Ο Πέτρος Κωστόπουλος σε συνέντευξή του στο περιοδικό ΟΚ αναφέρθηκε στην κατάθλιψη και στην οικονομική του καταστροφή.
Λένε ότι είσαι ένας χορτασμένος άντρας σε όλα τα επίπεδα.
Με κάποια έννοια, ναι. Σε επίπεδο ταξιδιών, γυναικών, δουλειάς, λεφτά έβγαλα αλλά δεν έγινα και πολυεκατομμυριούχος. Μου λέει ο άλλος “εσύ έχεις ζήσει εφτά ζωές” και του απαντάω ότι είναι βλάκας. Γιατί η έλλειψη δημιουργείται από κάτι που έζησες και δεν το έχεις πλέον, όχι από αυτό που δεν είδες ποτέ. Δεν είσαι ο Βοσκόπουλος να ζεις με τις “Αναμνήσεις”.
Όταν ήμουν στον Βόλο, δεν μου έλειπε το Παρίσι γιατί δεν είχα πάει ακόμη. Δεν έχω κανένα παράπονο, παρότι πέρασα άσχημα χρόνια μετά την καταστροφή. Με κατάθλιψη, με χάπια, με ωραία ατυχήματα με μηχανές να συμβαίνουν στο μυαλό μου. Είχα τρία παιδιά όμως, δεν μπορούσα να κάνω κομπλεξικές επιλογές. Έτσι μου είπε μια γιατρίνα, “αν κάνεις καμιά μαλακία, θα την πληρώσουν τα παιδιά σου.
Αν “φύγεις” με αυτό τον τρόπο, θα τα πληγώσεις τόσο πολύ που μπορεί να βγουν συμπλεγματικά”. Την ίδια στιγμή αντιμετώπιζα μια εχθρότητα και μια αδιανόητη κακόβουλη επίθεση από έναν συγκεκριμένο πολιτικό χώρο ή από τον κάθε προβληματικό και πικραμένο και έπρεπε να κάνω και πάλι ζυγοστάθμιση. Ήταν η αρχή των social media και ήθελαν να με στείλουν αδιάβαστο αλλά δεν τα κατάφεραν. Τώρα γελάω γιατί το κάνουν με όλους. Μου φαίνεται ότι τα social media έχουν βγει για να τσακίζουν κόσμο.
Τα υλικά αγαθά ήταν όμως αυτά που σου έλειψαν περισσότερο;
Το έχω ξαναπεί. Τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία, αλλά φέρνουν την καλύτερη προσομοίωσή της. Άμα είσαι χάλια, πας ένα ταξίδι, η άλλη πάει για ψώνια, ξέρεις ότι μπορείς να φροντίσεις τα παιδιά σου. Δεν είναι θέμα ευτυχίας αλλά καλύτερης ζωής. Κάποιες στιγμές στριμώχτηκα ανυπόφορα.
Αυτό που μου λείπει πιο πολύ είναι το φουσκωτό μου, η ελευθερία των διακοπών που σου προσφέρει, γιατί βαριέμαι να κάθομαι στο ίδιο μέρος. Και το δεύτερο είναι το πιο ωραίο πράγμα που μπορεί να έχει ο άνθρωπος, τα ταξίδια, αλλά πλέον δεν μπορώ να ταξιδέψω σαν φοιτητής. Θέλω μια θέση να χωράω άνετα στο αεροπλάνο, ένα αξιοπρεπές ξενοδοχείο.