❱❱ Προειδοποιητικά συμπτώματα που μπορεί να είναι σημάδια σοβαρότερων παθήσεωνΑισθάνεστε κουρασμένοι, αδύναμοι και έχετε ταχυκαρδία, κρύα πόδια και χέρια; Τότε ίσως πρέπει να «ακούσετε» το σώμα σας και τα μηνύματα που σας στέλνει και να επισκεφθείτε άμεσα τον γιατρό σας, καθώς τα παραπάνω είναι από τα πρώτα συμπτώματα αναιμίας, που μπορεί να είναι κάτι παροδικό, αλλά ίσως να κρύβει και σοβαρές ασθένειες οι οποίες χρειάζονται άμεσα παρακολούθηση.
Η αναιμία είναι μια συχνή κλινική κατάσταση, η οποία προκαλείται από επίκτητες ή κληρονομικές ανωμαλίες των ερυθροκυττάρων ή των μητρικών τους κυττάρων, ενώ είναι δυνατό να αποτελεί και εκδήλωση μη αιματολογικών διαταραχών.
Με την αναιμία πέφτει η τιμή της αιμοσφαιρίνης ή του αιματοκρίτη κάτω από τα επίπεδα που θεωρούνται φυσιολογικά και βρίσκονται σε ανεπάρκεια τα ερυθρά αιμοσφαίρια, τα οποία μεταφέρουν την απαραίτητη ποσότητα οξυγόνου στους ιστούς του σώματος. Τότε μπορεί να προκληθούν στον ασθενή διάφορα συμπτώματα, όπως αδυναμία και αίσθημα κόπωσης.
O μηχανισμός ανάπτυξης
Ο αιματολόγος Γιώργος Στεφάνου εξηγεί στην «Espresso» τον μηχανισμό ανάπτυξης της αναιμίας. Σύμφωνα με τον κ. Στεφάνου, ο χρόνος επιβίωσης των ερυθροκυττάρων είναι περίπου 120 ημέρες.
Σε ένα υγιές άτομο περίπου 1% από τα γηρασμένα ερυθροκύτταρα που κυκλοφορούν καταστρέφονται καθημερινά και ο μυελός των οστών φυσιολογικά συνεχίζει την παραγωγή τους, ώστε να αποδίδει στην περιφέρεια ώριμα υγιή ερυθροκύτταρα και να αναπληρώνεται με αυτόν τον τρόπο η φυσιολογική απώλεια.
Η παραγωγή των ώριμων ερυθροκυττάρων, σημειώνει ο κ. Στεφάνου, απαιτεί τη διέγερσή της από την ερυθροποιητίνη και την εξασφάλιση θρεπτικών παραγόντων (σίδηρος, βιταμίνη Β12, φυλλικό οξύ).
Με τον τρόπο αυτόν επιτυγχάνονται σταθερά επίπεδα αιματοκρίτη και αιμοσφαιρίνης, εφόσον βέβαια υπάρχει ισορροπία μεταξύ παραγωγής και καταστροφής των ερυθροκυττάρων. Οπως αναφέρει ο αιματολόγος, όταν διαταράσσεται αυτή η ισορροπία, αναπτύσσεται αναιμία.
Υπάρχουν πολλές μορφές αναιμίας. Μπορεί να είναι είτε μια προσωρινή διαταραχή είτε μια πιο μακροπρόθεσμη και να συνοδεύεται από ήπια ή πιο έντονα συμπτώματα. Σε κάθε περίπτωση ο ασθενής πρέπει να απευθυνθεί σε γιατρό άμεσα, καθώς η αναιμία μπορεί να είναι προειδοποιητικό σημάδι μιας σοβαρής ασθένειας.
Σύμφωνα με τον κ. Στεφάνου, τα είδη της αναιμίας ταξινομούνται με βάση την κινητική των ερυθροκυττάρων. Οι αναιμίες που καταγράφονται συχνά λόγω ελαττωμένης παραγωγής ερυθροκυττάρων είναι η σιδηροπενική αναιμία (από την οποία πάσχουν περίπου 600.000.000 άνθρωποι σε παγκόσμιο επίπεδο και είναι απόρροια είτε της έλλειψης σιδήρου είτε ανεπάρκειας απορρόφησής του ή απώλειας αίματος) και η μεσογειακή αναιμία. Η μεσογειακή αναιμία είναι συχνή στους μεσογειακούς λαούς, στους λαούς των Βαλκανίων, της Μέσης και της Απω Ανατολής.
Στην Ελλάδα η ασθένεια έχει άνιση κατανομή και η συχνότητα των φορέων κυμαίνεται από 5% έως 20% (με μέση συχνότητα 5,5%-8%).
Κρούσματα στην Ελλάδα
Ιδιαίτερα βεβαρημένες περιοχές είναι η Ρόδος (20%), η Λέσβος (19%), η βόρεια Εύβοια (17%), καθώς επίσης η Κέρκυρα, τα Τρίκαλα και η Ηλεία (12%-14%). Σημειώνεται ότι η συχνότητα της μεσογειακής αναιμίας είναι αυξημένη σε περιοχές της χώρας μας με αυξημένη επίπτωση ελονοσίας κατά το παρελθόν.
Επίσης καταγράφονται η αναιμία της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας, η αναιμία των χρόνιων παθήσεων, η απλαστική αναιμία, μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα και σιδηροβλαστική αναιμία, μεγαλοβλαστική αναιμία και αναιμία από αντινεοπλασματική χημειοθεραπεία.
Οι αναιμίες που προκαλούνται λόγω αυξημένης απώλειας ή καταστροφής ερυθροκυττάρων είναι η μεθαιμορραγική αναιμία, κληρονομικές αιμολυτικές αναιμίες (όπως η δρεπανοκυτταρική αναιμία) και επίκτητες αιμολυτικές αναιμίες, όπως αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία, φαρμακογενής αιμολυτική αναιμία, τραυματική αιμολυτική αναιμία, παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία.
