Μπορεί να μην έζησε μέσα στα πλούτη, να μην έμοιαζε με όλους αυτούς τους περισπούδαστους που καθημερινά πλημμυρίζουν την ελληνική τηλεόραση και ποτέ να μην είχε την όψη μιας υπέρκομψης κυρίας, από αυτές που έχει μάθει να θαυμάζει και να «πουσάρει» το μιντιακό σύστημα.
Όμως, η Σουζάνα Ηλιάδου έζησε και τα 93 της χρόνια με αξιοπρέπεια, αγάπη για τη δουλειά της και ένα χαμόγελο για φίλους, γνωστούς και αγνώστους. Είχε, με λίγα λόγια, στοιχεία που λείπουν από τη σύγχρονη Ελλάδα.
Η κυρία Σουζάνα, όπως την αποκαλούσαν όσοι την έβλεπαν καθημερινά -και παρά την ηλικία της- στη λαϊκή αγορά των Αμπελοκήπων, στη Θεσσαλονίκη, να παλεύει για το ψωμί της με τιμιότητα, πουλώντας χειροποίητα τερλίκια (μάλλινες παντόφλες), άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 93 ετών.
Υπό κανονικές συνθήκες η είδηση του θανάτου της δεν θα περνούσε στις σελίδες των εφημερίδων ούτε θα γινόταν θέμα στα μεγαλύτερα ειδησεογραφικά sites της χώρας. Η ίδια εξάλλου ποτέ στη ζωή της δεν αναζήτησε τη φήμη ή το χρήμα. Ζούσε σεμνά και ταπεινά. Ωστόσο, αυτό αποφάσισε να το αλλάξει με βίαιο τρόπο το ελληνικό κράτος το 2019.
Τότε αποφάσισε να της επιβάλει πρόστιμο 2.600 ευρώ επειδή πουλούσε τις χειροποίητες μάλλινες παντόφλες της χωρίς να έχει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Το πράγμα όμως δεν τελείωσε εκεί, καθώς οι Αρχές τη συνέλαβαν, την οδήγησαν στο αστυνομικό τμήμα, την πήγαν στο κρατητήριο. Εκεί ακολούθησε όλο το τυπικό της διαδικασίας για τους εγκληματίες, σήμανση, αποτυπώματα… Και επιπλέον τιμωρία για το φοβερό της έγκλημα, την άφησαν χωρίς φαγητό επί 12 ώρες. Ακόμη κι αυτό το ποτήρι νερό που της έδωσαν, το έδωσαν έπειτα από παράκληση της ίδιας.
Στο αστυνομικό τμήμα όπου οδηγήθηκε η ηλικιωμένη γυναίκα κρατήθηκε για ώρες, ενώ ενημερώθηκε ο εισαγγελέας, ο οποίος έδωσε εντολή να της πάρουν αποτυπώματα και να την αφήσουν ελεύθερη και παράλληλα να σχηματίσουν δικογραφία. Ενα μεγάλο κύμα συμπαράστασης είχε εκφραστεί τότε από την πλειονότητα των πολιτών, με την κυρία Σουζάνα να δηλώνει ότι αισθάνεται ντροπή που είχε αναγκαστεί να πουλάει παράνομα τα μάλλινα παντοφλάκια προκειμένου να βοηθήσει οικονομικά στο σπίτι της.
Ενώπιον του δικαστηρίου η ηλικιωμένη, η οποία ήταν καθισμένη σε αναπηρικό καροτσάκι, ανέφερε ότι δεν ασκούσε εμπορική δραστηριότητα. «Εγώ τα χάριζα τα τερλίκια. Μου είχαν μείνει 4-5 κομμάτια και πήγα να τα πουλήσω. Δεν ήξερα ότι χρειάζεται άδεια γι’ αυτό» ανέφερε στην απολογία της. Το δικαστήριο την αθώωσε, ωστόσο η γυναίκα έχασε τον σύζυγό της, με αποτέλεσμα ο πόνος και η θλίψη να επιβαρύνουν την υγεία της.
«Δυστυχώς τη χάσαμε τη μαμά μου. Πέθανε στις 26 Δεκεμβρίου το βράδυ, γύρω στις 11. Την είχαμε στο σπίτι, αλλά επειδή η κατάσταση της υγείας της επιδεινώθηκε, την πήγαμε στο νοσοκομείο την ημέρα εκείνη και λίγες ώρες μετά πέθανε» δήλωσε η κόρη της Ιουλιέτα Ηλιάδου.
Μάλιστα, όπως περιέγραψε, λίγο πριν «φύγει» η μητέρα της είχε ζητήσει να προσκυνήσει την εικόνα της Παναγίας, ενώ δεν ήθελε να πάει στο νοσοκομείο: «Μας μιλούσε μέχρι τελευταία στιγμή κανονικά. Ομως δυσκολευόταν στην αναπνοή, ήθελε και να “φύγει” κιόλας. Παρακαλούσε τον Θεό να την πάρει κοντά του. Ηταν να “φύγει” τώρα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή που μου ζήτησε την εικόνα της Παναγίας να την προσκυνήσει. Δεν ήθελε να την πάμε στο νοσοκομείο, ήθελε να φύγει. Ακόμα και ο γιατρός που την είδε μου είπε “η μητέρα σας έχει μια με δυο ώρες ζωής” κι έτσι έγινε».
Η κόρη της 93χρονης ευχαρίστησε τον δήμαρχο Αμπελοκήπων – Μενεμένης Λάζαρο Κυρίζογλου, ο οποίος ανέλαβε την κηδεία της. «Είχαμε χάσει τον πατέρα μου πριν από ενάμιση χρόνο και την πήρε μαζί του, έγιναν κι όλα αυτά με τα τερλίκια που την είχαν πικράνει κι “έφυγε”» αποκάλυψε η κόρη της Σουζάνας Ηλιάδου.
Πηγή: dedomeno.gr