Όταν η απώλεια έγινε βάρος ασήκωτο, η δουλειά έγινε τρόπος να αναπνέει. Η Άννα Φλωρινιώτη βυθίστηκε στο πένθος, όταν μέσα σε δύο χρόνια έχασε τον πατέρα της αλλά και τον αδερφό της ύστερα από γενναία μάχη που έδωσε με τον καρκίνο.
- Από τη Σπυριδούλα Τριάντου
Ενα καλοκαίρι βρέθηκε σχεδόν τυχαία σε ένα κομμωτήριο για λίγο, για βοήθεια, για να γεμίσει τον χρόνο και το μυαλό της. Και έμεινε. Η Αννα δεν αναζήτησε σωσίβια στη θεωρία ούτε παρηγοριά στα λόγια, διάλεξε τη δράση.
Εκεί τη συναντήσαμε και εμείς, στον νέο αγαπημένο της χώρο, στο κομμωτήριο «Royal hair» στους Αμπελοκήπους, που τη βοήθησε να σταθεί όρθια και να βρει το χαμόγελό της μακριά από φαρμακευτικές αγωγές. Εχοντας ακόμα το τραγούδι στη ζωή της, που είναι το μεγάλο της πάθος, ξεδιπλώνει πρώτη φορά τη ζωή της, μιλά για την απώλεια του πατέρα της και τους στόχους της, και αποκαλύπτει το βιβλίο που θέλει να γράψει για την οικογένειά της!
Αννα, πόσο καιρό εργάζεσαι στο κομμωτήριο;
Είναι περίπου δυόμισι χρόνια, πάω στα τρία, από τότε που έφυγε ο μπαμπάς μου. Αποφάσισα εκείνο το καλοκαίρι να έρθω για βοήθεια. Είναι της φίλης μου το μαγαζί και ήρθα για λίγο να τη βοηθήσω, για να πάει διακοπές και να κρατήσω το μαγαζί της. Και έμεινα. Μου αρέσει ο χώρος της ομορφιάς, έτσι κι αλλιώς έχω μεγαλώσει μέσα σε τέτοιους χώρους μια ζωή. Εχω αναλάβει όλο το κομμάτι του μαγαζιού: ραντεβού, πληρωμές, ταμεία, οργάνωση.
Σε βοήθησε στο ψυχολογικό κομμάτι;
Θα σου πω ότι εκείνο το διάστημα ούτε να κοιμηθώ δεν μπορούσα, είχα μεγάλο πρόβλημα. Ήταν δύσκολα, έκλαιγα συνέχεια. Έπρεπε με κάτι να ασχολείται το μυαλό μου, να κάνω κάτι για να μη σκέφτομαι. Πήγα σε ψυχοθεραπευτή και είχα δύο επιλογές: ή να αρχίσω φαρμακευτική αγωγή ή να δουλεύω πάρα πολύ. Διάλεξα να δουλεύω, να γυμνάζομαι, να περπατάω για να κουραστώ και να κοιμηθώ. Το πρόβλημά μου ήταν ο ύπνος, γιατί όταν χαλάρωνα, έρχονταν εικόνες και με τσάκιζαν.
Εδώ ο κόσμος τι σου λέει, όταν σε βλέπει;
Στην αρχή οι μισοί με αναγνώριζαν, οι άλλοι όχι. Μου έλεγαν «Αννα, πώς εσύ εδώ;». Με ρωτούσαν αν είχα οικονομικό θέμα. Ποτέ δεν κοιτούσα τα λεφτά. Κοιτούσα πάντα τη δουλειά. Αναγκαστικά τρέφομαι από αυτή, αλλά δεν ήταν αυτό το θέμα μου. Με τον καιρό μού μιλούσαν, έχουμε αναπτύξει υπέροχες σχέσεις αγάπης και εμπιστοσύνης με τον κόσμο εδώ! Πάντα μου έλεγαν «γιατί δεν ανοίγεις κάτι δικό σου;». Θέλω να ανοίξω κάτι δικό μου, αλλά θέλω κάποιος άλλος να το διευθύνει. Δεν νομίζω ότι είμαι γεννημένη επιχειρηματίας. Δεν μου αρέσει να έχω την ευθύνη να κρέμονται όλοι και ένα ολόκληρο μαγαζί από πάνω μου. Θέλω απλώς να με καθοδηγούν και να κάνω αυτό που πρέπει όσο καλύτερα μπορώ.
Στο παρελθόν έχεις ασχοληθεί με πολλά επαγγέλματα…
Γενικά στη ζωή μου μού άρεσε να κάνω δουλειές, να ασχολούμαι με κάτι. Ηθελα μονίμως να δουλεύω και ήθελα να δοκιμάζω κι άλλα πράγματα. Είχα ανοίξει γραφείο συνοικεσίων. Εκανα συνοικέσια, στα οποία ήμουν πάρα πολύ καλή. Εχω παντρέψει πολύ κόσμο. Κάποια στιγμή είχα ανοίξει και μαγαζί ΠΡΟ-ΠΟ, με τυχερά παιχνίδια.
