Μια τροπολογία, δύο κλαπανάρες
Από ένα σημείο και μετά στη ζωή αρχίζεις και βαριέσαι ορισμένα πράγματα – κι εγώ έχω βαρεθεί τον τζάμπα σεξισμό στην πολιτική. Ξεκίνησα να πω στη Ν.Δ., αλλά το πρόβλημα είναι μάλλον διακομματικό – έστω κι αν έχουν μαζευτεί τρεις αρχηγίνες στην αντιπολίτευση: Ζωή, Αφροδίτη και, πιθανώς, Μαρία. Επώνυμα δεν λέω – δεν χρειάζεται.
Για να είμαι ειλικρινής, έχω στραβώσει με όλη αυτή την ιστορία με την Ολγα. Δεν υπάρχει κλαπανάρας στον άξονα -θα είμαι σκληρός- «Μαξίμου – κυβέρνηση» που να μη χρεώνει στην Κεφαλογιάννη την τροπολογία για τη (συν)επιμέλεια τέκνων, η οποία έριξε πίσω την κυβέρνηση. Αν θέλετε να σπάσετε πλάκα, ρωτήστε το ChatGPT να σας δώσει τον ορισμό του κλαπανάρα…
Συνεχίζω: Κλάφτηκε – δεν κλάφτηκε (και σε ποιον/ποιαν κλάφτηκε επιτυχώς) η Ολγα δεν ξέρω – ή, μάλλον, δεν λέω. Αλλά δεν έχει σημασία. Τα διαζύγια είναι Τρωικοί Πόλεμοι, δηλαδή η διαδικασία ξεμπερδέματος των ζευγαριών από τον γάμο είναι πολυετής και έχει, βεβαίως, και αχίλλειο πτέρνα και Δούρειο Ιππο κατά περίπτωση. Ομως, η Ολγα μάνα είναι και θα εξαντλήσει τα περιθώρια. Διάφοροι -με παντελόνια και κοιλιέςπου την κακολογούν τι μυαλό κουβαλάνε;
Εξειδικεύω: Σε δύο πρόσωπα αναφέρομαι: στον υπουργό Δικαιοσύνης Φλωρίδη και τον γενικό γραμματέα του πρωθυπουργού Κουτνατζή. Αμφότεροι όφειλαν να ξέρουν καλύτερα. Ο μεν Στέλιος Κουτνατζής, αρχικά γενικός γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου, είναι άγνωστος στο πλατύ κοινό. Αν τον δείτε σε φωτογραφία, μοιάζει λίγο με τον κωμικό του βωβού κινηματογράφου Μπάστερ Κίτον – μαλλάκι, γυαλάκια, μαγουλάκια, συστολή και άφωνος στον δημόσιο βίο. Από το 2019 και μετά, ο Κουτνατζής, λέκτωρ Νομικής και κάτι ψιλά -βασικά, εγκάθετος Γεραπετρίτη- είναι ο επιστάτης της κυβερνητικής κλωστοϋφαντουργίας -ας μην πω παρθενορραφής- τροπολογιών και κόντρα τροπολογιών ή νομοθετημάτων. Αν τον πήρε ο ύπνος πάνω στον αργαλειό, ε, ας πρόσεχε.
Εκ ΠΑΣΟΚ ορμώμενος
Ο Γεώργιος Φλωρίδης είναι, βεβαίως, διαφορετική περίπτωση. Εκ Κιλκίς ορμώμενος και, βεβαίως, εκ ΠΑΣΟΚ της ηρωικής εποχής, κατάφερε αρχικά να κόψει μια πόζα ρομαντικού μεταρρυθμιστή από τον Βορρά, που μετέφερε την υποτιθέμενη κατάθλιψή του για την κατάσταση στη χώρα σε διάφορα καφέ του Κολωνακίου ή των ξενοδοχείων της πλατείας Συντάγματος. Αυτό ήταν το «φαίνεσθαι».
Στο «είναι» τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά – λιβάνισμα, κυρίως δημόσιο, του εκάστοτε αρχηγού: Σημίτη, που τον έκανε υπουργό, χωρίς ποτέ να λάμψει, Γιώργου Παπανδρέου, που τον πούλησε στη Βουλή μόλις ζόρισαν τα πράγματα στο Μνημόνιο. Προσπερνώ από βαρεμάρα τα υπόλοιπα για να πω ότι το πασοκικό αυτό ψευτομελόδραμα γνήσιου αρριβισμού κατέληξε στην Αννα Διαμαντοπούλου, που δεν έγινε όμως αρχηγός – τουλάχιστον όχι ακόμα. Εντάξει, κάνουμε και καμιά πλάκα.
