Με αφορμή την αποκάλυψη πως πατέρας… παράτησε την περασμένη Παρασκευή σε Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών Με Ειδικές Ανάγκες (ΚΔΑΠ ΜΕΑ) στην Πάτρα τον 17χρονο γιο του που είναι στο φάσμα του αυτισμού, αδιαφορώντας για την τύχη του, για να το παραλάβει τελικά έπειτα από ώρες η γιαγιά του παιδιού, έρχεται στην επιφάνεια ένα θέμα που όλοι γνωρίζουμε αλλά ελάχιστοι τολμούν να «αγγίξουν»: οι «ακατάλληλοι γονείς».

Η λέξη «γονέας» δεν έχει διαχωριστική γραμμή σε γονέας παιδιού με αναπηρία ή γονέας τυπικού παιδιού. Δυστυχώς για τα παιδιά που ζουν με γονείς που δεν έχουν αγαπήσει τον ρόλο τους στην Ελλάδα του 2025, υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι που πολύ κακώς τους ονομάζουμε γονείς γιατί απλώς έφεραν ένα παιδί στη ζωή. Στην ευρωπαϊκή Ελλάδα τα παιδιά μπαίνουν κάποιες φορές σε τριτοτέταρτη μοίρα.

Έτσι, πολύ συχνά στο Πανελλαδικό Υποστηρικτικό & Κοινωνικό Δίκτυο 4ΑΜΕΑ έχουν φτάσει αναφορές-καταγγελίες για συμπεριφορές ανθρώπων που έφεραν παιδιά με αναπηρία στη ζωή αλλά δεν μπορούν να τα φροντίσουν όπως αρμόζει σε ένα παιδί, ούτε καν στα πιο απλά θέματα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Κέντρου Ειδικών θεραπειών της Καλλιθέας, που είχε συγκλονίσει πριν από λίγα χρόνια την κοινή γνώμη και που η 4ΑΜΕΑ είχε δεχτεί δεκάδες καταγγελίες από γονείς που πήγαιναν εκεί τα παιδιά τους, για τις απαράδεκτες συνθήκες λειτουργίας του αλλά και για τις φορές που πολλά παιδιά είχαν φύγει από το κέντρο.

Όπως αποκάλυψε η στήλη της 4ΑΜΕΑ στην «Espresso», αν και ήταν δηλωμένο ως κέντρο ειδικών θεραπειών παρανόμως λειτουργούσε ως ΚΔΑΠ ΜΕΑ και διέθετε ελάχιστο προσωπικό για να επιβλέπει και να φροντίζει τα παιδιά. Κραυγαλέο ήταν το περιστατικό με 11χρονο που… ακροβατούσε στο περβάζι του τρίτου ορόφου του κτιρίου! Οταν έγινε έλεγχος έπειτα από προσπάθειες ετών της 4ΑΜΕΑ από την Περιφέρεια Νοτίου Τομέα Αττικής, τότε μόνο έκλεισε το κέντρο.

Όμως αυτό που κανένας ποτέ δεν έμαθε είναι πως η ίδια η μητέρα του 11χρονου την επόμενη ημέρα από τον έλεγχο των ανθρώπων της Περιφέρειας είχε ξαναστείλει το παιδί της στο ίδιο κέντρο όπου παραλίγο να σκοτωθεί ο μικρός. Μάλιστα, όταν ρωτήθηκε σχετικά η μητέρα… χαριτολόγησε, λέγοντας ότι είχε δώσει στο παιδί της το όνομα Spiderman!
Ευτυχώς, παρενέβη ο εν διαστάσει σύζυγος και πατέρας του παιδιού και της επέβαλε την αλλαγή της δομής υγείας του παιδιού τους.

Μοιραία ημέρα

Μια δεύτερη σοβαρή περίπτωση αμέλειας γονέων που είχε τραγική κατάληξη δίχως ποτέ οι γονείς να κατηγορηθούν για αμέλεια ήταν όταν ο 16χρονος γιος μιας ευυπόληπτης αστικής οικογένειας που πήγαινε σε Ειδικό Γυμνάσιο της Αττικής έχασε τη ζωή του από κατάποση χαρτιών.

Το πρωί της μοιραίας ημέρας του θανάτου του το παιδί είχε φάει -καθ’ ομολογία των γονέων- ένα ολόκληρο χαρτί κουζίνας. Ομως η μητέρα έστειλε το παιδί στο σχολείο, γιατί ο μικρός συνήθιζε να τρώει χαρτιά και οι γονείς το θεωρούσαν «φυσιολογικό»… Ετσι, μια ημέρα έφραξαν οι αναπνευστικές οδοί του παιδιού και κατέληξε μέσα στο σχολείο του! Η υπόθεση πέρασε στα «ψιλά», καθώς το παιδί είχε αυτισμό και… «συμβαίνουν» αυτά στην αναπηρία…

Η αλήθεια είναι πως δεν θα συνέβαινε, αν οι γονείς είχαν επιστήσει την προσοχή των εκπαιδευτικών ή αν οι ίδιοι πρόσεχαν το παιδί. Τραγική ειρωνεία αποτελεί το γεγονός ότι ο ένας γονέας είναι γιατρός. Αν μη τι άλλο, θα έπρεπε να γνωρίζει ή έστω να ρωτήσει για την ενδεδειγμένη αντιμετώπιση του παιδιού του.