Δεν σκέφτηκες ποτέ τι θα πει ο κόσμος;
Οχι, δεν με ενδιέφερε ποτέ τι θα πει ο κόσμος. Αν πουν «η Φλωρινιώτη δουλεύει σε γραφείο συνοικεσίων» ή «είναι σε ΠΡΟ-ΠΟ» ή κομμωτήριο. Δεν με ενδιέφερε τίποτα από αυτά. Με ενδιέφερε να είμαι εγώ καλά. Βέβαια, δεν σταματάω ποτέ τη δουλειά που γεννήθηκα να κάνω, που μεγάλωσα μέσα σε αυτή, που είναι οικογενειακή κληρονομιά.
Είσαι καλύτερα ψυχολογικά; Μαλακώνει ο πόνος μετά την απώλεια;
Οσο περνάει ο καιρός είμαι χειρότερα. Απλώς έχω κάποιες αλλαγές. Τώρα μπορεί να ακούσω τη φωνή του μπαμπά μου λίγο και να μη με πειράξει τόσο. Πριν με το που άκουγα τη φωνή του πάθαινα σοκ. Από τραγούδια, με έπιανε το στομάχι, νόμιζα ότι θα λιποθυμήσω. Ημασταν πολύ δεμένοι. Από μικρό παιδάκι δουλεύαμε μαζί. Ημασταν πάντα μαζί. Γιορτές, δουλειά, στο ίδιο δωμάτιο. Λέγαμε τα πάντα. Δεν ξεπερνιέται ποτέ. Μαθαίνεις να ζεις με την απώλεια.
Οι άνθρωποι σε έχουν πληγώσει; Είδες αλλαγές μετά τον θάνατο του πατέρα σου και του αδερφού σου;
Ξεκαθαρίσματα είχα κάνει πολύ πριν συμβούν όλα αυτά. Σε κάποια ηλικία αποφάσισα ότι έχω αρκετά προσωπικά προβλήματα για να ασχολούμαι και με τους άλλους. Εβαλα τους ανθρώπους σε σειρά. Αλλοι είναι φίλοι καρδιάς, άλλοι φίλοι για διασκέδαση, άλλοι άνθρωποι που θα τους πω τα μυστικά μου. Δεν τους έχω όλους στην ίδια μοίρα.
Οικογένεια ήθελες ποτέ να κάνεις;
Ηθελα να κάνω ένα παιδί και το έκανα. Η οικογένεια δεν ένιωσα ποτέ ότι μου έλειπε. Θεωρούσα ότι είχα ήδη οικογένεια: τη μαμά μου, τον μπαμπά μου, τα αδέρφια μου. Δεν μπορώ να θεωρήσω έναν ξένο οικογένεια.
Εχεις νιώσει ανταγωνισμό;
Ναι. Θυμάμαι επιχειρηματία που μου είπε ότι όταν ανακοίνωσε στις τραγουδίστριες πως θα δουλέψω μαζί τους, δεν με ήθελαν. Δεν με θύμωνε αυτό. Καταλάβαινα ότι οι άλλοι αγωνίζονταν. Εγώ ήμουν γνωστή χωρίς να το επιδιώξω.
Η σχέση σου με τον Θεό ποια είναι;
Ημουν πολύ πιστή. Μετά τη δουλειά πήγαινα κατευθείαν εκκλησία. Ενιωθα ασφάλεια. Τώρα έχω θυμό. Εχω απογοητευτεί. Έχω απομακρυνθεί.
Επαγγελματικά τι κάνεις αυτή την περίοδο;
Κάνω εμφανίσεις δύο φορές τον μήνα σε μεζεδοπωλείο στο Κερατσίνι. Κάνω και extra εμφανίσεις, events, clubs, ίσως και εκτός Αθηνών.
Θα έγραφες ποτέ βιβλίο;
Δεν είμαι έτοιμη ακόμα συναισθηματικά, γιατί πονάω… Θα ήθελα όμως στο μέλλον να γράψω βιβλίο με ανέκδοτες ιστορίες και φωτογραφίες από την οικογένειά μας. Αυτό που θέλω πολύ είναι να κυκλοφορήσει ξανά η αυτοβιογραφία του πατέρα μου. Να πάει παντού. Αυτός είναι ένας από τους μεγάλους μου στόχους.
(Φωτογραφίες σε κομμωτήριο από τον Βαγγέλη Μασιά – NDP οι υπόλοιπες φωτογραφίες)