Η τραγουδίστρια Πένυ Σκάρου, που έχασε το ένα πόδι της όταν ασυνείδητος οδηγός τη χτύπησε και την εγκατέλειψε αιμόφυρτη, ξεσπά
Οταν έγινε το τροχαίο,οι περισσότεροι, αντι να βοηθήσουν, με… φωτογράφιζαν
Το κατηγορώ της μούσας του Κορκολή για τους συναδέλφους της, όταν τη βλέπουν σε οντισιόν, και για όσους δεν σέβονται τα ΑμεΑ
ΑΠΟ ΤΟΝ
ΑΛΚΙΝΟΟ ΜΠΟΥΝΙΑ
«Δεν έχω ξεπεράσει το ότι ξύπνησα μια μέρα χωρίς πόδι και δεν πρόκειται να το ξεπεράσω ποτέ!» Η Πένυ Σκάρου, που πριν από τρία χρόνια έχασε το δεξί 
πόδι της ύστερα από τροχαίο με εγκατάλειψη στην οδό Πειραιώς, οδηγώντας το μηχανάκι της, μιλάει στην «Espresso» για τα σημερινά δεδομένα στη ζωή της.
Συναντήσαμε την τραγουδίστρια σ’ ένα καφέ, στο κέντρο της Αθήνας, και θαυμάσαμε τη ζωντάνια της, παρά το γεγονός ότι από το 2014 η ζωή της έχει αλλάξει δραματικά. Βγαίνοντας από το μικρό αυτοκίνητό της -στο πίσω μέρος του οποίου υπάρχει το σήμα των ΑμεΑ-, μας είπε με χιούμορ: «Εγώ είμαι η survivor, όχι αυτοί που βλέπουμε στην ομώνυμη τηλεοπτική εκπομπή!» Και δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε μαζί της, διαπιστώνοντας τη δύναμη με την οποία αντιμετωπίζει τις μεγάλες δυσκολίες που της προέκυψαν ύστερα από το ατύχημά της.
Σεμινάρια
«Να πω ότι δεν αντιμετωπίζω προβλήματα και δυσκολίες, φορώντας ένα τεχνητό πόδι, θα ήταν ψέμα. Μπορεί να με βλέπουν οι άλλοι να χαμογελώ και να περπατώ, αλλά μόνο η ψυχή μου το ξέρει τι έχω περάσει και περνάω» λέει πάντα με το χαμόγελο στα χείλη. «Βλέπει ο κόσμος μια κοπελίτσα που γελάει, τραγουδάει και περπατάει, και λέει “εντάξει, μωρέ, και τι έγινε;”. Το ότι είμαι αξιοπρεπής άνθρωπος -από μια οικογένεια που μου έχει μάθει τρόπους- και κρατάω κάποια προσχήματα και δεν κλαίγομαι δεν σημαίνει ότι όλα είναι ρόδινα. Η δύσκολη καθημερινότητα δεν με αφήνει να ξεχάσω ότι ζω με ένα πόδι» εξομολογείται και μας εξηγεί τα πρακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει.
«Πηγαίνω τακτικά στην Ολλανδία και κάνω σεμινάρια για το πώς μπορώ να κινούμαι άνετα με τεχνητό πόδι. Δηλαδή, πώς πρέπει να γυμνάζω το υπόλοιπο μέρος του ποδιού μου, στο οποίο φοράω το τεχνητό μέλος, γιατί, αν αδυνατίσει, θα πρέπει να μου κόψουν ένα κομμάτι, και άντε πάλι απ’ την αρχή… Οταν φοράω το τεχνητό πόδι πρέπει να μετράω επί ένα τέταρτο με ειδικό βαρίδι αν το έχω βάλει σωστά, για να μπορέσω έτσι να βάλω παπούτσι και να μην κουτσαίνω» λέει και, αφηγούμενη τις δυσκολίες, γρήγορα «γυρίζει» την κουβέντα, επιστρατεύοντας και πάλι το χιούμορ της.
«Τώρα μπορώ να φοράω ψηλό τακούνι μέχρι έξι πόντους. Επίσης, μου είναι δύσκολο να φορέσω μίνι, αλλά, επειδή είμαι και τρελή -με την καλή έννοια-, μπορεί και να το κάνω» αναφέρει γελώντας και συνεχίζει: «Θα έλεγα ακόμη ότι με ενοχλεί, από αισθητικής πλευράς, το ότι πρέπει να βγάζω το πόδι στην παραλία και να μπαίνω στη θάλασσα σαν αράχνη ή υποβασταζόμενη ή με πατερίτσα. Ακόμη δεν μπορώ να κάνω σκι, που έκανα παλιά. Σε ερωτικά θέματα συνεχίζω να έχω την απήχηση που είχα! Ισως γιατί όλο αυτό δεν το βιώνω ως loser, αλλά με αξιοπρέπεια και με το κεφάλι ψηλά».
