Συγκίνηση αλλά και δάκρυα ευγνωμοσύνης στο χθεσινό λαϊκό προσκύνημα για τον θρύλο του κλαρίνου Πετρολούκα Χαλκιά, στη Μητρόπολη Αθηνών! Η οικογένειά του, φίλοι, συγγενείς αλλά και συνεργάτες βρέθηκαν από νωρίς εκεί για το ύστατο «αντίο» σε έναν μοναδικό βιρτουόζο που άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στο όργανο που λάτρεψε όσο τη ζωή του.
Γυναίκες, ντυμένες με παραδοσιακές φορεσιές από ηπειρώτικους συλλόγους της Αθήνας, απέτισαν φόρο τιμής στον άνθρωπο που έκανε γνωστό τον τόπο τους στα πέρατα του κόσμου, με τραγικές φιγούρες την κόρη του Ολυμπία Χαλκιά, τον γιο του Γιάννη και τα εγγόνια του, που συνόδευαν τον πατέρα και παππού τους λίγο πριν από το τελευταίο ταξίδι στο χωριό του, Δελβινάκι Ιωαννίνων, όπου σήμερα θα τελεστεί η νεκρώσιμος ακολουθία με όλες τις τιμές που του αρμόζουν. Στο φέρετρό του, μάλιστα, έχει τοποθετηθεί ένα στεφάνι από τα παιδιά του, το οποίο γράφει: «Στον πολυαγαπημένο μας πατέρα». Ο Πετρολούκας Χαλκιάς είναι από εκείνους τους μουσικούς που λες ότι το κενό που αφήνουν δεν αναπληρώνεται.
Γεννήθηκε το 1934 στο Δελβινάκι Ιωαννίνων, σε μια περιοχή με βαθιές μουσικές παραδόσεις. Από πολύ μικρό παιδί έδειξε μια τεράστια αγάπη και αυτοσυγκέντρωση στο κλαρίνο, ένα όργανο που θα τον συνόδευε σε όλη του τη ζωή και θα τον καθιέρωνε ως έναν από τους κορυφαίους βιρτουόζους του. Ωστόσο, ο πατέρας του Περικλής Χαλκιάς είχε αντίθετη άποψη, ο οποίος μάλιστα ήταν επίσης διακεκριμένος μουσικός. Ετσι ο νεαρός Πετρολούκας άρχισε να μαθαίνει κλαρίνο σε ηλικία μόλις 11 ετών. Μαθητεύοντας δίπλα στον Φίλιππα Ρούντα, γνωστό ως «το καλύτερο κλαρίνο του Ζαγορίου», έκανε την πρώτη του δημόσια εμφάνιση σε αυτή την τρυφερή ηλικία, σηματοδοτώντας την αρχή μιας σπουδαίας καριέρας.
Στη δεκαετία του ’60 πήρε την απόφαση να μεταναστεύσει στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου παρέμεινε έως και 1970, διαδίδοντας την ελληνική παραδοσιακή μουσική. Ο Πετρολούκας Χαλκιάς είναι η έκτη γενιά που ασχολείται με το κλαρίνο, έβδομη γενιά είναι ο γιος του και ακολουθεί η όγδοη, που είναι ο συνονόματος εγγονός του, στον οποίο είχε πολύ μεγάλη αδυναμία. Στα 90 χρόνια της ζωής του ο Πετρολούκας Χαλκιάς υπήρξε ένας από τους πιο πολυβραβευμένους δεξιοτέχνες τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, με κυριότερο αυτό από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν στον Λευκό Οίκο, ενώ τη μουσική του παιδεία αναγνώρισε και ο Μπιλ Κλίντον ως σαξοφωνίστας.
