Στις 8 Απριλίου του 1820 ανακαλύφθηκε από έναν χωρικό εν ονόματι Γεωργίου Κεντρωτά, όταν η σκαπάνη ,που καλλιεργούσε το χωράφι του,προσέκρουσε σε ένα λίθινο υπόγειο θόλο, κάτω από τον οποίο ήταν τοποθετημένο το άγαλμα. Ο Κεντρωτάς, όταν συνήλθε από την έκπληξη, παρέλαβε το θρυλικό εύρημα και το έκρυψε με απόλυτη μυστικότητα στην οικία του. Το στολίδι που κοσμεί με εμβέλεια,αίγλη και λάμψη το μουσείο του Λούβρου ανασύρθηκε σε κομμάτια από ένα χωράφι του νησιού την άνοιξη του 1820,άλλα μέχρι να μετακινηθεί «βίωσε πολλές περιπέτειες».
«Το ταξίδι μέχρι τον Λούβρο»
Συγκεκριμένα το μυστικό του χωρικού αποκαλύφθηκε στον προξενικό πράκτορα της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη όσο και των προκρίτων της Αθήνας. Εκείνος πληροφόρησε τον ελληνομαθή και αρχαιόφιλο σημαιοφόρο Ντ’ Ουρβίλ, μέλος του πληρώματος γαλλικού πολεμικού πλοίου που ναυλοχούσε στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Ντ’ Ουρβίλ κατέτρεξε στην Μήλο και επισκέφθηκε τον Γεώργιο Κεντρώτα. Ενθουσιάστηκε τόσο, που επέστρεψε άμεσα στην Κωνσταντινούπολη και ενημέρωσε τον Γάλλο Πρεσβευτή για την αξία του. Ο τελευταίος έδωσε άμεση διαταγή να μετακινηθεί πολεμικό πλοίο στο νησί και να παραλάβει την Αφροδίτη της Μήλου.
Παράλληλα οι πρόκριτοι της Αθήνας τον ιερέα Βεργή με τουρκικό πλοίο στην Μήλο, με στόχο την μεταφορά του έργου τέχνης στην Αθήνα. Ο Βέργης καταφέρνει και πείθει τους ντόπιους,όπως και τις τουρκικές αρχές, να του παραδωθεί το αγάλμα. Το συσκεύασε σε κιβώτιο από ξύλο, όταν κατέφθαναν οι Γάλλοι. Υπό την απειλή των οπλισμένων Γάλλων, οι Γάλλοι καταφέρνουν και αποσπούν το πολύτιμο φορτίο από τα χέρια Ελλήνων και Τούρκων και το μεταφέρουν στο πολεμικό πλοίο, το οποίο κατευθύνθηκε άμεσα στην Γαλλία.
Η Αφροδίτη της Μήλου από το 1821, εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου και συγκροτεί έργο παγκόσμιας αναγνώρισης για εκατομμύρια επισκέπτες, που σπεύδουν να ανακαλύψουν τους θησαυρούς του πιο διάσημου μουσείου στον κόσμο.
Η κατασκευή του χρονολογείται μεταξύ των 150 και 100 π.Χ. Είναι φτιαγμένο από παριανό μάρμαρο και έχει ύψος πάνω από 2 μέτρα. Δημιουργός του πιθανότατα είναι ο Σκόπας, μαθητής του Φειδία, ή βάσει άλλων πληροφοριών ο Αλέξανδρος της Αντιόχειας, χωρίς να γνωρίζουμε περισσότερα.