«Με βρίζουν» 
Η κουβέντα μας πηγαίνει στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν στην Ελλάδα τα άτομα με αναπηρία, και τότε το χαμόγελο σβήνει από το πρόσωπό της. «Υφίσταμαι ρατσισμό σχεδόν καθημερινά! Ζούμε σε μια τριτοκοσμική χώρα! Λυπάμαι που το λέω, αλλά τα άτομα με αναπηρίες δεν έχουν θέση στην Ελλάδα… Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, αλλά δυστυχώς αυτή είναι η πλειονότητα των Ελλήνων. Το βλέπω στους δρόμους, όπου οδηγώ ένα μικρό αυτοκίνητο. Εχω αναπηρικό σήμα και μου κορνάρουν και με βρίζουν στον δρόμο γιατί δεν τρέχω» υποστηρίζει η Πένυ και προσθέτει ότι βιώνει ρατσισμό και στη δουλειά της. «Πήγα σε ένα μαγαζί για να δουλέψω και με ρώτησε υποτιμητικά ένας καλλιτέχνης: “Εσύ είσαι με το κομμένο πόδι;”».
Η τραγουδίστρια, που στην αρχή της πορείας της υπήρξε «μούσα» του Στέφανου Κορκολή, αποκαλύπτει ότι για να μπορέσει να αντεπεξέλθει οικονομικά έχει ζητήσει βοήθεια από σημαντικούς καλλιτέχνες.
«Το έκανα για να μπορέσω να επιβιώσω και να υπάρχω καλλιτεχνικά, και μου γύρισαν την πλάτη…» λέει, δίχως να τους κατονομάσει. Αξίζει να αναφέρουμε ότι, από τις εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν μετά το ατύχημά της, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για το τεχνητό μέλος, μαζεύτηκαν μόνο 14.000 ευρώ από τις 40.000 που χρειάζονταν.
Για καλή της τύχη, γνώρισε τον εισαγωγέα τεχνητών μελών στην Ελλάδα Αγγελο Χρονόπουλο και έκανε συμφωνία μαζί του να του δίνει τα χρήματα λίγα λίγα. Μάλιστα, εξομολογείται ότι την κατηγόρησαν πως εκμεταλλεύτηκε το πρόβλημά της για προβολή και δεν κρύβει ότι σκέφτεται να μετακομίσει στην Ολλανδία, όπου τα πράγματα είναι πιο εύκολα για τους ΑμεΑ.
Πρόσφατα έγινε πρέσβειρα του καινούργιου συλλόγου «Δώσε ζωή», που βοηθά παιδιά με αναπηρίες, ενώ αποκαλύπτει πως σκέφτεται σοβαρά να κάνει αποκαλυπτική φωτογράφιση με το τεχνητό πόδι, έτσι, για να στείλει το μήνυμά της προς πάσα κατεύθυνση.
«Διερχόμενοι με φωτογράφιζαν αιμόφυρτη και σμπαραλιασμένη
»Φέτος, στις 28 Ιουνίου, συμπληρώνονται τρία χρόνια από το ατύχημά της και η τραγουδίστρια θα το… γιορτάσει με τον τρόπο της: «Κάθε χρόνο γράφω κάποιες συμβουλές για τα νέα παιδιά που οδηγούν μηχανάκια στη ζούγκλα της Αθήνας και των μεγάλων ελληνικών πόλεων. Το φετινό μου μήνυμα είναι πιο σκληρό: “Παιδιά, πετάξτε τα μηχανάκια. Κι αν δεν μπορείτε να το κάνετε, να φοράτε ακριβό -και όχι της πλάκας, όπως εγώ- κράνος, που θα σας προστατεύει πραγματικά”».
Και μας αφηγείται ότι φέτος την πλησίασε ένας νεαρός που την περιέθαλψε την ώρα του ατυχήματος, μαζί με έναν άγνωστο γεράκο, τον οποίο η ίδια αποκαλεί «φύλακα άγγελό» της. «Ο νεαρός αυτός και ο γεράκος με κρατούσαν στο έδαφος για να μην κουνιέμαι επί 40 λεπτά, μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο να με πάρει. Τον ρώτησα τι έκανα και μου είπε ότι φώναζα “πονάω”, ενώ και κάποιοι διερχόμενοι, που σταματούσαν για να δουν τι συνέβη, με φωτογράφιζαν αιμόφυρτη και σμπαραλιασμένη» λέει απογοητευμένη και συνεχίζει: «Είναι η παιδεία του Ελληνα, που λέγαμε πιο πριν… Οσο για τον παππούλη που ήταν εκεί, πιστεύω ότι ήταν κάποιος άγιος. Ο άγγελός μου εμφανίστηκε από πάνω μου για να μην πεθάνω».
