Η είδηση του θανάτου της Σοφίας Λάππου προκάλεσε βαθιά συγκίνηση στον καλλιτεχνικό κόσμο, με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος να αποχαιρετά μια ηθοποιό που άφησε ισχυρό αποτύπωμα τόσο στη σκηνή όσο και στην εκπαίδευση των νεότερων γενιών.
Μέσα από ανακοίνωσή του, το ΚΘΒΕ στάθηκε στη μακρόχρονη και ουσιαστική παρουσία της στο θέατρο, αλλά και στη συμβολή της στη διαμόρφωση νέων ηθοποιών.
«Η Σοφία Λάππου υπήρξε μια εμβληματική παρουσία του ΚΘΒΕ, στο οποίο αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της καλλιτεχνικής της πορείας, από το 1962 έως το 2011. Συμμετείχε σε δεκάδες παραστάσεις, συνεργαζόμενη με κορυφαίους Έλληνες σκηνοθέτες και αφήνοντας το δικό της ξεχωριστό αποτύπωμα στη σκηνή, με ευαισθησία, συνέπεια και αφοσίωση στην τέχνη της υποκριτικής. Συνεργάστηκε 57 φορές με το ΚΘΒΕ».
Η Σοφία Λάππου είχε σπουδάσει στην Ανώτερη Δραματική Σχολή του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, ενώ παράλληλα διεύρυνε το γνωστικό της πεδίο παρακολουθώντας σπουδές στο Τμήμα Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ και στο Τμήμα Ευρωπαϊκού Πολιτισμού του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου.
Ιδιαίτερα σημαντικό υπήρξε και το έργο της στον χώρο της διδασκαλίας, καθώς υπηρέτησε με αφοσίωση την εκπαίδευση νέων καλλιτεχνών.
«Ξεχωριστή υπήρξε και η συμβολή της στην εκπαίδευση των νεότερων γενιών ηθοποιών. Δίδαξε επί δεκαεπτά χρόνια στη Δραματική Σχολή του ΚΘΒΕ, ενώ υπήρξε Διευθύντρια στην Ανώτερη Σχολή Θεάτρου «Θυμέλη». Για δεκαπέντε χρόνια δίδαξε Υποκριτική και Αγωγή του Λόγου στη Μελοδραματική Σχολή του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης και συνέχισε το διδακτικό της έργο στην Ανώτερη Σχολή Θεάτρου Ροντίδη, μεταδίδοντας με γενναιοδωρία τη γνώση και την εμπειρία της».
Παράλληλα, συμμετείχε και στο συντακτικό επιτελείο της εγκυκλοπαίδειας «Κόσμος», επιβεβαιώνοντας την ευρύτητα των πνευματικών της ενδιαφερόντων και της συνολικής της προσφοράς στον πολιτισμό.
Στην προσωπική της ζωή, υπήρξε σύζυγος του ηθοποιού Διονύση Καλού, με τον οποίο συμπορεύτηκε στη ζωή και στην τέχνη.
«Η προσφορά της αναγνωρίστηκε και τιμήθηκε με το Μετάλλιο του Δήμου Θεσσαλονίκης ως «Γυναίκα του Πολιτισμού», μια διάκριση που αντικατοπτρίζει το ήθος, την ποιότητα και τη διαχρονική της συμβολή».
Το ΚΘΒΕ εξέφρασε τη βαθιά του θλίψη για την απώλειά της, υπογραμμίζοντας το κενό που αφήνει πίσω της.
«Η απώλειά της αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένεια του ΚΘΒΕ και στο Θέατρο. Θα τη θυμόμαστε πάντα για το ταλέντο, την ευγένεια, τη γενναιοδωρία και την αφοσίωσή της. Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της».
Η Σοφία Λάππου αφήνει πίσω της μια σπουδαία παρακαταθήκη στο ελληνικό θέατρο, ως ηθοποιός, δασκάλα και πνευματική παρουσία, που θα μείνει ζωντανή στη μνήμη του πολιτιστικού κόσμου.