Συνέντευξη στην εκπομπή «Καλύτερα δε Γίνεται» έδωσε ο Κώστας Αποστολάκης, με αφορμή τη συμμετοχή του στη σειρά «Το Σπίτι Δίπλα στο Ποτάμι».
Ο ηθοποιός μίλησε στον Σπύρο-Ραφαήλ Κεραμίδα για τη βαθιά πίστη του στον Θεό, αλλά και για ζητήματα που συχνά προκαλούν αντιδράσεις στον δημόσιο διάλογο, όπως η κινηματογραφική απεικόνιση της «Ωραίας Ελένης» από μία μαύρη ηθοποιό.
Μέσα στη συζήτηση, ο Κώστας Αποστολάκης παραδέχτηκε πως δεν ανήκει ούτε στους καλλιτέχνες που έχτισαν την πορεία τους λέγοντας συνεχώς «όχι», ούτε όμως και σε εκείνους που είπαν αμέτρητα «ναι». Όπως εξήγησε, εκείνο που τον ενδιέφερε πάντα ήταν να περνά καλά μέσα από τη δουλειά του, ενώ αναγνώρισε πως έχει συμμετάσχει και σε αρκετές δουλειές που κάποιοι θα χαρακτήριζαν μη ποιοτικές. «Δεν είμαι από τους καλλιτέχνες που έχουν κάνει καριέρα με τα “όχι” αλλά ούτε και από εκείνους που έχουν πει τα περισσότερα “ναι”. Εμένα μου άρεσε να περνάω ωραία. Έχω κάνει πολλές μη ποιοτικές δουλειές, αρκετές. Τι σημαίνει όμως “μη ποιοτικό”;».
Συνεχίζοντας τη σκέψη του, στάθηκε στο πώς αντιμετωπίζεται συχνά η κωμωδία και γενικότερα το εύκολο γέλιο στην Ελλάδα, τονίζοντας πως πολλές φορές θεωρείται λανθασμένα ότι κάτι δεν έχει ποιότητα μόνο και μόνο επειδή είναι διασκεδαστικό. «Δηλαδή μπορεί έναν καλλιτέχνη να μην τον αποδέχονται, αλλά να γεμίζει τα θέατρα. Ξέρεις, πρέπει να ‘μαστε η μόνη χώρα στον κόσμο που ό,τι είναι για πολύ γέλιο, αποκλείεται να έχει ποιότητα. Πρέπει κάτι για να έχει ποιότητα ή να κλαίω ή να μπω στην κατάθλιψη ή να πάω στον ψυχολόγο».
Όταν ρωτήθηκε για τη νέα κινηματογραφική «Οδύσσεια» και την επιλογή να ενσαρκωθεί η «Ωραία Ελένη» από μία μαύρη ηθοποιό, απάντησε παραπέμποντας σε λόγια του Αποστόλου Παύλου. «Θα σου πω μια φράση που λέει ο Απόστολος Παύλος. «Όλοι οι άνθρωποι εξ ενός αίματος». Δεν υπάρχουν μαύροι, άσπροι, δούλοι, ελεύθεροι, πλούσιοι, φτωχοί. Πόσοι απ’ αυτούς που βλέπουμε εδώ πέρα τώρα γύρω μας είναι Έλληνες απ’ τους αρχαίους Έλληνες; Μην τρελαθούμε ξαφνικά. Όλοι οι άνθρωποι ενδιαφέρονται από πού προήλθαμε. Κανέναν δεν τον ενδιαφέρει, αφού εκεί που πηγαίνουμε. Εγώ πιστεύω ότι όταν πεθάνουμε ξεκινάνε όλα».
Αναφερόμενος στη σχέση του με τη θρησκεία, ο Κώστας Αποστολάκης τονίζει:
«Είμαστε σε εποχή που θάβουμε τα σκουπίδια και καίμε τους νεκρούς. Τόσα χρόνια, χιλιάδες χρόνια, όλοι οι λαοί θάβανε τους νεκρούς. Τώρα εμείς θέλουμε να τους καίμε. Και πρόσεξε, πάλι υπάρχει ο διαβολάκος εδώ, “είναι θέμα υγιεινής”».
Στη συνέχεια, περιγράφει τη δική του προσωπική εμπειρία και το πώς, όπως λέει, στράφηκε προς τον Χριστό σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής του:
«Ο Χριστός με βρήκε σε κακό χάλι, σε ένα τέλμα, σ’ ένα μεταβατικό στάδιο που είχε κουραστεί η ψυχή μου, που μάλλον εγώ Τον κάλεσα. […] Πολλές φορές έχει τύχει να κάνω τον σταυρό μου στον δρόμο και να με κοιτάξουν περίεργα. Όπως επίσης, με ρωτήσανε πάρα πολλοί «Πού έχεις μπλέξει;» ή «Τι έχεις πάθει;». Και εγώ το ίδιο θα ρώταγα προ Χριστού».
Όπως εξηγεί, θεωρεί πως μια τέτοια εμπειρία δεν μπορεί εύκολα να γίνει κατανοητή από τους άλλους, αν κάποιος δεν έχει βιώσει ο ίδιος κάτι αντίστοιχο:
«Μα δεν καταλαβαίνει ο άλλος, αν δεν λάβεις επίγνωση αληθείας από ψηλά, πώς θα καταλάβει ο άλλος τι σου συνέβη; Γιατί αυτά είναι ανεξήγητα. Και ευτυχώς που είναι ανεξήγητα, γιατί θα μπορούσε ο καθένας να τα πάρει να τα κάνει πατσαβούρι στο χέρι του».
Ο ηθοποιός μιλά ακόμη για αυτό που ο ίδιος θεωρεί το μεγαλύτερο θαύμα που έχει ζήσει, συνδέοντάς το με μια προσωπική στιγμή μέσα στο σπίτι του:
«Το μεγαλύτερο θαύμα που έχω ζήσει είναι αυτό μες στο σπίτι μου, όταν ήρθε ο Χριστός σε μένα όταν Τον κάλεσα. Και ήρθε σε 30 δευτερόλεπτα. Μετά από 20 λεπτά κλάμα έτσι; Αλλά ξέρεις τι πιστεύουν; Ότι οι άνθρωποι του Χριστού πλέον είναι μικρούληδες, κακομοιρούληδες. Όχι! Είναι κανονικοί άνθρωποι. Πράττουν, ενεργούν, δουλεύουν, σκέπτονται, μιλούν».
Κλείνοντας, επισημαίνει πως συχνά ο κόσμος αντιμετωπίζει με προκατάληψη όσους εκφράζουν ανοιχτά την πίστη τους:
«Ο κόσμος νομίζει ότι είναι “πυροβολημένοι”, “βαρεμένοι”, ότι έχουν κάποιο πρόβλημα από πριν. Θα δώσει οποιοδήποτε, οποιαδήποτε δικαιολογία ο εαυτός σου, προκειμένου να μην καταργήσεις τον εγωισμό σου και την υπερηφάνεια σου».