Λίγο μετά το άνοιγμα της τράπεζας στην ήσυχη Κάτω Τιθορέα τρεις φιγούρες με καλάσνικοφ περνούν την είσοδο του υποκαταστήματος και σε δευτερόλεπτα «παγώνουν» υπαλλήλους και πελάτες. Δεν βιάζονται. Δεν δείχνουν αγχωμένοι. Κινούνται με ψυχραιμία, σαν να γνωρίζουν ότι ο χρόνος δουλεύει υπέρ τους. Για περίπου μισή ώρα παραμένουν μέσα στην τράπεζα περιμένοντας να ανοίξει το χρηματοκιβώτιο, ενώ έξω η μικρή επαρχιακή κωμόπολη συνεχίζει να κινείται σε κανονικούς ρυθμούς, χωρίς να αντιλαμβάνεται τι ακριβώς εκτυλίσσεται λίγα μέτρα πιο πέρα.
Το χρονικό διάστημα της παραμονής τους μέσα στο υποκατάστημα έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στους αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ., καθώς θεωρείται εξαιρετικά μεγάλο για τα δεδομένα μιας ένοπλης ληστείας. Εμπειροι αστυνομικοί βλέπουν πίσω από το χτύπημα στοιχεία που θυμίζουν τις παλιές ληστείες της ομάδας του καταζητούμενου Βασίλη Παλαιοκώστα αλλά και πρακτικές που χρησιμοποιούσαν στο παρελθόν ένοπλες τρομοκρατικές οργανώσεις για τη χρηματοδότηση της δράσης τους.
«Το να παραμένουν ληστές επί μισή ώρα μέσα σε τράπεζα κρατώντας καλάσνικοφ θεωρείται εξαιρετικά ασυνήθιστο για τα ελληνικά δεδομένα και παραπέμπει σε παλαιότερες ληστείες υψηλής οργάνωσης, όπως εκείνες που είχαν συνδεθεί με τον Βασίλη Παλαιοκώστα» αναφέρει στέλεχος της ΕΛ.ΑΣ. μιλώντας στην «Espresso». Οπως εξηγεί, ο συγκεκριμένος τρόπος δράσης δείχνει ανθρώπους που επιδιώκουν να ελέγξουν απόλυτα τον χώρο και να κινηθούν χωρίς πίεση χρόνου μέχρι να αποκτήσουν πρόσβαση στο χρηματοκιβώτιο. Αντίθετα, ομάδες του κοινού ποινικού εγκλήματος, όπως γεωργιανές ή αλβανικές συμμορίες, ακολουθούν συνήθως τη λογική τού «χτυπώ και φεύγω», ολοκληρώνοντας τη ληστεία μέσα σε ελάχιστα λεπτά, ώστε να μειώσουν τον κίνδυνο αστυνομικής επέμβασης ή εγκλωβισμού.
Οι δράστες εμφανίστηκαν βαριά οπλισμένοι με καλάσνικοφ και, σύμφωνα με πληροφορίες, κατάφεραν να αρπάξουν περισσότερα από 200.000 ευρώ από το χρηματοκιβώτιο της τράπεζας. Στη συνέχεια διέφυγαν προς τους πρόποδες του Παρνασσού, ακολουθώντας επαρχιακούς και δασικούς δρόμους. Η τακτική αυτή επίσης παραπέμπει, κατά τους αστυνομικούς, στις ληστείες υψηλού ρίσκου της δεκαετίας του 2000, όταν οι δράστες επιχειρούσαν να εξαφανιστούν σε δύσβατες περιοχές, ώστε να καθυστερήσουν την αστυνομική καταδίωξη. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η επιλογή του στόχου.
Σύμφωνα με έμπειρους αξιωματικούς, οι ληστές φαίνεται πως επέλεξαν συνειδητά μια μικρή επαρχιακή περιοχή, όπου οι αστυνομικές δυνάμεις είναι περιορισμένες και δεν διαθέτουν τον εξοπλισμό ή την επιχειρησιακή δυνατότητα να αντιμετωπίσουν άμεσα ληστές με τόσο βαριά δύναμη πυρός. Παράλληλα, η υπόθεση γεννά το κρίσιμο ερώτημα πώς γνώριζαν οι δράστες ότι τη συγκεκριμένη ημέρα υπήρχε τόσο μεγάλο χρηματικό ποσό μέσα στο υποκατάστημα.
Η 11η του μήνα δεν θεωρείται ημερομηνία αυξημένης ρευστότητας, καθώς δεν ήταν ούτε Παρασκευή για να έχουν γεμίσει τα ΑΤΜ, εν όψει Σαββατοκύριακου, ούτε ημέρα πληρωμής συντάξεων ή άλλων μαζικών καταβολών. Για τον λόγο αυτό οι αστυνομικοί εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο οι ληστές να είχαν κάποια μορφή εσωτερικής πληροφόρησης για τα χρήματα που υπήρχαν στο χρηματοκιβώτιο.