❱❱ Ποιον εξυπηρετεί η ιδιαίτερη κατηγορία των επικουρικών γιατρών του ΕΣΥ
Επικουρικός γιατρός: ένας θεσμός που έχει δημιουργήσει μια στρατιά από λειτουργούς του Ιπποκράτη-ομήρους, οι οποίοι παίζουν τον ρόλο του «μπαλαντέρ» για να καλύψουν κάποιες εκατοντάδες θέσεις από τις περίπου 6.000 ελλείψεις σε ιατρικό προσωπικό, που υπάρχουν στα δημόσια νοσοκομεία και στις υγειονομικές δομές.
Ενα επιστημονικό προσωπικό υψηλά καταρτισμένο, που προσλαμβάνεται με συμβάσεις ενός, δύο έως τριών ετών, οι οποίες ανανεώνονται ή δεν ανανεώνονται. Εκτός από την εργασιακή ανασφάλεια, οι επικουρικοί γιατροί δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους συναδέλφους τους. Αυτό σημαίνει ότι δεν δικαιούνται εκπαιδευτική άδεια, δεν έχουν τις ίδιες κανονικές άδειες, δεν παίρνουν χρονοεπίδοματα.
Ποιον, λοιπόν, βολεύει αυτή η ιδιαίτερη κατηγορία υψηλά εξειδικευμένου επιστημονικού προσωπικού, που δεν έχει τα ίδια εργασιακά δικαιώματα, όπως οι μόνιμοι νοσοκομειακοί γιατροί; Η απάντηση που δίνουν οι ίδιοι οι γιατροί -επικουρικοί και μόνιμοι- είναι ότι αυτή η «μεσοβέζικη» κατάσταση βολεύει ένα χρεοκοπημένο κράτος, που δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει μόνιμες προσλήψεις και να ενισχύσει το ΕΣΥ.
Οι μαρτυρίες
Για να αναλύσουμε το φαινόμενο «επικουρικός γιατρός» χρειαστήκαμε τη βοήθεια μιας παθολόγου και μιας καρδιολόγου από δύο μεγάλα νοσοκομεία της Αττικής, που επιθυμούν να κρατήσουν την ανωνυμία τους. Και οι δύο εργάζονται ως επικουρικοί τα τελευταία πολλά χρόνια, με μεγάλα διαστήματα ανεργίας.
«Μετά το εννιάμηνο, τι;» αναρωτιούνται και οι δύο, που μόλις πρόσφατα ανανεώθηκε η σύμβασή τους έως το τέλος του 2019. Να σημειωθεί ότι ο θεσμός αυτός καθιερώθηκε πριν από 15 χρόνια, με σκοπό την κάλυψη έκτακτων και επειγουσών αναγκών σε δυσπρόσιτες και νησιωτικές περιοχές, με κάλυψη των θέσεων κατά προτεραιότητα από νέους, άνεργους γιατρούς έως πέντε έτη μετά την απόκτηση του τίτλου ειδικότητας. Από το 2007 έγινε δυνατό οι επικουρικοί γιατροί να διορίζονται και σε νοσοκομεία της Αττικής και της Θεσσαλονίκης, ενώ από το 2015 ο θεσμός του επικουρικού διευρύνθηκε ακόμα περισσότερο σε όσους έχουν αποκτήσει τίτλο ειδικότητας την τελευταία δεκαετία.
«Οι επικουρικοί γιατροί υπογράφουν συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου. Οι κενές οργανικές θέσεις ειδικευμένων γιατρών φτάνουν τις 6.000. Ενδεχομένως, όμως, οι πραγματικές ανάγκες να είναι πολλαπλάσιες, και αυτό το βλέπουμε κυρίως από την άνοιξη έως τον Σεπτέμβριο – Οκτώβριο, που, λόγω του τουρισμού, ο πληθυσμός αυξάνεται, μαζί και οι υγειονομικές ανάγκες. Αντί, λοιπόν, να γίνουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, καλύπτονται οι μόνιμες και διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες των νοσοκομείων με προσωπικό το οποίο προοριζόταν -υποτίθεται- για την κάλυψη έκτακτων αναγκών» αναφέρουν.
