❱❱ Η δικηγόρος Λίζα Κωσταρλίδου (φωτό) μιλάει για τη βία κατά των γυναικών. Το φαινόμενο της βίας κατά των γυναικών αποτελεί πέραν πάσης αμφιβολίας την πλέον επαίσχυντη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εντοπίζεται τόσο μέσα στην οικογένεια (ενδοοικογενειακή βία) όσο και μέσα στην κοινωνία (βιασμός, σεξουαλική κακοποίηση, εργασιακή σεξουαλική παρενόχληση, trafficking).
Πρόκειται για ένα φαινόμενο πάντοτε επίκαιρο, δυστυχώς αυξανόμενο τελευταία, με την Ελλάδα να διατηρεί υψηλά ποσοστά, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία. Ειδικότερα, από 19/11/2016 έως 19/11/2017 η γραμμή SOS δέχτηκε 5.154 καταγγελίες που αφορούσαν περιπτώσεις έμφυλης βίας, με το 71% αυτών των καταγγελιών να υποβάλλεται από τις ίδιες τις κακοποιημένες γυναίκες, ενώ το 29% αφορούσε καταγγελίες στις οποίες προέβαιναν τρίτα πρόσωπα. Στο πλαίσιο αυτό η Ελλάδα προσάρμοσε την εσωτερική νομοθεσία της κυρώνοντας διά του υπ’ αριθμ. 4531/2018 νόμου τη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμησή της. Στόχος του νέου νομοθετικού πλαισίου είναι η μηδενική ανοχή στα περιστατικά βίας και η παροχή επαρκούς ασφάλειας για τις γυναίκες εντός και εκτός Ε.Ε. Οι τρεις βασικοί πυλώνες είναι η πρόληψη της βίας, η προστασία των θυμάτων και η δίωξη των δραστών.
Παράλληλα προωθούνται σε θεσμικό πλέον επίπεδο ολοκληρωμένη πολιτική και κατάλληλη κρατική μέριμνα, ώστε να προωθηθεί ουσιαστικά η ισότητα των δύο φύλων, καθότι στον πυρήνα της βίας κατά των γυναικών υποκρύπτεται μια κουλτούρα ανοχής και άρνησης, που βρίσκει έρεισμα σε μια παγιωμένη και τριτοκοσμική αντίληψη περί ανισότητας μεταξύ γυναικών και αντρών μέσα στην κοινωνία. Η νέα νομοθεσία προβλέπει μια σειρά σημαντικών ποινικών αδικημάτων, τα οποία υπόκεινται σε ποινικές και άλλες νομικές κυρώσεις. Ειδικότερα, ρητή πρόβλεψη υπάρχει για την ενδοοικογενειακή βία (σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική, οικονομική), την παρενοχλητική παρακολούθηση (stalking), τη σεξουαλική βία (συμπεριλαμβανομένου και του βιασμού), τη σεξουαλική παρενόχληση, τον ακρωτηριασμό των γυναικείων οργάνων, τον αναγκαστικό γάμο και την καταναγκαστική έκτρωση και στείρωση.
Στόχος πλέον είναι να καταστεί σαφές ότι η βία κατά των γυναικών και η ενδοοικογενειακή βία δεν ανήκουν στην ιδιωτική σφαίρα. Το αντίθετο μάλιστα, δεσμεύει και υποχρεώνει τα κράτη – μέρη να προωθήσουν μια ολοκληρωμένη πολιτική αντιμετώπισης, βασισμένη στους τρεις ακρογωνιαίους λίθους: την πρόληψη, την προστασία και τη δίωξη. Για τον λόγο αυτόν θεσπίζεται ένας μηχανισμός παρακολούθησης που θα απαρτίζεται από μια ομάδα εμπειρογνωμόνων για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας (GREVIO) και την Επιτροπή των Μερών, πολιτικό όργανο που αποτελείται από αντιπροσώπους των κρατών – μερών.
