«Τι να πω για τον Κώστα… Χρόνια φιλίας και άπειρες κοινές αναμνήσεις μάς συνδέουν. Ανοιχτόκαρδος, πάντα γελαστός, εργατικός, γλεντζές, δοτικός φίλος. Του εύχομαι να είναι πάντα έτσι και να χαίρεται κάθε στιγμή με την όμορφη, μεγάλη οικογένειά του και τους φίλους του».
Από τον Δημήτρη Λυμπερόπουλο
Με αυτά τα λίγα, αλλά συγκινητικά λόγια αγάπης «σκιαγραφεί» η Μαριάννα Λάτση τον καλό της φίλο Κώστα Καίσαρη στην πολυτελή έκδοση «Kessaris – Ένα ρουμπίνι στο μέρος της καρδιάς», την οποία ο ίδιος αφιερώνει στα πέντε παιδιά του και στα δέκα εγγόνια του, αλλά και στη γυναίκα της ζωής του, στη Χριστιάνα του, «για όλα τα ανεκτίμητα που μου έχει προσφέρει», όπως ο ίδιος γράφει στο εισαγωγικό του σημείωμα για τη γυναίκα της ζωής του, Χριστιάνα Ροδοπούλου, την οποία παντρεύτηκε το 1988, με κουμπάρο τον αείμνηστο Θεόδωρο Βαρδινογιάννη και τη σύζυγό του, Σάσα Βαρδινογιάννη.
Στην αυτοβιογραφία του (η «Espresso» πρώτη σάς παρουσιάζει το παζλ των αναμνήσεων του επιχειρηματία) ο Γιάννης Σάρρας, πρώην γαμπρός του Καίσαρη (ο Καίσαρης στον πρώτο γάμο του, το 1969, είχε παντρευτεί την Καίτη Σάρρα), τον σκιαγραφεί ως εξής: «Τον ξέρω 58 χρόνια! Από τότε που ξεκίνησε τη δουλειά του από ένα μικρό γραφείο, στο πατάρι της οδού Περικλέους, όπου έμπαινες σχεδόν σκυφτός. Τον θυμάμαι πάντα να τρέχει, να δουλεύει πάρα πολύ, γελαστό, μεγάλο πειραχτήρι και με φοβερή αδυναμία στο γυναικείο φύλο… Ίσως είναι κι ο λόγος που ασχολήθηκε με το γυναικείο κόσμημα. Πάντα δοτικός, πρόθυμος να εξυπηρετήσει και να σου βρει λύση για ό,τι τού ζητήσεις. Αγαπητός απ’ όλους και ιδιαίτερα ανοιχτοχέρης. Άρχοντας και χουβαρντάς. Ενημερωνόταν και ψαχνόταν για όλα, πάντα πολύ μπροστά από τους ανταγωνιστές του, με ποιότητα, φινέτσα και πολύ καλό γούστο, καταξιώθηκε ως ο κορυφαίος στον χώρο του κοσμήματος. Του αρέσει πολύ η αναγνωρισιμότητα και δυσανασχετεί, όταν κάποιος δεν τον αναγνωρίζει αμέσως, κάτι βέβαια που, ομολογουμένως, συμβαίνει πολύ σπάνια. Το υπερβολικό του χιούμορ δεν παλεύεται. Ένα από τα λίγα κακά του είναι ότι είναι Παναθηναϊκός, ενώ εγώ Ολυμπιακός. Ένας ιδιαίτερος άνθρωπος στη ζωή μου, που μας συνέδεσαν και συνδέουν πολλά… με τα χρόνια περισσότερα καλά και λίγα ξεχασμένα κακά».
Πράγματι, αυτός είναι ο Καίσαρης, ο δευτερότοκος γιος της Όλγας Βουράκη, του ιστορικού οίκου κοσμημάτων -που, κατά πολλούς, ο Καίσαρης ξεπέρασε-, και του ονομαστού δερματολόγου της εποχής Βασίλη Καίσαρη! Καρπός ενός έρωτα που αντιστάθηκε στις πατρικές αξιώσεις, με τα πρώτα χρόνια της ζωής του να χαράσσουν ο πόλεμος και η καταστροφή.
Μεγαλωμένος σε αστικό περιβάλλον στο κέντρο της Αθήνας, με εικόνες και βιώματα από ένα ετερόκλητο περιβάλλον, ο χαρακτήρας του σμιλεύτηκε τόσο από τις καταβολές και την οικογένειά του όσο και από τον κόσμο γύρω του, φανερώνοντας από νωρίς το ταλέντο του και το κληρονομικό χάρισμά του.
Σε ηλικία 23 ετών αρραβωνιάστηκε τη Χριστίνα Κυδωνιέως, κόρη βιομηχάνων, χωρίς να ανέβει όμως τα σκαλιά της εκκλησίας… Υπήρξε για τέσσερις ημέρες τραπεζικός υπάλληλος! Έδωσε όμως ένα «χαστούκι» και απολύθηκε!
Ο ίδιος αρνήθηκε να του ανοίξει ανθοπωλείο ο πατέρας του. Έτσι, ο θείος του Άγγελος Βουράκης (ο ξακουστός αδαμαντοποιός των ανακτόρων) τον παίρνει μαζί του στη δουλειά και ο Κωστάκης «απογειώνεται».
Με εξετάσεις πέρασε στην Εθνική Τράπεζα και βρέθηκε στον γκισέ του συναλλάγματος, στο υποκατάστημα της Σταδίου. Μέσα σε τέσσερις ημέρες δήλωσε παραίτηση, έπειτα από ένα επεισόδιο με τον προϊστάμενό του.