Ο Φλωρίδης είχε παρκάρει στα αζήτητα, από όπου είδε τη μοναξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη στις υποκλοπές. Επανεμφανίστηκε ως αυτόκλητος υπερασπιστής του πρωθυπουργού στα ραδιόφωνα και το καλοκαίρι του 2023 έκανε το απόλυτο comeback ως υπουργός Δικαιοσύνης. Οι γνώμες για το τι έκανε μετά διίστανται. Η ταλαιπωρία της κυβέρνησης στα Τέμπη δεν είναι άσχετη με την ποιότητα των χειρισμών Φλωρίδη – άλλωστε, η κοινωνία δεν παίρνει από λιβάνισμα. Ολα θα κριθούν στη δίκη, βεβαίως, που αρχίζει ύστερα από τρία χρόνια -άλλη μια επιτυχία του βαριά καταθλιπτικού υπουργού Δικαιοσύνης- τον Μάρτιο. Χρειάζεται να πω κάτι άλλο; Οχι, προς το παρόν. Αν όμως χρειαστεί, θα επανέλθω.
Διπλό… κεφάλαιο
Ο έρωτας, ο βήχας και οι παλιές φιλίες δεν κρύβονται. Ισχύει και στην πολιτική. Το θυµήθηκα βλέποντας Καραµανλή και Σαµαρά στην Καλαµάτα. Τιµήθηκε ο ένας εκ των δύο πρώην – αµφότεροι, όµως, αποτελούν κεφάλαιο για τη χώρα.
Όταν το χρηματιστήριο «παίζει σκουός»
Ξέρετε το σκουός, το σπορ αντισφαίρισης όπου δύο παίκτες, σε κλειστό γήπεδο, συνήθως κλαµπ, πετάνε ο ένας στον άλλον το µπαλάκι στον τοίχο µε τη ρακέτα τους; Κάτι ανάλογο, σε χρηµατιστηριακό στιλ, µπορεί να γίνεται µε τον Μυτιληναίο και το ελληνοβρετανικό fund του Λονδίνου Akereos Club. Αγοραπωλησίες εταιρικών οχηµάτων, συµβουλευτικών υπηρεσιών και άλλα αλισβερίσια φαίνεται να «τρέχουν», σε κλειστό παιχνίδι, και σε λογική «δίνω πάσα στον εαυτό µου στον τοίχο». Στη Βρετανία, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς λέγεται FCA – Financial Conduct Authority και δεν τρώει κουτόχορτο. Προσοχή, γιατί εκεί είναι πλέον εισηγµένη στο Λονδίνο η METLEN, που είναι ακόµη γεµάτη µώλωπες από το σορτάρισµα υποδοχής.
Ο κύριος Ευρώ
Τι να ένιωσε ο Γιάννης Στουρνάρας, όταν ο Κυριάκος Πιερρακάκης εξελέγη τον ∆εκέµβριο του 2025 πρόεδρος του Eurogroup; Ο ίδιος µόνο το ξέρει. ∆έκα χρόνια νωρίτερα, ο Στουρνάρας, διοικητής και τότε της Τραπέζης της Ελλάδος, έδινε µάχη για να κρατηθεί η Ελλάδα στο ευρώ. Για να µην πω ότι πριν από τριάντα χρόνια ο Στουρνάρας διαπραγµατευόταν για λογαριασµό της κυβέρνησης Σηµίτη την είσοδο της Ελλάδας στην ευρωζώνη. Με απλά λόγια, ο Γιάννης είναι ο κύριος Ευρώ στη χώρα µας – και ο επόµενος διοικητής της ΤτΕ.
Η Αριστερά του χαβιαριού
Εκδότη στο Παρίσι για το βιβλίο του ψάχνει ο Αλέξης Τσίπρας. Παρά το ειδύλλιο Μητσοτάκη – Μακρόν, ο πρώην πρωθυπουργός παραµένει ιδιαίτερα δηµοφιλής στη Γαλλία και την ελαφρώς αριστερόστροφη πρωτεύουσά της. Άλλωστε, η περίφηµη «Αριστερά του χαβιαριού» -δεν λέω: του πούρου- κατοικεί σε διάφορα υπέροχα ρετιρέ µε θέα τον Σηκουάνα. Όταν τον ρωτάνε οι Γάλλοι φίλοι του, ο Αλέξης απαντά πως, ναι, βεβαίως θα κατέβει στις εκλογές.