τον Αγιο Πορφύριο Καυσοκαλυβίτη, που κοιμήθηκε το 1992! Μεγάλη μορφή, που ίδρυσε το Ιερό Ησυχαστήριο Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στον Ωρωπό, στο Μήλεσι.
Στην Αθήνα, με τον φόρτο των γυρισμάτων και το θέατρο, εκκλησιάζεστε;
Καθημερινά πηγαίνω στο εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέα, στο Γηροκομείο Αθηνών. Εκεί εξομολογούμαι, εκκλησιάζομαι, μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η καθημερινή επαφή με τον πνευματικό μου, τον πατέρα Θεόδωρο.
Αυτή την αγάπη για τον Χριστό την έχετε από μικρό παιδί;
Ναι. Από μικρός ήμουν μέσα στην εκκλησία και θυμάμαι τον εαυτό μου να κρατά τα εξαπτέρυγα, τον Σταυρό τη Μεγάλη Παρασκευή, ως έφηβος μετά, αλλά και παλικάρι, πιο νέος να κρατάω με άλλους άνδρες τον Επιτάφιο του Κυρίου μας. Και τον Επιτάφιο μια χρονιά τον κρατήσαμε στην Αστόρια με τον γιο μου τον Αλκιβιάδη και αυτό μου έδωσε μεγάλη χαρά. Για μένα είναι μεγάλη ευλογία η καθημερινή επαφή με τα θεία. Μέσα από την επαφή με τον Χριστό αποκτάς διάκριση και η διάκριση είναι μεγάλη αρετή. Στη ζωή ό,τι και να περνάς, ακόμα και την πιο μεγάλη επαγγελματική και προσωπική δοκιμασία -και εγώ τα έχω ζήσει όλα αυτά- χρειάζεται υπομονή, ταπεινότητα και υπακοή, κι έτσι γίνονται θαύματα στη ζωή σου. Κάθε μέρα γίνονται θαύματα στη ζωή μας, «σημεία» τα λένε οι γέροντες στο Αγιον Ορος, αλλά δεν έχουμε τη διάκριση να τα δούμε. Οι άνθρωποι δεν πράττουν με την καρδιά, αλλά με το μυαλό. Και να σκεφτείς, όπως έλεγε και ο δάσκαλός μου στο θέατρο, ο Κάρολος Κουν, ότι τα θαύματα γίνονται, αρκεί να τα πιστεύουμε. Και όλοι έχουμε τον προσωπικό μας άγγελο δίπλα μας.
Κάθε Ανάσταση είναι μια ευκαιρία αναγέννησης;
Ναι. Είναι μια ευκαιρία αναγέννησης από τα πάθη μας, από το εγώ μας, από τις υλικές ανάγκες που έχουν επιβληθεί από το σύστημα. Κάθε Ανάσταση εμένα προσωπικά με κάνει πιο δυνατό, πιο ελεύθερο, νιώθω ότι μπορώ να καταφέρω τα πάντα, να κάνω μια νέα αρχή, καθώς κάτι στενάχωρο με την Ανάσταση εκπίπτει. Ο Χριστός με την Ανάστασή του νίκησε την αμαρτία, τον διάβολο, τον θάνατο. Με την Ανάσταση του Κυρίου μας πλέον υπάρχει Αιώνια Ζωή.
Από πού αντλείτε δύναμη στις δυσκολίες;
Από την προσευχή. Παίρνω τους Μικρούς και Μεγάλους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας και προσεύχομαι, κάνω παράκληση. Μπορεί να λέω και μια μικρή προσευχή, ακόμη και πάνω στη μηχανή μου, όπως το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» ή το «Παναγία Θεοτόκε, πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών». Κάθε ώρα και στιγμή μπορεί να προσεύχομαι. Αν και ο Χριστός και η Παναγία μας χαίρονται όταν προσευχόμαστε σε εκείνους με δικά μας λόγια.
Γιατί στους καλούς ανθρώπους έρχονται δοκιμασίες στη ζωή;
Για καλό μας είναι. Ο Θεός το επιτρέπει για να δυναμώσουμε. Είναι σαν τη γυμναστική, για να αντέχεις, να έχεις μια καλή φυσική κατάσταση, πρέπει να αγωνιστείς στο στάδιο της ζωής. Ετσι θα παραμείνεις όρθιος στο ύψος των περιστάσεων. Ο διάβολος την ώρα του αγώνα σού λέει ότι τζάμπα τα κάνεις όλα αυτά, για να αποτύχεις, να απελπιστείς, αλλά εσύ μην τον ακούσεις. Γιατί όλα στη ζωή είναι φθαρτά. Φεύγουν. Το μόνο που μένει είναι ο Χριστός.
Τι εύχεστε για αυτό το Πάσχα στον κόσμο;
Να βγάλουμε από τη ζωή μας την υπερηφάνεια. Μόνο έτσι θα ευτυχήσουμε. Και ο διάβολος έπεσε μαζί με τους δαίμονες από τον ουρανό λόγω της υπερηφάνειας και του εγωισμού τους. Πίστεψαν ότι έγιναν ίσα με τον Θεό. Ο εγωιστής και υπερήφανος άνθρωπος, που νομίζει ότι είναι κάτι σπουδαίο, προδίδει κάθε μέρα τον Χριστό, που είναι η απόλυτη ταπείνωση και το απέδειξε αυτό με τη Σταύρωση του. Γι’ αυτό μιλάμε για τον αμνό του Θεού. Μην προδώσουμε τον Χριστό, το φως. Και η κόλαση τι νομίζετε ότι είναι; Οι ψυχές όταν φύγουν από αυτόν τον κόσμο κάποιες πάνε στο φως και χαίρονται, και κάποιες καίγονται, γιατί δεν αντέχουν από το φως του Θεού. Εχετε δει τα εξαπτέρυγα στην εκκλησία; Οι άγγελοι αυτοί έχουν τα φτερά τους μπροστά στα μάτια τους, γιατί είναι δίπλα στο θεϊκό φως που τους τυφλώνει.
Εσείς συγχωρείτε;
Ναι. Οσο ζούμε πρέπει να πράττουμε με αγάπη και ό,τι και να μας κάνουν να συγχωρούμε. Ο χριστιανός δεν είναι δειλός, απλώς επειδή δεν μπορεί να συμβιβαστεί με το σκοτάδι, ταπεινώνει το εγώ του. Ο χριστιανός δεν φοβάται τίποτα.
Το κάνετε πάντα αυτό, να συγχωρείτε από μια κακή συμπεριφορά μέχρι και την προδοσία;
Ναι, αγαπώ απεριόριστα. Εχω λάβει μεγάλη δωρεά από τον Χριστό και δωρεά αγάπης δίνω στους συνανθρώπους μου. Ξέρετε, είχα την τιμή να δει την παράσταση στην οποία έπαιζα τον «Ηλίθιο» του Ντοστογιέφσκι ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Ενα κείμενο τόσο κοντά στη διδασκαλία του Χριστού, που μου έδωσε πολλά. Τότε μου είχε πει ο
Αρχιεπίσκοπος: «Κύριε Τζώρτζογλου, είστε ένας ντοστογιεφσκικός ηθοποιός». Θα έλεγα ότι είμαι ένας άνθρωπος που προσπαθεί να κάνει πράξη το «αγαπάτε αλλήλους».