Κατάλληλη για την υπερτροφία και για δοκιμές των επιστημόνων
Χιλιάδες μικροσκοπικές καρδιές από ανθρώπινα βλαστοκύτταρα, που θα χρησιμοποιηθούν για ιατρικές έρευνες και τη δοκιμή καινούργιων φαρμάκων, ανέπτυξαν επιστήμονες στη Σκοτία.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Abertay ανέπτυξαν «μινιατούρες» της ανθρώπινης καρδιάς, με σκοπό να βρουν νέες θεραπείες για διάφορα καρδιολογικά προβλήματα, αλλά κυρίως για την υπερτροφία της καρδιάς, κατά την οποία το μυοκάρδιο γίνεται πιο παχύ, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να στείλει αίμα στο σώμα.
Καθεμία από τις μικροσκοπικές καρδιές χτυπά με τον δικό της ρυθμό, παρουσιάζοντας 30 χτύπους το λεπτό κατά μέσο όρο, ενώ η διάμετρός τους δεν ξεπερνά το ένα χιλιοστό. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι ήδη έτοιμες να χρησιμοποιηθούν σε διάφορες έρευνες, ωστόσο υποβάλλονται σε επεξεργασία με ειδικές ουσίες προκειμένου να γίνουν υπερτροφικές και να μελετηθεί η συγκεκριμένη πάθηση, καθώς και τα καινούργια φάρμακα για την αντιμετώπισή της.
Η καινοτομία παρουσιάστηκε στο Παγκόσμιο Συνέδριο Βιοτεχνολογίας, που πραγματοποιείται αυτές τις μέρες στη Βαλένθια, όπου οι επιστήμονες τόνισαν ότι στις μικροσκοπικές καρδιές θα δοκιμαστούν νέα φάρμακα, που θα είναι πιο ασφαλή για τον ανθρώπινο οργανισμό και θα δρουν τόσο θεραπευτικά όσο και προληπτικά.
Μάλιστα, οι επιστήμονες διευκρίνισαν ότι δεν είναι η πρώτη φορά που αναπτύσσονται τεχνητές ανθρώπινες καρδιές, αλλά είναι η πρώτη φορά που δημιουργούνται και τροποποιούνται ώστε να αποκτήσουν μια συγκεκριμένη ασθένεια. Οπως είπε ο καθηγητής Nikolai Zhelev, η καρδιακή υπερτροφία μπορεί να είναι κληρονομική, ενώ συχνά προκαλείται από ασθένειες όπως ο διαβήτης. «Πλέον μπορούμε να κάνουμε ελέγχους σε χίλιες ανθρώπινες καρδιές ταυτόχρονα στο ίδιο πείραμα και να δοκιμάσουμε μεγαλύτερες ποσότητες φαρμάκων, κάτι που δεν μπορούμε να κάνουμε στις δοκιμές που γίνονται σε ζώα. Σε κάποιους ανθρώπους ο μη φυσιολογικός καρδιακός ρυθμός μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνος, ενώ αποτελεί την πιο συνηθισμένη αιτία αιφνίδιου θανάτου στα άτομα νεαρής ηλικίας» είπε, συμπληρώνοντας ότι σήμερα υπάρχουν φάρμακα που ελέγχουν τα συμπτώματα, αλλά ουσιαστικά δεν θεραπεύουν το πρόβλημα.