Ένα τρίτο φρικιαστικό περιστατικό παραμέλησης παιδιού με αναπηρία συνέβη στην περιοχή του Πειραιά. Όπως ενημερώθηκε η 4ΑΜΕΑ, μητέρα, χήρα, με όμορφη κόρη ΑμεΑ στην εφηβεία, καθημερινά γύριζε με το κορίτσι αγκαζέ όλο τον Πειραιά καταλήγοντας στην Ιχθυόσκαλα Κερατσινίου.

Εκεί η μικρούλα ήξερε πως πρέπει να «βοηθήσει» τη χήρα μητέρα της, υποχωρώντας στις ορέξεις διεστραμμένων παιδεραστών που μπορούσαν να της προσφέρουν ό,τι είχε συμφωνήσει η «μητέρα» της! Κάποιοι το υποψιάζονταν, κάποιοι άλλοι γνώριζαν ακόμα και το αντίτιμο, και το παιδί υπέφερε από τον κάθε ανώμαλο που εκτόνωνε πάνω στο κορμάκι του τις αρρωστημένες ορέξεις του. Ωστόσο, κανένας δεν βρήκε ποτέ αποδείξεις, κανένας δεν μίλησε. Η υπόθεση έμεινε στο σκοτάδι…

Δεν την κατήγγειλε

Η μικρή, που είναι εξαρτημένη από τη «μητέρα» της, δεν την κατήγγειλε. Βλέπετε, τα ΑμεΑ δεν μπορούν να μιλήσουν μόνα τους, χωρίς βοήθεια ειδικού. Πόσο μάλλον να καταγγείλουν τη γυναίκα που τους έφερε στη ζωή…
Ενα τέταρτο περιστατικό σημειώθηκε το καλοκαίρι του 2024, όταν γυναίκα βγήκε στο μπαλκόνι του διαμερίσματός της στον τρίτο όροφο πολυκατοικίας που απέναντι έχει πάρκο.

Σε δημόσιο πάρκο

Η γυναίκα είχε βγει στο μπαλκόνι για να δει στο πάρκο τον γιο της που έκανε ποδήλατο. Εκεί είδε παρκαρισμένο ένα φορτηγό αυτοκίνητο. Ξαφνικά έφυγε το φορτηγό και διέκρινε έναν ηλικιωμένο με κατεβασμένα παντελόνια και μία ενήλικη κοπέλα ΑμεΑ, με νοητική υστέρηση, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, να συνουσιάζονται δημόσια στις 7.30 το απόγευμα πίσω από το σταθμευμένο μέχρι εκείνη την ώρα φορτηγό και μπροστά σε δημόσιο πάρκο όπου έπαιζαν παιδιά.

Ειδοποιήθηκε η Αστυνομία και πήγε η μητέρα της κοπέλας στο αστυνομικό τμήμα. Η απάντησή της ήταν τουλάχιστον εξωφρενική: «Τι να κάνω εγώ, κύριε αστυνόμε, είναι ΑμεΑ και θέλει να κάνει σεξ συνέχεια».

Την επόμενη κιόλας ημέρα η κοπέλα βρισκόταν στο ίδιο σημείο γιατί έπρεπε να φέρει «φαγητό» στο σπίτι, όπως εκμυστηρεύτηκε στη γειτόνισσα που ήθελε να τη βοηθήσει.
Σε όλα αυτά υπάρχει ακόμα μία, χειρότερη, αντιμετώπιση σε δύο ΑμεΑ αδερφάκια πριν από χρόνια, και πάλι σε γειτονιά του Πειραιά.

Αδέλφια, αγόρι και κορίτσι, με νοητική υστέρηση, δίχως γονείς, ζούσαν με τον παππού τους, ο οποίος ήταν μανιακός χαρτοπαίκτης στα καφενεία.
Σύμφωνα με καταγγελία που είχε διαδοθεί από στόμα σε στόμα, ο παππούς έβαζε τα δύο παιδιά να «ξαλαφρώνουν» τους παιδόφιλους φίλους του για να εξοφλεί τα «χρέη» του στα χαρτιά!

Η υπόθεση «θάφτηκε», ενώ τα παιδιά ήταν καταδικασμένα να «εξυπηρετούν» τον παππού που τα βασάνιζε καθημερινά και τους έπαιρνε και τα «προνοιακά» επιδόματά τους.