Ο ίδιος ο Καίσαρης αναφέρει στο βιβλίο του: «Χωρίς να με ευχαριστεί η δουλειά, προσπάθησα να ανταποκριθώ με ευσυνειδησία. Κάποια στιγμή, από τη δεύτερη ημέρα, αισθάνθηκα τον προϊστάμενό μου πάνω από το κεφάλι μου, να μου κάνει με αυστηρό τόνο παρατηρήσεις για τον γραφικό μου χαρακτήρα. Τις επόμενες ημέρες έφθανε στο σημείο να με σκουντάει λέγοντάς μου: “Να τα διορθώσεις όλα. Eως εδώ!” Προσβεβλημένος καθώς ήμουν, δεν συγκρατήθηκα. Σηκώθηκα πάνω και τον χαστούκισα… Παραιτήθηκα και έφυγα!»
Κάπως έτσι αρχίζει το ταξίδι του στον χώρο του κοσμήματος, ενώ το άστρο της επιτυχίας του ανατέλλει. Μετά την τράπεζα, ο πατέρας του τον ρωτά αν θέλει να του ανοίξει ανθοπωλείο. «Ούτε να το ακούσω. Δεν ήμουν για λουλούδια» γράφει ο ίδιος στο βιβλίο του.
Τότε ο πατέρας του τον πηγαίνει στον θείο του Άγγελο Βουράκης, τον ξακουστό αδαμαντοποιό της εποχής, και με κεφάλαιο 700.000 δραχμών, που καταθέτει ο ιατρός πατέρας του Βασίλης Καίσαρης, παίρνει το 10% στην εταιρία χονδρικής και πώλησης κοσμημάτων.
Δεν είχαν περάσει ούτε δύο χρόνια από την έναρξη της συνεργασίας του με τον θείο του, όταν ο Καίσαρης του ανακοινώνει την απόφασή του να αποχωρίσει. Έμαθε, γνώρισε και κατέληξε: αυτός ήταν ο χώρος που του ταίριαζε, αυτός ήταν ο χώρος που υπήρχε θέση για τη δική του επιχείρηση. Ο διορατικός, προφητικός, τολμηρός, επίμονος και φιλόδοξος Κώστας Καίσαρης τα κατάφερε με το παραπάνω, όπως τελικά αποδείχτηκε…
Στο πολυσέλιδο βιβλίο του, που καλύπτει τη συναρπαστική ιστορία ζωής ενός «διακεκριμένου από τη μεγάλη σχολή των χρυσοχόων της παλιάς εποχής», ο πιο διάσημος και κοσμικός -ομολογουμένως- μπιζουτιέ της Αθήνας, ο άνθρωπος που τους ξέρει όλους και τα έχει δει όλα στη ζωή του, αλλά δεν εκθέτει ποτέ πρόσωπα -ούτε φίλους ούτε εχθρούς- και λέει κάθε φορά «όσα πρέπει», ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του, με αφορμή τη συμπλήρωση εξήντα χρόνων δημιουργικής πορείας στους κλάδους της κοσμηματοποιίας και της ωρολογοποιίας.
Αναμνήσεις που τις προσφέρει σε φίλους (καθώς η πολυτελής έκδοση δεν πωλείται) και οι οποίες «ντύνονται» από ανέκδοτες φωτογραφίες με προσωπικότητες ακόμη και του διεθνούς τζετ σετ, που υπήρξαν πελάτες του!
Πέρα από τα σημειώματα που έγραψαν για εκείνον φίλοι του Καίσαρη φωτίζοντας πτυχές του χαρακτήρα του εκ των έσω, ξετυλίγεται η 80χρονη και πλέον διαδρομή της ζωής του: από τις καταβολές και τα παιδικά του χρόνια έως την είσοδό του στον κόσμο του κοσμήματος· από τη δημιουργία του πρώτου καταστήματός του, στην Ερμού, έως τις συνεργασίες του με διεθνούς κύρους οίκους και την εξελικτική πορεία του προς τη διεύρυνση και την ανάπτυξη, οδηγώντας τον όμιλο στις κορυφαίες θέσεις του χώρου.
Ακολουθούν οι άλλες πολυσχιδείς, συλλογικές και κοινωνικές δραστηριότητες του Καίσαρη, καθώς και οι διακρίσεις του.
Ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο αφιερώνεται αποκλειστικά στα «πολύτιμα πετράδια» της ζωής του, όπως τα αποκαλεί, στην οικογένειά του. Ξεχωριστές ενότητες αφιερώνονται στους ανθρώπους που συναναστράφηκε επαγγελματικά και προσωπικά αναπτύσσοντας ισχυρούς δεσμούς φιλίας, ενώ το βιβλίο διανθίζεται με προσωπικές στιγμές από ταξίδια του έως τα πέρατα του κόσμου.
Ως προς τον τίτλο που επιλέχθηκε γι’ αυτό το πολυσέλιδο λεύκωμα, η συγγραφέας και ιστορικός Γεωργία Μ. Πανσεληνά σημειώνει: «Αγαπημένη του πέτρα είναι το ακατέργαστο ρουμπίνι· γιατί, όπως λέει ο ίδιος, είναι “πολύτιμο, χωρίς να φαντάζει”. Χάρισμα ενός Κινέζου εμπόρου πολύτιμων λίθων, δεν το αποχωρίζεται ποτέ. Πράγματι, έχει θαυμάσια λάμψη και υπέροχο χρώμα, μαγνητίζοντας το βλέμμα. Το ίδιο και ο Κώστας Καίσαρης, με το ακατέργαστο ρουμπίνι -που έδωσε και τον τίτλο στο βιβλίο αυτό- να ακουμπά στο μέρος της καρδιάς του και… της καρδιάς μας».
